BFF

 

Op Vrije Vrijdag Inspiratie laat ik me voorlopig inspireren door het boek van Julia Cameron, ‘The Artist Way’. De afgelopen week dacht ik aan de term die ik bij puber meiden wel eens hoor, BFF, nl Best Friends Forever. Jij bent mijn BFF. Zij is mijn BFF, wat heerlijk is dat! Ik heb drie zoons de puber daarvan heeft het meer over ‘mattie’ en ‘bro’s’, geloof ik, in ieder geval nog nooit over een BFF gehoord. In ‘The Artist Way’ wordt er gesproken over een kunstenaarsafspraakje met jezelf, de ochtend pagina’s en ook over hoe je goed voor jezelf zorgt. En daarom kwam ik op de BFF. Want hoe fijn is het als je voor jezelf een BFF kan zijn? En ook hoe makkelijk lijkt het, maar zijn we dat eigenlijk wel? Je eigen beste vriendin voor altijd….?

Hoe gaat het met je kunstenaarsafspraakje en de ochtendpagina’s? Misschien start je het langzaam op of vind je een eigen vorm. Ik heb echt niet altijd tijd in de ochtend, dus schrijf ik de ochtend pagina’s ook vaak in de avond. Ik denk dat als je je ermee verbindt dat regelmaat effectief is en is dat niet in de ochtend, ook prima. Vind je eigen ritme, dan kan je er ook langer wat mee. Vandaag gaan we dus op onderzoek naar de BFF in jezelf. 

Het gaat er om hoe je tegen jezelf praat en vaak is dat veel lelijker/negatiever dan je ooit tegen je beste vriendin zou praten. Hoe belachelijk is dat niet? Je zogenaamde ‘inner speech’ is een enorme criticus! Tenminste heel lang bij mij wel en nóg steekt ie wel eens de kop op. Mijn ervaring is dat door de ochtend pagina’s die stemmen er allemaal vanzelf uitgeschreven worden en kan ik ze van een afstandje bekijken. Door in een stroom van ongecensureerd schrijven te komen. De regelmaat van de 3 blz. die ik schrijf, gebeurd dat gewoon. En dat is enorme winst.

De schaduwkant, de kant in jezelf die je liever niet wilt zien, wordt belicht door de ochtend pagina’s. Die schaduwkant werkt toch onbewust door in de ‘inner speech’. Als ik mijn schaduwkant in het licht zet, dan word ik ook milder naar mezelf toe. Zo mocht ik absoluut niet op mijn moeder lijken, b.v. In de zin dat zij enthousiast was, dingen organiseerde, altijd ideeën had. Ze was enorm gedreven en daarbij miste ik haar als kind wel eens. Dus dat stuk zwoer ik af in mezelf. Je kan je voorstellen dat als ik enthousiast word, ideeën krijg, etc. er dan iets naar bovenkomt -omdat ik dat stuk niet waardeer- van: ‘Doe normaal, doe eens rustig, wat overdreven, etc…..’. Nu ik een aantal jaar geleden vrede heb gekregen met mijn moeder en met de dingen waar ik op haar lijk, ben ik ook milder naar mezelf geworden. (Zie blog hierover, klik hier.) De winst is dat mijn enthousiasme er mag zijn, mijn ideeën de ruimte krijgen, etc. én dat het OK is allemaal.

Julie Cameron: blz. 100, Inderdaad, ik vraag je jezelf een beetje te pamperen. We denken dat we als kunstenaar taai, cynisch en intellectueel kil moeten zijn. Maar laat dat maar aan de critici over. Als creatief wezen zul je productiever zijn wanneer je jezelf overtreedt dan wanneer je jezelf afblaft.

Blz. 99, Oefen jezelf in vriendelijkheid jegens jezelf op kleine, maar praktische schaal. Kijk eens naar de inhoud van je koelkast. Voed je jezelf goed? Heb je lekkere sokken? Een extra stel lakens, wat dacht je van een nieuwe plant of een thermosfles voor een lange rit? Sta jezelf toe wat van je oude, versleten kleren weg te doen. Je hoeft niet alles te houden.

Letterlijk en figuurlijk een mooie nieuwe rode jas kopen??? OF…….die dure rozenolie van weleda, of……….een hele goede kapper bezoeken……jezelf op een massage trakteren………..Ik hoor graag in een reactie wat het voor jou is om jezelf een BFF cadeau te geven. Als mooie start van een hernieuwde vriendschap!

Je mag me altijd mailen: mail to Psycholoog Bloem

Super weekend met fijne verrassingen! Voor jouw BFF!!!

selfie3Liefs Marjan, ❤ 


 

TNX to Pinterest, 🙂

 

Advertenties

4 reacties

  1. Anna van de Reep · · Beantwoorden

    Hoi Marjan,
    Nog steeds leuk om je blogs te lezen en herkenbaar. Leuk ook dat je nog steeds met the Artist’s Way werkt. Ik weet nog dat je het boek kocht, meer dan twaalf jaar geleden!
    De innerlijke criticus is voor mij heel herkenbaar en het heeft een tijdje geduurd voordat ik mezelf de vraag kon stellen: “Anna, wat heb je nodig?”
    Jaloers was ik op vrouwen die met een dekentje en een boek op de bank konden liggen, dat kon ik niet, nee, doorgaan! Inmiddels heb ik een heerlijk zachte fleece op mijn bank en het voelt goed en tevreden om er na een dag hard werken knus onder te kruipen, met of zonder boek. Ook heerlijk: van Bergen naar Egmond lopen, daar een lekker stuk taart met cappuccino nemen en weer terug!
    Liefs, Anna.

    Like

    1. Ha Anna, wat leuk om te horen allemaal! Ik heb dat boek inderdaad in 2002 gekocht en het afgelopen jaar opnieuw gaan lezen en door laten inspireren. Ja, een mooie blijvende vraag is het: Wat heb ik nodig? Vergeet hem ook nog wel eens. Heerlijk om nu lekker te kunnen genieten van de dingen die je jezelf gunt, zeg. Ik schrijf graag. Werk momenteel als interim op Bertane Zuid, geniet er enorm van na omzwervingen. Het geeft rust om de andere dagen lekker te bloggen. Maar had je misschien al gelezen ergens in een blog. Fijne dag!
      Liefs Marjan

      Like

    2. Heel herkenbaar. Toevallig bedacht ik laatst dat ik mezelf steeds vaker ‘toe sta’ om duurdere verzorgings artikelen te kopen. Vroeg mezelf af of ik me dat vroeger misschien niet ‘gunde’

      Groetjes, Alice

      Liked by 1 persoon

Reacties vind ik inspirerend, :-)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: