Als van Zelf

Misschien ben ik lui aangelegd. Ik hou er heel erg van als de dingen vanzelf gaan. Ook al kan ik enorm hard werken en erg over mijn grenzen gaan, de balans is dan helemaal weg. Een beetje manisch, maar er komt ook altijd een moment dat er rust nodig is en er iets inzakt, na de manie.

Met eten en bewegen heb ik dat heel sterk gehad, ik kan met gemak weken vasten en leven op groente en fruit. Ik voel me daar dan heel goed bij, het is duidelijk, je hoeft geen keuzes te maken. Maar als dan eenmaal weer een beetje andere dingen toegestaan zijn, dan duurt het niet lang of ik schiet helemaal door. Geen brood gehad al die tijd, ik wil alleen nog maar brood en kaas en…..koekjes..en…. Ga ik bewegen dan ga ik keihard en het voelt heerlijk, maar na een paar weken ga ik opzien tegen mijn eigen fanatisme. Zie er tegen op als een razende te ‘moeten’ gaan zwemmen, b.v. en ga niet meer.

Inmiddels ken ik het patroon heel goed en ik zoek al jaren naar: Hoe dan wel? De laatste tijd kon ik steeds beter af gaan stemmen op wat van binnenuit goed voelt. Wat heb ik eigenlijk nodig? Wat vind ik leuk en lekker? Waar ‘honger’ ik naar?

Aan het harde werken en het zoeken naar, ligt iets diepers ten grondslag. Namelijk zelfliefde, zelfvertrouwen, zelfgevoel, zelfwaardering. De nieuwe beweging is zelfonderzoeken, naar binnen toe.

Terwijl de andere, meer populaire beweging, naar buiten toe zoekt en beelden naar binnen haalt. Wat is mooi? Wat is sportief, wat is gezond en wat is hip?? Dan wil je voldoen aan beelden die je veel ziet, maar gaat voorbij aan jouw unieke persoonlijkheid (jouw unieke Zijn, is eigenlijk beter gezegd), dat wat eigenlijk ALS VAN ZELF aanwezig is. Dat wat, als ik steeds meer toesta me open te stellen voor wat door mij geleefd wil worden, zal verschijnen.

Moeiteloos

Moeiteloos

Dat betekent dat er geen controle is, geen maat vast staat voor mijn lichaam, kleur haar, gevoelens, ideeën over wie ik kan zijn of zou moeten worden??? Dat is kaal, dan sta je op ‘het open podium van je leven’. (Zie vorige blog).

Hmmm, dat is zo wennen, maar het leuke is, wat ik ontdek, dat het moeiteloos gaat als ik niet meer wil sturen op dat wat van buitenaf, vanuit gedachten, eerder vast gelegde ideeën, voortkomt. Nieuwsgierig kijk ik wat er gebeurd. Als voorbeeld met het eten: als vanzelf komt de behoefte een sinaasappel te eten, of een warm soepje, vanuit vrijheid en niet vanuit het idee raw of vegan te ‘moeten’ eten, omdat ik dat zo super vind en ik mensen zie die super gezondheid uitstralen en ik dat ook wil…… Allemaal van buitenaf dus. Dat brengt mij psychisch in een kramp, omdat ik niet meer luister naar mijn lichaam en behoeftes. Die kramp zal vroeg of laat ontspannen, als een opgewonden veer los schieten. Als een kind wat nooit mag snoepen, zal het zich te buiten willen gaan aan het snoep, als er een mogelijkheid komt.

Als van Zelf is meer; Tuurlijk mag je snoep, waar heb je zin in? Daarmee komt er een ontspanning die natuurlijk is. (Ik denk alleen aan snickers als ik ze niet mag). Van binnenuit komt de behoefte om een lange wandeling te maken, de behoefte om lekker in je lichaam te komen, zonder doel op zich.

Als van Zelf is een heerlijke manier van Zelfzorg. Ga ik toch enorm over mijn grens dan neem ik een dag om met een boek in bed te liggen en warme kopjes thee te laten brengen. Weg te dromen in een roman en mezelf te vergeten. Ja dat is heerlijk, niet meer bekommeren om mezelf. En dan………gaat het VanZelf………

En soms haak ik bijna, of al helemaal, toch aan op iets ‘moeten veranderen’, iets willen presteren. Het vertrouwen in het proces verliezen, maar gelukkig het gehoor geven aan: ‘Als van Zelf’, dat zit al diep. Dat komt vast, omdat het me zo ligt, dat ik eigenlijk best lui ben en het liefst wil dat het VanZelf gaat…. 😉

Herkenbaar? Of helemaal niet?

bird.fly

Vrijheid ervaren als het meer vanzelf mag gaan.

Liefs Marjan 

Reacties zijn welkom. Mail to: Psycholoog Bloem

Boekentips:

Monster en Mo, Nooit meer eetverslaafd, Monique Rosier (2009), Bekijk op bol.com

De kunst van het nietsdoen in de praktijk, Theo Fischer (2008), Bekijk op bol.com

Advertenties

8 reacties

  1. Wat heerlijk, ik ben nog zoekende hoor maar hopelijk gaat het straks vanzelf!!!
    XXX

    Like

    1. Jaaah, zeker! 🌸💋🌸

      Like

  2. prachtig! en idd heerlijk als de dingen van binnenuit naar buiten mogen komen Eten is vooral lekker en sport is spelen, eigenlijk zoals kinderen dat doen De vrijheid hebben om te genieten van het luieren, zalig!
    Liefs Sarah

    Like

  3. Zeker herkenbaar Marjan! Dank je wel, doet me beseffen het ook (nog) meer van binnenuit mag komen. En ben ook graag lui 😉

    Like

    1. Fijne he?, Liefs Marjan

      Like

  4. ingrid Paffen · · Beantwoorden

    heel herkenbaar met eten. Alleen ben ik nog niet zover. Ik ben te bang om dik te worden.
    Ik kan mezelf wel toestaan om bv een middagdutje te doen en om lekker op tijd naar bed te gaan omdat ik weet dat ik me dan fitter voel. Dan maar wat saaier maar wel fitter. x

    Like

    1. Jaaah, saai is ook maar een idee, toch? Lekker genieten als het even kan, liefs Marjan

      Like

Reacties vind ik inspirerend, :-)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: