burnout·Slow Life

Voorbereiden op een stille december maand, doe je zo.

 

Trouwe lezers en FB/Instagram volgers kennen mijn offline offensief, waarschijnlijk wel.

Door in de weekenden meer offline te zijn, dus geen social media en gemail, merk ik dat de trek van ´online zijn´ verminderd en ik meer rust ervaar. Meer lees, meer in contact ben. 

Wat erg vind ik dat eigenlijk, het is echt verslavend, gezien het  belonend werkt allemaal. Heb ik likes of reacties op mijn posts? Is er nog mail gekomen? Net alsof je wacht op een brief van je geliefde en je telkens naar de brievenbus loopt.

De kunst is om er mee om te leren gaan en voor mij werkt het door regelmatig pauzes in te lassen.

Want om zonder te gaan, nee, het brengt ook veel. Vooral het schrijven en delen van blogs vind ik heerlijk.

Ik ben al een beetje na aan het denken/voelen waarover ik volgend jaar wil bloggen. Het afgelopen jaar heb ik over ´Slow your Life´ geblogt. Voor volgend jaar wil ik een accent verandering. Thema´s als mindfulness, meditatie, persoonlijke ontwikkeling en psychologie blijven natuurlijk, gezien het mijn vak is en ik daar graag over onderzoek en schrijf.

Heb je levensvragen waar je graag meer over leest, laat het me weten, dan neem ik dat mee in mijn overwegingen naar welk accent mijn blogs gaan krijgen.

November en december vind ik heerlijke maanden om wat meer naar binnen te gaan en te reflecteren. In december ga ik 10 dagen naar een stilte retraite waarbij ik niet online ben. Om dit voor te bereiden wil ik de hele maand december het social media gebeuren loslaten en alleen werk en relatie gerelateerd mailen en appen.

Vind je dit ook spannend en aantrekkelijk? Doe dan mee.

December is bij uitstek een ´naar binnen´ maand. Door minder figuurlijk naar buiten te gaan en je aandacht te verstillen kom je op een diepere laag bij jezelf. Daar waar het stil is en waar ook alles weer open is en kan ontstaan.

Het is een uitdaging om te kijken wat er dan met je gebeurd, vind ik. Een verrassing zelfs, want je bepaald niet, maar kijkt wat er gebeurd. Even niet zoveel sturen, even loslaten.

Het helpt enorm om dan in retraite te zijn waar iedereen in die sfeer komt en je daardoor meegenomen wordt. Maar ook thuis kan je keuzes maken die je daarbij helpen.

Door:

  • Minder sociale activiteiten te plannen en meer ruimte in je agenda te laten.
  • 3 x op een dag je mail te checken i.p.v. als het uitkomt.
  • Lange wandelingen te maken in het park of het bos.
  • Veel warmte binnen te creëren door het gezellig te maken.
  • Mediteer momenten in te plannen.
  • Te schrijven of tekenen in je ´artjournal´.
  • Wat jou ontspant en waarbij niks echt hoeft. (Zodra je vrij bent).
  • Voornemen dat niks hoeft in december, alles gericht is op ontspannen.
  • Kijk of je in november ernaar toe kan werken, zodat je agenda zo leeg mogelijk wordt. Een kleine Sabbatical, zolang als het mogelijk is.

Ik heb er zin in en eerlijk gezegd is het ook wel nodig. Beetje te hard gewerkt, nl.

(Waar ik over schrijf, is ook mijn eigen leerweg…)

In een drukke, volle wereld is en blijft het een kunst om je leven ontspannen te houden;                                                          Minder Stress, Meer Vreugde. 

Hoe hou jij je leven op een juist tempo en balans?

Kijk eens wat er nodig is en wat je op wilt pikken uit bovenstaande en plan dat voor jezelf ook echt in!

Liefs Marjan ❤


Het is een weg die je alleen gaat, de weg van de verstilling. Dat is spannend, het kan weerstand oproepen, maar ook kan het je veel vreugde geven.

Zie mijn vorige blog: >KLIK<

img_3996

burnout·Slow Life

Voorjaarsmoeheid en andere Shit 

Regelmatig kruip ik even extra onder mijn 4-seizoenen dekbed. Het liefst heb ik hem het hele jaar ´full season´.  Als alles me te veel is, even een half uurtje of zelfs langer.

Ik snap, na het lezen over een beetje zware deken voor hooggevoeligen (HSP) ook waarom. (Zie blogs over HSP: KLIK.)

Zo ook afgelopen week, ik probeer altijd een reden te vinden voor iets waar ik last van heb, maar misschien is die er wel helemaal niet. Is het gewoon zoals het is: intens moe.

  • De Overgang gaat maar niet Over, zei mijn lief grappend.
  • Heb ik toch fibromyalgie, ik kijk het lijstje met symptomen nog eens na op internet.
  • Een dip, weer een depressie of burn-out op komst?
  • Of gewoon het wordt lente, voorjaarsmoeheid?
  • Of…

Maar zo lopend met dit lijstje dacht ik, wat maakt het eigenlijk uit hoe ik het noem of wat het is?

Ik die tijdens mijn studie wars was van labeltjes, wil toch graag weten wat er is. In de loop van mijn werkervaring ging ik de diagnostiek ook anders bekijken, maar dan nog met veel nuances, a.u.b..

De voordelen zijn me bekend, als je weet wat er is, weet je beter te behandelen. Het heeft een naam en daardoor kan je het serieus nemen en beter communiceren ook.

Maar de andere kant is, dat het een ´self-fulfilling-profecy´ kan worden, je ernaar gaat leven en het dan ook werkelijkheid wordt. Of je er min of meer slachtoffer van wordt. Andere mensen je met dat labeltje gaan zien en dat ook te veel voorop kan komen te staan in hun benadering naar je toe. Tja… Dit alles vraagt om bevrijding, vind ik. De voor en nadelen wegen tegen elkaar af. (Dus allebei oké, wat voor jou goed voelt!!)

Wat ik ontdekte, onder mijn dekbedje vandaan komend, weer wat opgefleurd door rust te hebben genomen: Het gaat erom dat ik mijn signalen serieus neem. Dat ik naar mijn lichaam luister, ten alle tijden. En als het moe is het te rusten leg. Als het overprikkelt voelt ik even dat omhullende dekbedje gebruik om tot rust te komen. (Is aangetoond helpend bij angst, hsp, depressie). Ik een knuffel vraag als ik me kwetsbaar voel. Gezonde dingen eet en doe als ik me ongezond voel. De balans zoek als het te druk is in mijn agenda. ruimte maak voor wat er is. En accepteer dat het allemaal oké is, zoals het is.

Ik mezelf vraag: Wat heb je nodig van me? (alsof ik met zijn tweeën ben…).

De zelfliefde oefenen, i.p.v. me maar afvragen wat ik heb. En me schuldig voelen, omdat ik het niet weet.  Na 2 dagen werken, minstens een dag bij moet komen. Na een wandeling overal pijn heb, etc… Niet naar suiker en koffie grijpen als ik me somber voel, maar mezelf werkelijk voeden, spiritueel, geestelijk en fysiek.

Als ik dat doe, is de bodem ook snel bereikt en gloort er licht en liefde als vanzelf in me op.

En nee, ik kan niet meer wat ik ´vroeger´ kon, maar kan zoveel meer weer als het er gewoon mag zijn allemaal. Ik geniet van lopen door de zon, slenteren zonder doel, mijn zoon die naast me de Donald Duck leest in een cafeetje en ik een goed boek. Daarna kan ik er weer tegen om de wandeling terug te aanvaarden. En hij op zijn eenwieler telkens de vraag krijgt of mama niet een hele fiets kon betalen… 🙂

ZO DUS, voor mij. Van dat inzicht word ik rustig en blij. Herkenbaar?

Fijne week met veel zelfliefde!

 

img_1113

 

 

Liefs Marjan, ❤

 

😉R IS DUS GEEN HAAST.


Pics: Pinterest en van mezelf, 🙂

 

 

 

burnout·Lifestyle·Persoonlijke ontwikkeling

Er is tijd!


me-timeEr is altijd wel wat om je tijd mee te vullen, zeker als je een gezin en een baan hebt, familieverplichtingen, etc. Het is, vooral voor vrouwen, makkelijker tijd voor de ander te hebben dan tijd voor rust en stilte in te bouwen. Ik hoor vaak van clienten dat het lastig of moeilijk is genoeg tijd voor zichzelf in te ruimen. Maar is het ook echt een prioriteit?

N.a.v vragen hierover op facebook kreeg ik een leuke reactie van een vrouw die dat heel goed in haar leven ingebouwd heeft. En geleerd heeft dat als ze dat niet zou doen een ander haar tijd opslokt of invult, tot er niks meer van je over is, zo schreef ze. Nu is haar ritme prima verdeeld tussen ontspanning, huishouden, familie, werk. Haar werk voelt niet als werk en dat is een zegen natuurlijk!

Inmiddels heb ik dat ook aardig in de vingers en ik wens het iedereen toe. Lees ook: Blog over een week aan zee.

Essentieel is om er ook echt een prioriteit van te maken. Dus dat als je b.v. de week vooruit kijkt je dan in je agenda ruimte hebt of maakt voor tijd voor jezelf, waarin je even niks hoeft, iets kan doen wat je oplaadt. In een blog voor hooggevoelige mensen schrijf ik dat je dat plant per dag, week, maand, jaar. Dus per jaar een wat langere periode, aflopend naar per dag minimaal een uur. Lees ook: Kleine ´survivalgids´ voor hooggevoelige mensen.

Dus niet als er ruimte in je agenda staat voor jezelf, die toch in gaan vullen met een afspraak. Hiermee zeg je eigenlijk dat de ander belangrijker is dan jezelf. Ik heb ontdekt dat vrouwen makkelijk helemaal het hele vaatje aan energie opmaken en denk dat je een residu moet overhouden. Gezien er altijd onverwachte dingen op je pad komen die niet anders kunnen. Ga je maar door en door dan  raak je de flexibiliteit kwijt om daarop in te kunnen spelen. Heel logisch allemaal, alleen er blijkt vaak van alles belangrijker en weinig tijd over.

Ook al is je tijd besteed met leuke dingen, dat maakt eigenlijk niet eens zoveel uit, zeker voor hooggevoelige mensen. Tijd voor jezelf is los van een ander!

Maar er is tijd, altijd! Het gaat om keuzes maken over de ruimte en tijd die je hebt. Dat je veel meer die tijd en ruimte toe gaat eigenen. Daardoor ben je eigenaar van de tijd en geen slachtoffer van drukdrukdruk.

Er is tijd: Om te wandelen, te vrijen, te lezen, te dollen, te lanterfanten, te schrijven, in de bieb te snuffelen, te rennen, te werken, te, te, te…..

EN VOORAL OM LIEF TE HEBBEN, jezelf en alle mooie mensen om je heen.

In  dit filmpje zeggen oudere, wijze vrouwen: Als ik het over zou doen zou ik meer ZIJN dan DOEN, minder toDOlists maken. Zo´n les leer je in je leven door schade en schande, maar daar hoef je niet op te wachten…… ❤

Heb het goed,

Liefs Marjan


tijdje

addkenmerken·burnout·Gezondheid·hooggevoeligheid·hsp·positieve psychologie

Kleine survivalgids over hooggevoeligheid en meer

Vanaf januari 2015 blog ik via mijn eigen website. Vorig jaar heb ik 3 gastblogs geschreven over burn-out/depressie en hooggevoeligheid. 

Graag deel ik die hier nog een keer.

Bij deze de links naar deze blogs, de site met veel meer informatie over ADHD, ADD en HSP en een ‘boekentiplijst’ over dit onderwerp.

http://www.addkenmerken.net/blog/hooggevoelig-terugkeren-naar-jezelf/

http://www.addkenmerken.net/blog/survivalgids-hooggevoeligheid/

http://www.addkenmerken.net/blog/wat-mij-helpt-in-mijn-hooggevoeligheid/

boeken hsp psychologie

Een Selectie uit de Boekenkast over hooggevoeligheid, met doorkliklink*:

– Het hoog sensitieve kind, Elaine N. Aron, 2001

– Hoog Sensitieve Personen, Elaine N. Aron, 1991

– Hoog sensitieve personen in de liefde, Elaine Aron, 2013

– Aandachtig leven met hooggevoeligheid, Susan Marletta-Hart, 2010

– Leven met hooggevoeligheid, Susan Marletta-Hart, 2011

– Leven met Hooggevoelige kinderen, Susan Marletta-Hart, 2013

– Ik ben hooggevoelig, Yolanda Onderwater, 2008

– Elastiek tussen lichaam en geest, Hans Lemmens, 2009

– Thuiskomen bij jezelf, Jon Kabat-Zinn, 2008

– Waar je ook gaat daar ben je, Jon Kabat-Zinn, 2010

– Haal meer uit je leven met mindfulness, Marisa Garau, 2007

– Mindfulness voor je kids, David Dewulf, 2009

– Het geluk van Hooggevoeligheid, Marian van den Beuken, 2011

– Hooggevoeligheid als kracht, Marian van den Beuken, 2013

– Jouw hooggevoelige kind, Sara Wiseman, 2011

– Bewust-er zijn met Hooggevoeligheid Antoine van Staveren, 2011 

– Hoogsensitiviteit Als Kracht, Carolina Bont, 2008

– De hoogsensitiviteit survivalgids, An michels, 2010

– Overlevingsgids Voor Hoog Sensitieve Personen, Ted Zeff, 2005

– Gevoeligheid, hoe ga je er mee om, Pieter Langedijk, 1993

– Wegwijs in hooggevoeligheid, Gerarda van der Veen & Erinne van der Veen, 2012

– Handboek voor overgevoelige kinderen, Norma Prikanowski, 2013

Als je hier vragen over hebt, stel ze gerust, ik ga graag dieper in op een van de thema’s uit de bovenstaande blogs en maak er dan een nieuwe blog over.  

Mail Psycholoog Bloem

Veel lees plezier,

liefs Marjan

 * Als je het boek via bol.com bestelt via deze site, krijg ik een kleine commissie.