Lentebriesje over mijn stoffige gedachtengoed

Β Het woord ‘verwijlen’ kwam ik tegen in een erg inspirerend boek; ‘De Dude en de Zenmeester’*. Wat een heerlijke titel. In dit boek een luchtige conversatie tussen de Dude, Jeff Bridges en de Zenmeester, Bernie Glassman, maar eigenlijk heel essentieel! πŸ™‚ ❀ (makes me smile and love).

Nog maar kort weet ik wat een ‘dude’ is, gezien mijn puberzoon dat vaak zegt, en ik hoor en zie het nu overal, altijd zo grappig. Een woord, een zin kan zo inspirerend zijn om wat mee rond te lopen. Ik merk dat het oude gedachten of concepten in beweging zet. Het hoeft maar een briesje te zijn en het stof waait op. Zo blijft alles meer in beweging, in mijn gedachten en daardoor ook in mijn gevoel. Er is altijd iets in ons wat niet anders wil, we weten wat we weten en dat is veilig, ook al voldoet het al lang niet meer. ‘Comfortzone’ is ook zo’n woord wat ik veel hoor momenteel en dat is het precies, onze comfortzone geeft comfort, maar het is ook niet meer flexibel.

Bernie: ‘Als je op een bepaalde plaats verwijlt, zit je vast, omdat je gehecht bent. Anderzijds, als je overal verwijlt, in de hele wereld, ben je aan niets gehecht, en dus ben je vrij. Zodra je gehecht raakt aan iets – HΓ©, hij heeft op mijn tapijt geplast, verwijl je ergens en begint het lijden.’

Verwijlen heb ik zelf nog nooit gebruikt, maar het geeft mij lucht en ruimte;

Verwijlen; Vertoef, talm, stilstaan by. Uit Ndl. verwijlen (1580), ’n afleiding met ver– van wijl ‘afgebakende tyd van bepaalde duurte’.

zen dude

Uit: De Dude en de Zenmeester*

In het boek staat er dat het geduldig wachten op iets is of uithouden zonder op te geven, iets aanvaarden zonder bezwaar. Het ware verwijlen is een spirituele gave die een groot meesterschap vraagt, zegt Jeff. Voor hem is de moraal: Wees vriendelijk. Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden.

Jeff: ‘Hij doet zijn ding, hij is erg authentiek, maar de chaos van het leven gooit hem telkens weer uit koers. Hij roeit zijn boot zachtjes, maar altijd gebeuren er nieuwe dingen en moet hij zich aanpassen.’

rustpunt zoeken in een chaotisch leven

Even aanleggen, zo nu en dan…

Gister stond ik even stil bij een wei, de koeien trokken mijn aandacht en toen ik daar stond kwam ZIJ een kijkje bij me nemen. Ik denk dat ik even verwijlde, even helemaal niks, een zachte loei klonk en ik vibreerde mee met mijn hele zijn even helemaal oke, zeg maar………..

Wat is het heerlijk buiten, tot blogs,

Marjan


* Boekentip: De dude en de zenmeester (2014), Jeff Bridges en Bernie Glassman,Bekijk op bol.com

Foto’s met mijn iphone: weiland tussen Alkmaar en Schoorl en Weiland in Bergen NH op de Breelaan. En foto uit het bovenstaande boek.

Hihi weiland, verwijlen……

Mail Psycholoog Bloem

Tip: Loop eens wat rond met: Verwijlen, iets aanvaarden zonder bezwaar….. Verwijlen is Aanvaardend ZIJN.

Advertenties

3 reacties

  1. […] Zie ook een eerder blog die hier min of meer over gaat: Lentebriesje over mijn stoffige gedachtengoed. […]

    Like

  2. Mooie gedachten.
    Ps.
    Behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden….moet je tegen een masochist zeggen. πŸ˜‰

    Like

  3. Wat een heerlijk rustgevende foto van dat watertje met al dat groen. zalig lijkt het me daar!!

    Like

Reacties vind ik inspirerend, :-)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: