mindfulness·Persoonlijke ontwikkeling·Slow Life

Slower my Life

img_8097Ze zeggen er is haast geen tijd…

Maar er is tijd.

Tijd in overvloed.

Vanaf nu, dit moment ga ik mijn leven vertragen.

Het concept loslaten dat het leven druk en vol moet zijn.

Dat ik iets voor moet stellen en daar keihard voor moet werken.

Dat ik meetel als ik een belangrijke functie heb.

Dat ik voor mezelf meetellen mag in dit leven.

Of een heleboel andere ideeën die daar bij horen, bewust of onbewust, geloof ik dingen die niet werkelijk waar zijn.

Drukdrukdruk, interessant doenerij, ik weet het beter, zie mij, zie mij…

Maar alles is nooit verzadigd, zolang als ik van de buiten wereld mijn goede gevoel af laat hangen.

Het goede gevoel is dan niet duurzaam, want het kan door een opmerking of foutje, zomaar instorten.

Waar komt mijn duurzame goede gevoel vandaan?img_8085

Hoe voel ik een ontastbaarheid die onafhankelijk is van wat er zich buiten mij afspeelt?

Doordat ik heel erg onderuit ben gegaan afgelopen zomer kwamen deze vragen op, al zoekend, onderzoekend in mezelf.

Nog niet als een phoenix uit de as herrezen, nee dit is geen succes verhaal.

Maar kleine inzichtjes komen er door het even allemaal niet zo goed te weten.

Vrijdag had ik een super ochtend.

Sinds tijden trok ik me terug met mijn laptop in een koffietentje, heerlijk en productief zonder afleiding.

Het leven in het tentje is mijn achtergrond, maar rust, omdat niemand me nodig heeft en de koffie geserveerd wordt.

Er overviel me een gevoel van rust in mezelf die ongekend was.

Waarschijnlijk een geluks gevoel…

Maarrrr in het verdere verloop van de dag leek alles erop uit te zijn mij daarvan af te brengen.

Mara?

Een test op het diepe zelf oké gevoel?

En nog 1 en nog 1?

En toen raakte ik ervan af.

Maar ergens kon ik nog een pietsie voelen dat eigenlijk dat diepere zelf niet aangetast kon worden.

Ergens.

Een glimlach kon blijven en kijken naar gedoe van mij in interactie met buiten.

Dit hoef ik niet vast te houden of te cultiveren het is er,

AL Tijd.

Ik heb afgelopen week besloten mijn leven te vertragen, te kijken wat er gebeurd als ik niet zo hard loop, niet zo hard werk, niet zo veel vind, niet zo naarstig zoek naar vervulling.

Een flinke pas op de plaats, bezinning en Sabbatical.

Verder te kijken dan wat ik ken.

Slower my Life.

Nieuwsgierig ?

Volg mijn blog…

Of Instagram @marjanzevenbergen

img_8099Liefs Marjan


Er is tijd

Om te bloggen

te genieten

te dansen

te planten

te oogsten

te zijn

te

img_8098

 

samen werken·Slow Life

Tegenover 5 mailtjes moet minstens 1 echt contact staan.

Internet brengt ons veel gemak en toegang tot informatie, we contacten via email of social media. Handig en fijn.

Maar soms mis ik de verbinding. Er wordt zoveel geloosd via de mail, waardoor er een leegte in me ontstaat, een onverschilligheid een gemis.

Ik vond het aanvankelijk alleen maar heel handig en fijn, maar steeds meer dringt het gemis zich aan me op.

In dit blog ga ik opzoek naar dat gemis en wat ik eraan wil doen, wellicht inspireert het jou ook of herken je het helemaal niet. Ik ben benieuwd. Leuk als je een reactie achter laat daarover.

 

De warmte van echt contact.

Dit is niet een pleidooi tegen de moderne mogelijkheden, maar eerder hoe schiet het niet door en hoe blijven we in contact met elkaar.

Want echt contact is zoveel betekenisvoller, warmer en interessanter, vind ik.

Als ik ruim een week niet gewerkt heb kost het me een dag om mijn mail weg te werken en alles wat daar weer uit voortkomt. Vragen, dingen die gedaan moeten worden en gelukkig komen er ook echte afspraken uit voort.

Ik kan me ergeren als mensen mijn mail niet beantwoorden, of als dat te lang duurt. Ik ben zelf van het zo snel mogelijk afhandelen, weggooien of archiveren, maar dat liever niet, want vaak kijk ik er nooit meer naar.

Een lege inbox duurt nooit lang.

Te veel streven naar een lege inbox is niet echt handig, want het is een niet te stoppen proces. Of je moet al van de aardbodem verdwijnen, in een hutje op de hei of een berg gaan wonen. Dan is er ook weinig verbinding over met anderen…

De onverschilligheid voel ik als er te veel door de mail op mijn bord komt te liggen. Het voelt als een gemakzucht en er geen verbinding meer is met degene die wat van me vraagt. En dan denk ik wel eens, laat maar, komt wel weer als het echt nodig is.

Ik merk dat als je dan elkaar weer eens ziet alles weer veel sympathieker voelt.

Niet iedereen kan een juiste toon in een mail geven en het is natuurlijk ook heel subjectief hoe een zin binnenkomt of aanvoelt.

Want eigenlijk is het contact, maar ook weer niet. We hebben niet voor niks de emoijcons nodig om gevoel erbij uit te drukken.

Daar waar ik nu een mailtje stuur, zocht ik ´vroeger´ iemand op of belde even.

Een email middenweg vinden.

Wat ik wil doen is het heft in eigen handen nemen en zelf vaker iemand opzoeken of bellen, i.p.v. maar info of vragen via de mail te droppen.

En verder natuurlijk toch ook het gemak blijven gebruiken van mail, app, etc….

Mezelf een dag offline zetten en helemaal uit het mechanisme van mail en social media te stappen, te voelen en te ervaren los van online en bereikbaar.

Dat geeft vaak nieuwe ideeën, beelden en gevoelens.

Wellicht ergeren mensen zich dan aan mij, omdat ik onbereikbaar ben of laat reageer, maar dat is dan maar zo.

In het echte contact komt dat wel weer goed.

Even een hug, een praatje, elkaar in de ogen kijken, lachen en misschien mooie plannetjes uitwerken.

img_1816

Dan mailen we daar even over, maar op tijd zien we elkaar weer.

Want dat inspireert, motiveert en geeft me veel meer vreugde.

Liefs Marjan, ❤


img_6697-4

Lifestyle·Slow Life

In mijn tuin vind ik geluk.

Zondagochtend ik zit in mijn eentje in de tuin. Er overvalt mij een gevoel van puur geluk. En ik realiseer me dat ik dat op deze plek de laatste maanden wel vaker heb gehad. Hoe dat kan, terwijl ik meestal mijn geluk verder weg zoek? In dit blog probeer ik een antwoord te vinden.

In mijn tuin vind ik geluk.

Misschien omdat dit voorjaar zo heerlijk is of omdat ik zoveel meer met de tuin bezig ben geweest dan andere jaren?

Of ben ik me er meer bewust van? Ik ben tenslotte de 50 gepasseerd, daar hoort toch bij dat je interesses wat meer naar de vogeltjes en de bloemetjes gaan, toch? (hihihi).

Het begon allemaal met het voornemen dit jaar een goede poging te doen om te moestuinieren. Niet meteen de hele tuin op de schop, (Ik heb een aantal jaar geleden de tuin vol pompoenen willen zetten, echter het werd een slecht pompoenen jaar, de opbrengst was 1 beste pompoen.) nee , dit keer in het klein wat dingetjes verbouwen. In potten en meer vlinders aan gaan trekken. Dus meer bloemen en vlinderplanten regelen.

Er stond wel wat, maar er ging niet al te bijster veel aandacht naar uit.

Dus dat ging dit jaar anders worden.

Vanaf dat ik er heel actief mee bezig ben en elke avond een rondje tuin doe. Kijk hoe alles erbij staat, onkruid weg haal, bewater toen het heet was en een aantal dingen net boven de grond kwamen of geplant waren.

Vanaf dat moment ben ik steeds meer gaan houden van mijn tuin en voelde ik me er steeds gelukkiger van worden.

Ik kan me verwonderen over het proces van de pompoenzaden die ik uit een pompoen spaarde, die nu al kleine pompoentjes draagt.

Ik hou van mijn hortensia´s die dit jaar volop bloem krijgen. De beeldjes die overal te vinden zijn en het wat grappiger maken. Het gras wat de buurman voor me maait als hij toch met zijn maaier mijn tuin passeert.

De momenten dat ik heerlijk kan ontspannen en lekker in slaap val op een oud bankje dat we al jaren willen vervangen, maar elk jaar weer denken, het kan nog wel een jaartje.

Of dat we samen met vrienden een maaltijd nuttigen of ontbijten met elkaar.

Ik kan weg dromen als ik zit en kijk. De dieren die in het aangrenzende weiland lopen; geiten, schapen, zwanen met jongen…

De aandacht die ik aan de tuin geef, lijkt een geschenk aan me terug te geven.
Van letterlijke bloei, van vruchten, gezelligheid en rust.

En dat is eigenlijk alles wat ik werkelijk nodig heb.

Alhoewel ik dan weg kan dromen van meer zelfvoorzienend. Van een leven met en van een tuin. Is dit al volop geluk. Dromen mag, maar ik zie het meer als elk jaar zet ik een stapje verder met wat ik weet en kan met een tuin.

Zelfs als dat niet zo is, is dit voor mij geluk.

Gelukkig zijn met aandacht geven aan een tuin. Het brengt me bij een basis gevoel die me vervult.

Het zegt me het is oké, hier en nu.

Probeer maar eens met wat in jou meer geleefd wil worden.

Is dat tuinieren, wandelen, of tekenen, …..

Ik lees het graag in een reactie.

Liefs Marjan, ❤


Pics van mezelf.

Volg meer inspiratie pics via mijn instagram, klik.

Lifestyle·Slow Life

7 Hyggelige zomertips en pics

Het lijkt erop dat in Mei het volop zomer is. Wat een heerlijke tijd de afgelopen weken, zeg!

Ik geniet van het buiten zijn in mijn tuin en de natuur.

Hygge, de Deense manier van leven die staat voor veel ontspanning, gezelligheid en eenvoud. Is ook in de zomer volop te beleven. Bij deze 7 tips.

7 Hyggelige Zomertips en pics.

img_6237

1. Pluk vlierbloesem en maak er vlierbloesemsiroop van. Recept klik.

img_6267

2. Kweek je eigen kruiden.

3. Ga picknicken.

img_6264

4. Lekker relaxen in een hangmat of ligstoel op je balkon of in je tuin.

img_6265

5. Schrijf in je dagboek je ideeën op.

6. Hang je was buiten.

img_6166

7. Lekker langzaamaan, geen stress, neem de dingen zoals ze zijn.

Liefs Marjan

Slow Life

Boek & Thee

 

Na een heerlijke retraite merk ik extra hoe snel stress zich in mijn systeem sluipt.

Dat is op zich al heel wat, dat ik het verschil beter kan voelen. Maar het is ook belangrijk de ontspanning regelmatig op te zoeken. Naast goed voelen wat er nodig is om weer te balansen.

Stress op zich is geen punt, het is een kracht die je voortstuwt. Chronisch in de stress gaat je wel ondermijnen, daar waar geen fijne ontspanning meer tegenover alle spanning staat.

Daarom is het natuurlijk essentieel je momentjes te pakken.

Voor mij zijn boeken een heerlijke manier om weg te duiken in een verhaal, in een ander leven, of inspiratie. Met een kop thee naast me. Vaak vergeet ik die op te drinken en is de thee koud geworden.

En ik ben vast niet de enige, want er zijn heel veel plaatjes, foto´s en schilderijen die dit gevoel uitdrukken. Als ik daar even doorheen scrol word ik al ontspannen.

 

  • Waar ontspan jij optimaal en makkelijk van?
  • Neem je daar genoeg tijd voor?
  • Hoe is de balans van spanning en ontspanning bij jou?

Onderzoek het eens een week, kijk dagelijks even terug op je dag hoe het gaat en doe er je voordeel mee.

Liefs Marjan, ❤