Dromen

Je droom leven, ik kom het veel tegen in mijn 'social media bubble'.

Blijkbaar trekt me dat en heb ik dat verzameld in mijn 'likes' en 'vrienden'.

Leef ik mijn droom, inmiddels na 50 jaar?

Of 'moet' ik die nog gaan leven?

Wat ik ervaar is dat ik dingen heb weggestreept, waarvan ik dacht dat het mijn droom of passie was.
Maar wat niet écht lukte of stroomde, waar ik niet heel erg happy (meer) mee was.

Hmmm, dat is ook al wat toch?

Welke dromen had ik vroeger?
Of liever wat wilde er diep van binnen geleefd worden?

  • Moeder worden.
  • Ik zag mezelf als verpleegkundige in ontwikkelings landen.
  • De wereld mooier maken.

Waar droom ik nu van?

  • Met aandacht zijn bij wie en wat ik doe.
  • Schrijven, bloggen.
  • Meditatieve weg gaan, spiritueel ontwikkelen.
  • Er zijn voor de mensen die me dierbaar zijn.

Laatst viel me in bij een inspirerend gesprek: als ik werkelijk voor mijn spirituele ontwikkeling of het verder schrijven van mijn boek wil gaan, zal ik bepaalde keuzes moeten maken, waardoor er meer focus komt.

Keuzes maken is Focussen en gaan voor je droom. Voor wat werkelijk geleefd wil worden door jou.

Door de focus kan ik voelen of dat werkelijk is wat mijn ziel wil uitdrukken. Of het dan stroomt, ik me er vreugdevol door voel en dat het moeiteloos gaat.

Want daaraan kan je het toetsen: flow, vreugde en moeiteloosheid.

Dan droom je niet je leven, maar leef je de droom.

Is de flow er niet, onderzoek dan waar je het wel ervaart en focus daar dan meer op. Zo kom je langzaam aan in de groef van jouw ziel.
Het kan iets eenvoudigs zijn of soms zelfs een stapje terug, naar iets wat je (even) liet liggen.

Spiritueel ontwikkelen is mijn belangrijkste drive geworden. Daardoor komen mijn andere dromen of intenties mee.
Daardoor kan ik makkelijk keuzes maken.

In de stroom komen trekt mooie dingen aan, als vanzelf komen er vragen op me af, die mijn droom ondersteunen. Vertel ik later meer over.

Dacht ik lang er veel moeite voor te moeten doen. Te zoeken, te vergelijken.
Was het er, natuurlijk, al die tijd al.
Heel dichtbij…

Van binnenuit, heel subtiel voelen en van daaruit gaan.

In de 'social media bubble' komt het mij vaak over, alsof het groots en meeslepend 'moet' zijn.

Maar het kan eenvoudig zijn dat je meer tijd neemt voor je kinderen.
Of besluit een stap terug te doen in je werk, om zo meer toe te komen aan tuinieren…
Of…

Lekker niks van aan trekken, want om jouw droom/passie/levensmissie kan je toch niet heen, die wil hoe dan ook te voorschijn komen.

Liefs Marjan, ❤

Bloggen kan ik niet laten, dat kriebelt ook al heb ik -blog-vakantie…


Advertenties

5 reacties

  1. Mooi geschreven! Het hoeft inderdaad niet altijd groots te zijn.Fijne dag.Liefs

    Liked by 1 persoon

    1. Dank je, en hoe groots is het niet om kinderen een warm nest te bieden! Belangrijkste wat er is!!! Maar wordt vaak geen nadruk op gelegd, Alsof het vanzelfsprekend is en carrière in werk belangrijker… 😘👋🏽
      Wij weten beter!!! Ik gaf mijn baan op toen mijn oudste 15 was en ik besefte te vaak als kip zonder kop rond te lopen, alle ballen hooghoudend en uitgeput. Beste beslissing ooit. Want tijd vliegt en dan wonen ze ineens op kamers…

      Liked by 1 persoon

  2. Geef de ruimte wat naarbuiten moet. Ik vind droom zo suikerspinachtig klinken. Afijn, de dag niet teveel verdromen.

    Liked by 1 persoon

    1. Ja, snap ik, je eigen associaties met het woord beïnvloeden het gevoel erbij. Fijne dag.

      Liked by 1 persoon

Reacties vind ik inspirerend, :-)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: