Voorjaarsmoeheid en andere Shit 

Regelmatig kruip ik even extra onder mijn 4-seizoenen dekbed. Het liefst heb ik hem het hele jaar ´full season´.  Als alles me te veel is, even een half uurtje of zelfs langer.

Ik snap, na het lezen over een beetje zware deken voor hooggevoeligen (HSP) ook waarom. (Zie blogs over HSP: KLIK.)

Zo ook afgelopen week, ik probeer altijd een reden te vinden voor iets waar ik last van heb, maar misschien is die er wel helemaal niet. Is het gewoon zoals het is: intens moe.

  • De Overgang gaat maar niet Over, zei mijn lief grappend.
  • Heb ik toch fibromyalgie, ik kijk het lijstje met symptomen nog eens na op internet.
  • Een dip, weer een depressie of burn-out op komst?
  • Of gewoon het wordt lente, voorjaarsmoeheid?
  • Of…

Maar zo lopend met dit lijstje dacht ik, wat maakt het eigenlijk uit hoe ik het noem of wat het is?

Ik die tijdens mijn studie wars was van labeltjes, wil toch graag weten wat er is. In de loop van mijn werkervaring ging ik de diagnostiek ook anders bekijken, maar dan nog met veel nuances, a.u.b..

De voordelen zijn me bekend, als je weet wat er is, weet je beter te behandelen. Het heeft een naam en daardoor kan je het serieus nemen en beter communiceren ook.

Maar de andere kant is, dat het een ´self-fulfilling-profecy´ kan worden, je ernaar gaat leven en het dan ook werkelijkheid wordt. Of je er min of meer slachtoffer van wordt. Andere mensen je met dat labeltje gaan zien en dat ook te veel voorop kan komen te staan in hun benadering naar je toe. Tja… Dit alles vraagt om bevrijding, vind ik. De voor en nadelen wegen tegen elkaar af. (Dus allebei oké, wat voor jou goed voelt!!)

Wat ik ontdekte, onder mijn dekbedje vandaan komend, weer wat opgefleurd door rust te hebben genomen: Het gaat erom dat ik mijn signalen serieus neem. Dat ik naar mijn lichaam luister, ten alle tijden. En als het moe is het te rusten leg. Als het overprikkelt voelt ik even dat omhullende dekbedje gebruik om tot rust te komen. (Is aangetoond helpend bij angst, hsp, depressie). Ik een knuffel vraag als ik me kwetsbaar voel. Gezonde dingen eet en doe als ik me ongezond voel. De balans zoek als het te druk is in mijn agenda. ruimte maak voor wat er is. En accepteer dat het allemaal oké is, zoals het is.

Ik mezelf vraag: Wat heb je nodig van me? (alsof ik met zijn tweeën ben…).

De zelfliefde oefenen, i.p.v. me maar afvragen wat ik heb. En me schuldig voelen, omdat ik het niet weet.  Na 2 dagen werken, minstens een dag bij moet komen. Na een wandeling overal pijn heb, etc… Niet naar suiker en koffie grijpen als ik me somber voel, maar mezelf werkelijk voeden, spiritueel, geestelijk en fysiek.

Als ik dat doe, is de bodem ook snel bereikt en gloort er licht en liefde als vanzelf in me op.

En nee, ik kan niet meer wat ik ´vroeger´ kon, maar kan zoveel meer weer als het er gewoon mag zijn allemaal. Ik geniet van lopen door de zon, slenteren zonder doel, mijn zoon die naast me de Donald Duck leest in een cafeetje en ik een goed boek. Daarna kan ik er weer tegen om de wandeling terug te aanvaarden. En hij op zijn eenwieler telkens de vraag krijgt of mama niet een hele fiets kon betalen… 🙂

ZO DUS, voor mij. Van dat inzicht word ik rustig en blij. Herkenbaar?

Fijne week met veel zelfliefde!

 

img_1113

 

 

Liefs Marjan, ❤

 

😉R IS DUS GEEN HAAST.


Pics: Pinterest en van mezelf, 🙂

 

 

 

Advertenties

4 reacties

  1. Ja, ook hier heel erg herkenbaar.. Kan me alleen maar aansluiten bij de vorige reactie; ik ben niet de enige.

    Liked by 1 persoon

    1. Delen is een beetje helen🌷❣️💋🌷

      Like

  2. Anna Houkema · · Beantwoorden

    Heeel herkenbaar! Na 2 keer een burn-out moet ik veel bijtanken tussendoor om niet overprikkeld te raken en als HSP-er is het nog eens dubbel-op. Soms baal ik er van, wil veel meer dan ik kan…en toch…misschien is het wel mijn grootste geschenk geweest. Ik kan niet om de signalen heen en ben veel aardiger naar mijn lijf en emoties. Ik ga nu lezen over het dikke dekbed. Ik kan niet slapen onder een dun lapje namelijk en heb nog nooit gehoord dat dat met HSP zijn te maken had.
    Je blogs zijn zo fijn om te lezen, zo herkenbaar! Ze helpen me bij het weten dat ik niet de enige ben die af en toe met dit alles struggled. Dank je wel daarvoor en veel liefs! Anna.

    Liked by 1 persoon

    1. Oh, wat fijn, daar ben ik blij om.
      Het is een geschenk om anders te gaan leven, maar soms ook lastig. Dat heb ik inderdaad ook. Logisch, we zijn geen heiligen en emoties komen en gaan. Die omhulling is van belang, denk ik. Ik had het er met iemand over, ook ´HSP´ en die herkende dat ook. Ik ga er ook nog meer over opzoeken, goeie!!
      Fijne dag, liefs Marjan

      Like

Reacties vind ik inspirerend, :-)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: