In Stilte kunnen Zijn is een Levenskunst

img_1121

Stilte van een mistlandschap

Stilte kunnen waarderen is een kunst. Het is onwennig en eng, want we leren er van onze ouders, op school, en zo niet mee omgaan. In dit blog vertel ik je mijn belevingen daarbij en wat behulpzaam kan zijn.

Toen ik een tijdje met ouderen werkte viel me op dat het heel moeilijk is, als je partner overleden is of dat je op een andere manier meer alleen bent.

Dat deed me heel sterk realiseren hoe belangrijk het is om te leren met alleen zijn en stilte om te gaan. Vroeg of laat komen er periodes dat je meer op jezelf aangewezen bent en dat hoeft toch niet te betekenen dat je dan eenzaam en ongelukkig wordt.

Alleen zijn hoeft niet eenzaam en ongelukkig te betekenen.

Vorige week stapte ik in een volle trein richting Maastricht. Ik had nog net een plekje gevonden en zat met vier mensen.

Tegenover me zaten 2 vrouwen van middelbare leeftijd en die babbelden voluit. Ze hadden er zin in, een dagje Utrecht, zo bleek. Ook in het blokje daarnaast werd volop gebabbeld. Ineens, riep een vrouw van een blokje erachter: ´Sorry, maar dit is de Stilte Coupeeee´… Verbazing. Opluchting bij mij…ik had het ook nog niet waargenomen, gezien er niet veel keuze was, maar als ik de keuze heb zit ik in de Stilte coupé.

De dames giebelden als kleine meisjes die door de juf op hun vingers werden getikt. Er klonk nog een keer dat het een stilte coupé betrof en het moment kwam dat de andere kletskonten de ernst ervan zagen en tot Stilte overgingen, hihihihi.

Ik genoot stiekem van hoe dat allemaal ging. Ze gaven zich er giebelend aan over.

Daarna is het interessant, vind ik, wat er dan gebeurd. Ze fluisterden nog: als het straks leger is gaan we ergens anders zitten. Ze zagen er de humor wel van in.

Ik vond het ongemak wat ontstond mooi om waar te nemen, want dat is precies wat er met je gebeurd als alles stil valt om je heen.

Met leegte zijn we niet zo gewend te dealen.

Een leegte die je niet gewend bent en misschien niet verkozen hebt.

Er is toch zeker overal afleiding.

Ook biedt de trein heel veel afleiding: lekker naar buiten kijken, andere mensen, je mobiel.

Maar toch is het heel onwennig als je gezellig met je vriendin wilt praten om dan ineens zwijgend naast elkaar te zitten.

Als een workaholic geen baan meer heeft, wordt zij enorm met zichzelf geconfronteerd. Wie ben ik zonder mijn werk? Of met een burn-out op de bank belanden of als je ineens weduwe wordt…

Eigenlijk gaat het niet precies om werkelijke stilte, maar de stilte, het rustpunt, je open en vrije zelf leren voelen. Daar helpt letterlijke stilte bij, maar is geen noodzaak.

Zo zit ik nu te bloggen in een koffietentje met veel geluiden. Ik vind dat prettig en het wordt als ik bezig ben heel makkelijk achtergrond.  Het grappige is dat ik me dan heel goed kan focussen en bij mezelf kan blijven.
Maar ook werkelijke stilte is fijn, alleen door het bos lopen en de natuur echt zien en voelen. Heel erg helend vind ik dat.

Door het bos lopen en de helende stilte ervaren.

Maar je stille punt in jezelf, daar waar alles is en waar niks is. Daar stel je niks voor, hoef je nergens heen en is het gewoon oké.

Alleen dat ervaren, kan in het begin beangstigend zijn, waardoor je snel opvulling en afleiding zoekt om het niet te hoeven voelen.

Zoals altijd, kom ik terug op meditatie. Door te -leren- mediteren, leer je dit te ervaren en te waarderen.

En dat is enorm behulpzaam op moeilijke momenten en momenten, die zeker gaan komen, van niet gekozen alleen zijn.

De Stilte is er altijd en kan je naar -leren- terug keren als basis voor je Zijn.

De Volheid EN de Leegte van dat Stille punt is er altijd en kan je altijd naar terug keren.

Door dat nu al te beoefenen bereid je je voor op moeilijke momenten in de toekomst.

En ook, nu is het al behulpzaam, want er zijn op een dag altijd momenten die makkelijk en fijn zijn, afgewisseld met moeilijke(re) momenten.

Verandering is er altijd en de Stilte ook.

img_1815Kijk of je met de Stilte Zijn als Levenskunst kan gaan zien.

Liefs Marjan, ❤


 

 

Offline zo op zijn tijd is een uitdaging, ik lees dan meer, maar oefen daarbij ook in even helemaal niks. Vanuit de stilte en helemaal niks komt er altijd een creatieve stroom op gang.

In de Stilte gaat alles op en kan alles ontstaan. 

Die schoonheid voel en ervaar je als je hebt ontdekt dat alle afleiding je niet echt gelukkig maakt.

Afleiding is leuk, maar tijdelijk en de Stilte is permanent.

Processed with Rookie Cam

 

Advertenties

3 reacties

  1. Het was voor mij ook een soort ongemakkelijk in het begin maar inmiddels vind ik de stilte en stil zijn heerlijk! 💛

    Liked by 1 persoon

    1. Oh, fijn hè? Zo kostbaar en toch niet duur, 😉

      Like

Reacties vind ik inspirerend, :-)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: