Liefhebben én Loslaten, hoe doe je dat?

Processed with Rookie Cam

Voorjaar 2017

De kinderen  zijn nu in het heel Nederland weer naar school. Een jaar verder, dat vraagt ook weer een stuk loslaten er wordt meer van ze gevraagd.

Dat gaat soms heel vloeiend en logisch, maar soms voelt het als nog net een brug te ver of vraag je je af, kan dit al?

In dit blog ga ik wat dieper in op het loslaten van je kinderen. Vaak hebben wij als ouders er meer moeite mee dan de kinderen. Wat zegt ons dat?

img_3038

Ontwikkeling gaat zo hard, als je erop terug kijkt, waar is de tijd gebleven?

Loslaten is zo makkelijk gezegd, vind ik altijd. Iets laat zich pas los als het oké voor je is en dan gaat het eigenlijk vanzelf. Het gaat dan over vertrouwen kunnen geven en van daaruit vertrouwen gaan voelen en dan kan je in vertrouwen laten gaan.

Dat neemt niet weg dat er angst om de hoek kan komen kijken. Maar dat blijft. Er kan altijd van alles gebeuren, nl.

Maar geef je je kind vertrouwen dat het alleen naar school kan fietsen? Of naar de grote stad naar school kan gaan? Of het die boom in kan klimmen? Of voor het eerst alleen op vakantie? Of dat ze goed met hun geld omgaan? Etc….

Wat is er voor jou aan de orde op dit moment?

Vanaf het moment dat de navelstreng wordt doorgeknipt ben je aan het los laten. Is het spannend, is er angst of het wel goed gaat, verwonder je je, geef je vertrouwen en heb je lief.

Die spanning tussen angst en vertrouwen zal er altijd blijven. Dat is een leerweg voor ons als ouders om daar zo goed mogelijk mee om te gaan.

En soms geef ik te veel vertrouwen en soms bemoei ik me te veel, dat spiegelt zich onmiddellijk terug. Zeker bij pubers: Waar bemoei je je mee!!!!

Balanceren, vanuit goed kijken en luisteren naar je kind en jezelf.

Waar hou ik terug, waar pak ik even wat terug? Dat is allemaal oké. Het leven is geen status-quo, maar altijd in verandering/ontwikkeling, dus dat vraagt weer aanpassing.

We willen wat we kennen en plezierig is vasthouden. En tegelijker tijd worden we bang het te verliezen.

 

Wat kan je helpen?
  1. Zelfonderzoek van je gedachten en gevoelens.

Wat gebeurd er met mij? Is het veilig? Ben ik bang of overbezorgd? Is het kind er oké mee? Wat is er nodig om het oké te laten voelen? Heb ik nog steeds moeite, waar voel ik dat? Is het iets van mij? Is het reëel?

Er is geen goed antwoord op deze vragen.

Probeer bewust van je gevoelens en gedachten te zijn. Open in je voorstelling je hart en je handen om je kinderen te laten groeien, en dat ze zijn wie ze zijn en dat ze een stukje van je af groeien op dat moment.

Je open handen zijn een sterk beeld hiervoor. Je bent er, maar je klampt niet vast.

2. Open staan voor verandering.

Relaties veranderen, we worden ouder, het klimaat veranderd, de eb en vloed van het leven.

Leren omgaan met verandering helpt je, je ervoor afsluiten helpt je in geen geval. Het enige antwoord is de openheid naar de realiteit te ontwikkelen, of we die nu leuk vinden of niet.

Je kind kan een weg inslaan die je niet bevalt, b.v. Als je daar toch open naar kan -leren- kijken geeft dat enorme groei. Een groei naar openheid t.a.v het leven in het algemeen.

Openheid; tolerantie, geduld en acceptatie. Voelen dat je lief hebt en dat je laat gaan wat je lief hebt, dat jij daar geen controle meer over hebt, dat je het niet vast kan houden.

Hierop kan je reflecteren, dat alleen  al geeft je een bewustzijn waarbij je anders naar je kind en veranderingen gaat kijken.

Kleine  momentjes nemen, voelen en overdenken, wat gebeurd er. Ik hou van ze met heel mijn hart én ik laat gaan. Een paradox die op alle vlakken van het leven terugkomt.

LEES ook <klik>.

3. Mediteer op liefde.

Mediteren om elke dag een beetje meer vriendelijker te worden, een beetje meer onvoorwaardelijk lief te hebben. Dit kan een streven zijn.

De aandacht voor jezelf, de rust en balans die je daarmee steeds verder ontwikkelt.

Juist in tijden van grote spanning en drukte of tijdens een nieuwe fase, kan mediteren een moment worden om naar uit te kijken al is het maar 5 minuten, zitten en je adem volgen.

Laat komen wat er komt.

Een fijne app die je kan helpen is: Insight Timer.

Je kan je meditatie instellen, er staan geleide meditaties op, maar ook zie je wie er op dat moment nog meer mediteert en kan je een bedankje geven voor het samen mediteren.

Ik vind het heel grappig en stimulerend. Meestal geef ik 1 bedankje na mijn meditatie. Door sterretjes te verdienen helpt het je om ermee door te gaan.

Je doet het voor jezelf en toch merk ik dat het leuk is dat ik b.v. 10 dagen achter elkaar heb gemediteerd en dan een sterretje erbij heb. Daar is de mens nu eenmaal gevoelig voor.

Probeer het maar eens.

Misschien zie ik je daar?

Het liefhebben en loslaten is een proces wat niet stopt, maar waar je wel steeds beter mee om kan leren gaan.

Je gezin en kinderen zijn een mooi oefengebied, een wisselwerking om samen te ontwikkelen.

img_2090

Just sit

 

 

Liefs Marjan, ❤

 


Laat je me weten of je wat aan deze tips hebt? Hieronder of via MAILtoMARJAN.

Ik maak gebruikt van het boekje: A path for parents van Sara Burns. KLIKnaarBOL.

Pics van mezelf, jongste zoontje. Boom van pinterest.

 

 

 

 

Advertenties

Reacties vind ik inspirerend, :-)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: