Slow Life

Mini Sabbatical

De afgelopen maand vrij gehad. Ik ben een uitslover, een hooggevoelige die zich om veel meer druk maakt dan nodig is. De tegenhanger daarvan is uitgeput me neer vlijen op de bank.

Het voordeel is, vele overuren, zodat ik met gemak een maand vrij kon nemen. Even afstand van werk, van mijn uitslovertje.

De afgelopen week vertoefde ik in een heerlijk huisje in Drenthe.

Weg van veel mensen, heb de hele week niemand gesproken. Weg van drukte, drukte, drukte. Weg van tijd, moeten en willen.

Ik ontdekte iets wat misschien voor de hand ligt. Er zat zoveel spanning in me, terwijl ik al 3 fijne vrije weken achter de rug had. Ontspanning ligt verstopt onder dikke lagen van moeten, willen en perfectie. Die nam ik gewoon mee naar mijn mooie stille plek, waar niks van me verwacht werd.

Mijn uitdaging werd om die drukke dames een beetje een loer te draaien. Hallo, wie staat hier aan het roer? Wat voel ik nu? Wat heb ik nu nodig? Nou, altijd wat anders dan wat die drukke dames zeggen of roepen.

In de zon zitten, ipv een fikse wandeling moeten maken. Hmmm, kopje thee erbij. Oh, kijk een roodborstje…wat zijn de bomen nog kaal…, daar priemt een narcisje boven de grond…, ik hoor een specht een boom bespelen…

Zucht, hè hè, hmmm, de drukke dames leggen hun moeten, willen en perfectie druk neer. Komen naast me zitten, slaan diepe zuchten en vlijen hun hoofden in mijn schoot. Stilte…

Niet zomaar, ik bleef vriendelijk, deed steeds meer wat ik voelde, wat vanuit mijn hart en buik kwam, ipv uit het hoofd, waar die dames huizen.

Zachter, zachter, zachter, werd het van binnen.

Hmmm, jaaah, hèhè. Daar kwam een steeds diepere ontspanning mijn lijf binnen. Niet euforisch of groots, maar een heel natuurlijk gevoel.

De maand is voorbij en ik heb ook weer zin om aan de slag te gaan. Ik weet dat vasthouden geen optie is. Morgen de uitdaging, want de drukke dames liggen op de loer om weer flink in actie te komen.

Hoe daarmee om te gaan? Ik heb er wel vertrouwen in en als het te hoog oploopt, neem ik 3 diepe inademingen en ga ik in gedachten even terug naar de plek waar mijn zintuigen mij ontspanning en vreugde gaven.

Liefs Marjan, ❤

Neem je wel eens de ruimte alleen weg te gaan? Hoe was dat?

Advertenties

Reacties vind ik inspirerend, :-)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.