mindfulness

Mini wandeling (museumtuin)

De musea zijn weer open!!

Na de handbal wedstrijd van mijn jongste zoon (yeah, we mochten weer kijken!) Fietsten mijn partner en ik door naar museum Kranenburg in Bergen NH.

Wat heerlijk om de tekeningen van Thé Tjong Khing te bekijken. Hij heeft heel veel kinderboeken geïllustreerd.

In de kelder ‘Die Brücke’, Duitse kunstenaars. Even in komen, en de verwondering zijn werk laten doen…

Na de lunch een korte langzame wandeling door de tuin, met beelden (o.a. van Lucibert), schitterende bomen, een vijver om even bij te zitten en te luisteren naar de kikkers, de waterlelies en een kunstwerk in het water (slangetjes die ad random hele grappige bewegingen maakten.)

Rust en stilte daalde neer bij die vijver, de bomen, de zon, niet zoveel mensen.

Ik nam me voor vaker even langs te gaan voor de tuin en de exposities te bekijken. Lekker koffietje te drinken.

Al is het maar 1 schilderij of even wat korter rondlopen.

Kunst is altijd inspirerend. Je hoeft het niet mooi te vinden, maar vanuit een waarnemende blik (zonder oordeel), gebeurd er altijd wat.

Lastig in woorden uit te drukken… iets van verwondering, vreugde, stilte, energie, enthousiasme, er kan van alles los maken.

Even resoneren op het onuitsprekelijke, zoiets…

Wandelen, verdwalen, opgaan in iets wat groter is dan mijn miezerige zelfje…

Liefs Marjan, 🌸

Tip: zoek een museum uit waar je ook even binnen lopen kan. En jezelf regelmatig met deze wereld te laten inspireren.

mindfulness

Samen wandelen.

Dichtbij het bos ben ik opgegroeid en vond er het verdwalen met mezelf. Alleen kunnen zijn met de natuur, mijn verdriet er delen met de bomen en gelouterd terug te keren naar huis.

Ik wandel nog steeds graag alleen, maar samen is ook heerlijk.

Delen, praten, lachen, verwonderen.

Vandaag heb ik de trein naar Castricum genomen, vanaf het station loop je zo het bos in. Samen met een vriendin die vanuit Amsterdam kwam.

De 10k zomaar weg getikt, gesproken over fijne dingen van het leven, diepgang, rupsen, bloemen, kikkertjes en zoveeel meer.

We zeiden tegen elkaar, hoe mooi is het hier. Waarom zou je ver reizen om geïnspireerd te raken, te ontspannen en genieten?

Verwonderen kan overal! En ik leer de kunst ervan met elke wandeling, groot of klein, alleen of samen, een stukje beter.

Liefs Marjan, 🦋

Tip: Maak een wandelafspraak, vandaag!

mindfulness

Zomer!

Op de fiets richting Camperduin voor een heerlijke wandeling op het strand.

Foto’s gemaakt voor een projectje in de gang, thema de zee.

Ik geniet van details, de kwallen, die prachtig zijn, als mandala’s. Schelpjes, zeewier. Of uitzoomend de strandhuisjes, de golven en de blauwe luchten.

Als een kind zo blij, met blote voeten door de branding sloffen.

Alle tijd vandaag…

Zin in de zomer en het zwemmen in de zee weer op pakken.

Waar verlang jij naar?

Liefs Marjan, ❤

Tip: Neem wekelijks een dagje of dagdeel voor jezelf om precies te doen waar jij van oplaadt. In ‘the Artist Way’, noemt Julia Cameron dat een kunstenaarsuitje.

mindfulness

De paden op

Op mijn terugtrek en wandel weekje in Zeeland, loop ik over bekende paden, dijkjes en toch is het weer nieuw.

De wolken, de planten en dieren, mijn blik, mijn stemming, alles bepaald het nieuwe moment.

Ik vraag me af kan ik daar helemaal bij zijn? Van genieten, ervaren wat het met me doet, mag dat er allemaal zijn?

Of bekritiseer ik mezelf? Wil ik dat het weer anders is of de omgeving? Of kan ik me overgeven aan dat wat er is?

Stap voor stap aanwezig zijn.

Ont moeten…

Het is een oefening, gaande weg de dagen zak ik meer in loslaten en ontspannen.

Voeding om mee te nemen in het dagelijks leven.

De paden op, de lanen in, de weg is het doel.

Liefs Marjan, 💖

Tip: maak, wat langer, tijd vrij om alleen te wandelen.

mindfulness

Bloemen op mijn pad

Ineens staat het fluitenkruid hoog langs de bermen van mijn wandelpad.

De kleine bloempjes die een groter scherm vormen.

Ze stralen in de ochtend zon.

Als ik verder loop ontmoet ik daslook, boshyacint, rododendron en nog veel meer.

Een weelde.

Daar waar het weiland laatst nog geel kleurde door de paardebloemen, tegen het felle groen van het gras , zijn nu die vervliegende bolletjes te zien. De wind voert ze met zich mee voor een nieuwe bloem volgend jaar.

Jonge dieren in de wei en een voornamelijk blauwe lucht.

Mijn gedachten vallen stiller als ik me focus op de kleuren van de bloemen, mijn voeten die de aarde kussen, de verschillende fluitjes van de vogels.

Via mijn zintuigen aard ik en val stil van ontroering.

Even maar een momentje hier en daar helemaal 1 met dit moment.

Liefs Marjan, 💖

Tip: kom uit je gedachten, al is het maar even, door je zintuigen te prikkelen, wat zie ik, hoor ik, ruik ik nu?

Bosje voor thuis, 🌸🍀🌸