Zen en de kunst van het sokken breien.

LOVE SLOW LIFE

Het kleinste mutsen fabriekje had ik een tijdje en eigenlijk zou ik nu het kleinste sokken fabriekje willen beginnen.

Maar ja, een sok breien is toch echt veel moeilijker dan een muts. Ik zou dan toch eerst sokken moeten kunnen breien, ja duhuh.

De grootste uitdaging zit hem in dat het twee dezelfde moeten worden, hmmm.

En daarbij, de hak, de hiel en dan de tenen nog…

Ik hikte er al tegen aan, soms wat meer, heel vaak wat minder, sinds ik met mijn oma, toen ik een jaar of 10/12 was, een poging deed om ze te maken.img_1621

Ik zat regelmatig bij haar in de keuken met haar oude Singer naaimachine te naaien. Zij leerde me allerlei kneepjes, zo ook het breien, maar de sokken zijn, zo ver ik me kan herinneren, nooit tot 1 eind, laat staan tot een paar gekomen.

In mijn puberteit heb ik wel heel veel kleding zelfgemaakt op die Singer, die je met de hand aandraaide. Met stofjes van de lapjesmarkt uit Wageningen, wat een feest. Dan had ik een originele broek voor een paar gulden.

Nu was ik een tijdje terug in de geweldige wolwinkel die Bergen rijk is en heb daar maar gewoon sokken wol gekocht en speciale naaldjes.

img_1613

Drops heeft vele hippe patronen.

Het lag er alweer even en nu moest het er toch maar eens van komen.

Ik heb wel eens horen zeggen (heel erg): dat meiden wiskunde nodig hebben om breipatronen te kunnen lezen. Mijn god…

Nu heb ik een aardig wiskundig inzicht, maar met brei en haakpatronen is het altijd stoeien. Je moet het gewoon gaan doen en ondervinden.

Uiteindelijk heb ik met 2 verschillende patronen en een paar echte zelfgebreide sokken (door iemand anders), het tot 1 sok kunnen brengen.

En de tweede gaat al richting de teen. (Sommige patronen beginnen bij de teen.)

Ik voel een lichte euforie, het lukt me, ik kan het!

Een periode breide ik met een vriendin met oudere vrouwen en daar zeiden ze dat als een breisel helemaal okΓ© is, je dan expres een foutje moet maken.

De schoonheid van imperfectie, zeg maar.

Nu is mijn eerste paar verre van perfect en dat is helemaal okΓ©.

Want door gewoon fouten te maken, te weten Β΄ik kan het altijd nog uithalenΒ΄ en ook: het hoeft niet perfect, anders moet ik er toch nog een foutje in maken…

Juist daardoor is het me gelukt.

Nu voel ik dat ik het bij de tweede sok al veel beter snap en wil ik door. Ik wil door naar mijn kleinste sokken fabriekje.

Ik wil sokken maken met liefde, voor iedereen die ze maar dragen wil… πŸ˜‰

Het is mijn therapie, ontspanning, Β mindfulness oefening en geeft nog een nuttig product ook…, voor op koude dagen.

Zen en de kunst van het sokken breien.

(Voor sokken breien kan je ook iets anders invullen, wat je zou willen leren.)

Eenmaal onder de knie is het een fluitje van een cent en een groot genot.

Wat zou jij -nu eindelijk eens- op willen pakken?

img_1616Just do it.

Liefs Marjan, ❀


Pics: van Pinterest, Ed Stokman en mezelf.

Advertenties

Reacties vind ik inspirerend, :-)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: