positieve psychologie·Vraag van Lezer

Lichtsprankeltjes vinden

Foto: Katya Fora
IK ben er niet Echt…

Blog over een vraag, wellicht heb je er ook wat aan.

Via ‘Leven Met Het Leven’:

Ik kreeg nog een vraag binnen, misschien kun je er wat mee.

Wat moet je doen als je niet uit bed kunt komen omdat je steeds weer tegen de dag op ziet? Verklaring: deze persoon lukt dat moeilijk vanwege somberheid en vermoeidheid.

Lichtpuntjes vinden

‘Tegen de dag op zien’ zegt al heel veel; Je maakt beelden en vormt gedachten van de dag, waarbij je een gevoel krijgt en je de totale lust vergaat om uit je bed te komen. Dit kan verschillende oorzaken hebben, zoals: heftige levensgebeurtenissen, lang te veel en hard gewerkt hebben, te veel stress, een fysieke beperking, etc.

Soms is het belangrijk om medicatie te nemen, voor een periode, afhankelijk van de voorgeschiedenis en de ernst van de somberheid/depressie. Bezoek je huisarts en praat hierover. Wat heb je nodig?

In alle gevallen is het belangrijk om aan je levensstijl te gaan werken. Je over een drempel te gaan zetten. In bed blijven liggen is ook wel eens een optie, maar nooit te lang. In tijden van burn-out, overprikkeling en vervelende gebeurtenissen, als verlies van een geliefde, denk ik dat je die behoefte ook serieus moet nemen. Ultiem overgeven aan die behoefte.

Mijn ervaring is dat ik dan de dag erna vanzelf dat niet meer wil (of duurt het langer bij jou?). Dus als ik het nodig heb doe ik het gewoon (tenzij het echt niet kan). Grappig genoeg komt het de laatste tijd niet meer voor.

Onderstaande levensstijl tips & tricks zullen je niet onbekend voor gaan komen, zo cliché zijn ze. In clichés schuilt niet voor niks ervaring en waardering, het zijn wetmatigheden die werken.

Levensstijl tips & tricks: Op tijd naar bed (tussen 22-23 uur). Gezond eten (Veel groente en fruit, vaste tijden). Bewegen (1 uur wandelen, begin eventueel met 15 min.). Op tijd eruit (tussen 7-8 uur). Genoeg tijd door de dag voor ontspanning, eventueel een power nap van 20 min. Kortom: Rust, Ritme en Regelmaat. 

Je lichaam vertrouwd daar op en zal zich meer ontspannen, bij ontspanning komen er positieve gedachten en beelden en van daaruit gevoelens. Een negatieve cirkel doorbreken kost inspanning en discipline. Discipline als: Liefdevolle Zelfzorg!! Dit is essentieel, meestal zijn sombere mensen enorm hard naar zichzelf toe.

Aanvullend ‘recept’:

Piekeruurtje: (16-17) parkeren van piekeren naar dat moment en er dan helemaal voor gaan. Schrijf tijdens het piekeruurtje de dingen van je af of teken het als dat meer je ding is. Met symbolen of droedels, b.v. Koop een super mooi schrift hiervoor.                                                                               

positieve psychologie
 

Eindig je piekeruurtje door 3 dingen, waar je dankbaar voor bent die dag, op te schrijven of tekenen. B.v. de zon scheen heerlijk op mijn gezicht, ik vond prachtige bloemen in de berm en kreeg een glimlach van de buurman. 

Lichtsprankeltjes onderzoek: Leg de lat heel laag en ga kijken waar jouw lichtpuntjes zitten. Wat vond ik vroeger leuk? Waar geniet ik van? Hoe heb ik keuzes gemaakt en kloppen die nog? Waar vind ik een luisterend oor en een arm om je heen? Luister ik naar mijn innerlijke stem? Wat zegt die diep van binnen? Luister ik naar de behoeftes van mijn lichaam en mijn ziel? Heb ik meer hulp nodig en kan ik die gaan vragen? Zie een vorig blog over Zelfzorg, klik hier. En over Piekeren, klik hier.

Schrijf hierover in je schrift.

Hele kleine stapjes gaan je helpen je plezier terug te vinden. Door heel serieus naar je gevoel te gaan luisteren, neem daar de tijd en ruimte voor. Geef je eens over aan het ‘niet aan de dag willen beginnen’. Maar ook voel wat er dan wel geleefd wil worden en hoe kan je dat jezelf gaan geven?  Stap vervolgens in de discipline van zelfzorg, denk er niet over na of je er zin in hebt of niet!!! Echt je kan heel veel hulp krijgen, maar je zal er zelf uit moeten stappen, letterlijk en liefdevol voor jezelf.

In iedereen schuilt een vreugdevol mens, alleen is die soms bedekt geraakt door het leven. Het verleden kan op je drukken, maar de waarheid van vreugde vind je in het nu. Door je levensstijl een liefdevolle daad naar jezelf te laten zijn, ga je de vruchten langzaam aan plukken. Zoek het niet ver weg, maar heel dichtbij in de kleine dingen, waar je lichtsprankeltjes voelt. ❤

5 dingen waar ik lichtsprankeltjes voel; 

  • 1. Bedenken wat we gaan eten, in kookboeken snuffelen, heerlijke boodschappen      uitzoeken, snijden en bereiden, gezellige tafel maken en genieten van het op eten.
  • 2. Wandelen door de natuur (bos, zee, duin), kijken, ruiken, voelen, fotootje maken van    een mooi bloemetje.
  • 3. Schommelen, lachen, knutselen met mijn kind(eren).Trots zijn dat ik ze mag    begeleiden.
  • 4. Kijken naar spelende kinderen of mensen.
  • 5. Lanterfanten, ergens heen fietsen en koffie drinken, boekje mee, genieten van de rust.

 Wat zijn jouw lichtsprankeltjes?? Schrijf ze op en vul ze telkens aan.

Welke tip spreekt je het meest aan? Pak die vandaag nog op!

Jouw ware zelf mag tevoorschijn komen.
 Jouw Ware Zelf mag    tevoorschijn komen.

Het aller aller aller belangrijkste is, en zo voelt het niet, je voelt je somber, passief en lusteloos, het stagneert.

Jíj kan de beweging gaan brengen, stap voor stap opbouwen en jezelf er de tijd voor gunnen. DO IT!

Liefs Marjan, ❤

Persoonlijke ontwikkeling·positieve psychologie·Vraag van Lezer

Wat heb ik nodig?

Blog over een vraag, wellicht herken je het ook?

Vraag: Zo vaak ben ik erg streng en hard voor mezelf.
Als ik niet normaal kan functioneren, doe ik het toch (alsof).
Als ik niet meer kan, ga ik door.
Als ik hulp nodig heb, blijf ik stil.
Als ik troost nodig heb, blijf ik streng voor mezelf.

Is dit herkenbaar? Wat doe je er tegen?

Kleine toelichting: Hoe komt dit en als ik dit weet kan ik er eventueel wat aan doen. De neiging om maar door te gaan, mijn gevoel te negeren áls ik maar door ga.

Waarom ben ik zo hard voor mezelf?

Als je heel hard tegen jezelf bent, heb je niet geleerd om naar je behoeftes te mogen luisteren. Dit komt vaak voor in onze samenleving. ‘Hup schouders eronder’, ‘Doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’, ‘Niet je kop boven het maaiveld mogen steken’, ‘Teveel jezelf op de voorgrond zetten is egoïstisch’, etc….. 

Ik hou van mijTrots zijn op jezelf en heel erg veel van jezelf houden dat kregen we niet mee, daardoor. Onze ouders hebben het zelf ook niet geleerd. Ik zie nu wel steeds meer kinderen die wel helemaal zichzelf kunnen zijn, trots en open naar hun eigen gevoel. Dit mechanisme veranderd langzaam.

Komt er wellicht nog wat meer bij kijken in de opvoeding of door het leven, waardoor je je terug hebt getrokken en een overleving hebt gecreëerd van maar doorgaan en niet luisteren naar signalen van het lichaam of gevoel. Dan is dat heel sterk geworden en niet 1,2,3 veranderd. Maar zeker wel mogelijk!

Het goede nieuws is dat er al wat bewustzijn is op dat het eigenlijk niet klopt en dat is het begin voor verandering. Het begin om verantwoordelijkheid te gaan nemen voor je eigen leven, voor wat je voelt. Verantwoordelijkheid voor de pijn die je is aangedaan, maar waar je niet langer slachtoffer van wilt zijn. De overleving van hard naar jezelf zijn is in het huidige moment niet meer functioneel, maar nog wel hardnekkig aanwezig, vaak.

Ik zag eens een prachtig you tube filmpje, waarbij de therapeut zei: ‘JUST STOP IT!!’  Het was grappig, maar ook erg waar.

Blijf je herhalen wat je aangeleerd hebt of stop je er mee? Kan je vanuit de grond van je hart voelen dat je het echt anders wilt? Zeg daar JA tegen en elke keer als het weer gebeurd is het een signaal dat je een moment moet nemen om te voelen, te voelen wat er echt is en te voelen wat je nu nodig hebt. Ook daar JA tegen zeggen.

‘Ik beloof mezelf dat ik lief en zacht ga zijn voor mezelf.’ Dit gaat mijn leven veranderen en is erg eng. Wellicht passen bepaalde vrienden niet meer daarbij, is er op je werk een probleem of wat dan ook, maar zo gaat het ook niet langer.

Veranderen is niet een weg naar gemak en vreugde alleen, er zullen hobbels genomen moeten worden. En dat is waarschijnlijk precies, waarom je vaak kiest voor het bekende. Het hoeft niet in 1 keer en vraag vooral hulp. Neem mensen in vertrouwen en praat over wat je echt bezig houdt. Durf je het aan?

Maar vooral stel telkens de vraag:Wat heb ik nodig?

WAT HEB IK NODIG? Hoe kan ik het mezelf geven. Nu meteen of een afspraak voor een later moment. Gaat het niet, bouw een ruimte in, zeg dat je erover na moet denken als er een appèl op je gedaan wordt. Zie je jezelf in dezelfde fout gaan, kom er dan eens op terug. Ga voor 100% eerlijkheid naar je gevoel en lichaamssignalen!!! STOP met jezelf verloochenen.

Zelfliefde is, je allerbeste vriendin worden die je helemaal in de watten gaat leggen en die kan gaan ontspannen in wie ze werkelijk is. Geef jezelf daar ruim de tijd voor om te oefenen, te vallen en op te staan. (Wees hierin dus ook MILD!)

Dus ‘Als ik niet meer kan, ga ik door’, wordt ‘Ik stop en kijk wat ik nodig heb’. Een kopje thee, een luisterend oor, een warm bad, een arm om me heen, even niks, etc…

zelfzorg

Door rust en tijd voor jezelf te gaan nemen om beter te leren luisteren, om zachter te gaan worden, maak je ruimte. Dus ga je maar door, maak tijd en ruimte. Door maar door te gaan hoef je niet te voelen, door te stoppen zal er zeker ook wat loskomen. Er niet meer voor weglopen is de enige manier om het te laten helen. 

En nogmaals vraag hulp als het te veel is! Maar jij bent degene die het kan veranderen, niemand anders. Voel dat het ook een kracht in je aanboort door dit te gaan zien.

Er wacht een mooie zachte, meer zichzelf, stralende vrouw op je. Die er helemaal mag zijn, met alles erop en eraan!

Tot zover.

Roept het juist meer vragen op, mail me gerust:Psycholoog Bloem

Liefs Marjan

emmertje mooie dingen
Zacht voor jezelf zijn is positief naar jezelf en anderen worden.
Persoonlijke ontwikkeling·positieve psychologie·Vraag van Lezer

Blij met Mij

Blog over een vraag, wellicht herken je het?

Vraag:  Ik ben wel benieuwd wat je kan schrijven over ‘blij zijn met wat je wél doet’, i.p.v. steeds maar denken over nieuwe ideeën die altijd beter en leuker lijken. I.

Kleine toelichting:  Ik vind het moeilijk om stil te staan bij wat ik al doe en maak, ben eigenlijk altijd al weer met  volgende ideeën bezig en vergeet wat net af is echt te waarderen.

Blij zijn met wat je doet

Het is heerlijk om een heleboel inspiratie en ideeën te hebben, enthousiast te zijn over wat je doet. Waarschijnlijk ben je dan echt je passie aan het leven, het stroomt, ‘in the flow’.

Toch knaagt er iets het lijkt te veel te zijn of te snel te gaan. Het kan je overspoelen al dat enthousiasme, ergens is de focus dan weg en verliest het geen je doet aan waarde, want je bent al weer bij het volgende project of idee. Een gevoel van haast en drukte, terwijl je juist met het geen bezig bent wat je het liefste doet, neem je geen tijd om erbij stil te staan.

focus
Focus en het proces vertrouwen is groeien en bloeien in wie je werkelijk bent ❤

Ook als je gepassioneerd werkt, heb je rust en aandacht nodig voor het moment, daardoor kan het je nog veel meer gaan vervullen. Ideeën stromen wel en meer is niet altijd beter.

Kwaliteit van Zijn is een weg van balanceren. Balanceren tussen je denken, je wil en je gevoel. Balanceren lukt het beste als je onderliggende gevoel een groot OK gevoel is. Dat je vertrouwen kan hebben in wie je bent en wat je doet. 

Eigenlijk hoef je dan niet meer te presteren, maar presteer je toch!

Een schijnbare tegenstelling. Die zijn altijd leuk, vind ik! En dagen je uit. Hoe ziet dat er concreet uit?

Hiervoor zet ik je aan het werk, zodat je kan kijken wat voor jou werkt en klopt, 🙂

‘BLIJ MET MIJ’ TIPS;

* Maak een overzicht voor jezelf wat doe ik deze week en hou je eraan. Door alles een plek te geven heeft het ook zijn waarde, kan je er je aandacht en waardering voor laten binnenkomen. Dit geeft vertrouwen en vervulling. Wellicht is de eerste week je overzicht niet reëel, stel het bij, tot het klopt, in balans is. 

* Overlopend gevoel en gedachten van inspiratie en ideeën, geef je een plek door ze dagelijks op te schrijven op een vast moment en later in je planning mee te nemen of niet. Sommige ideeën kunnen ook wachten of sneuvelen.

* Neem dagelijks ook wat afstand van alles door een wandeling, meditatie of wat bij jou past. Jezelf leeg maken, even niet aan ideetjes te werken, geeft een frisse kijk en meer helderheid over wat echt klopt voor je.

* Wat ervaar je, doe dit een maand en hou voor jezelf bij wat er gebeurd. Veranderd er wat? Of heb je wat anders nodig?

* Geniet van wat je doet en van wat er verschijnt, door je heen komt.

Stralend aanwezig zijn door je passie te leven, ❤

Focus; door ritme en aandacht voor wat je doet. Proces vertrouwen; binnen dat ritme gaat het steeds meer als vanzelf, vertrouw daar op.

passie volgen

Liefs Marjan

Mail Psycholoog Bloem

Heb je ook een levensvraag waar je wat meer licht op wilt krijgen? Ik vind het fijn om daar een blog over te maken.



Kopplaatje: ‘Deep peace and serenity’ ❤

byron katie·Persoonlijke ontwikkeling·positieve psychologie·relaties·Vraag van Lezer

Dingen die zo Zijn

Blog over een vraag, wellicht herken je het?

De vraag: Graag zou ik wat willen lezen over hoe om te gaan met dingen die je niet kunt veranderen? M.

Kleine toelichting: B.v. als je partner bepaalde trekken heeft, waar je vaak goed mee kan omgaan, maar je ook erg tegenaan kan lopen, je machteloos bij kan voelen.  

DE DINGEN DIE JE NIET KUNT VERANDEREN

Een partner is een persoon in je leven die je enorm veel geeft, ook onbedoeld. Doordat je samen leeft, elkaar intensief meemaakt en lief&leed deelt.

Maar ook door de intense band is de afstand wel eens te klein en kom je in irritatie en ergernissen. Waar je vroeger verliefd op was; ‘wat kan hij goed loslaten’, is nu ‘wat maakt hij toch een troep’ geworden, of andersom, 🙂 ! 

Ben je vermoeid dan kan je ook minder relativeren en speelt irritatie eerder op. Je kan je machteloos voelen: Houdt het nu nooit op? Kan het niet anders? Elke keer weer dit…….

Je wil het veranderen, maar weet ook dat je de ander niet veranderen kunt. Althans het is ten alle tijden belangrijk met elkaar te blijven communiceren, maar bepaalde dingen blijven, is een karakterstructuur of een beperking.

Dan kom je bij jezelf uit, kan jij accepteren en aanvaarden dat dit zo is? Of is er nog iets in jou die dit eigenlijk niet kan accepteren? Dit niet kan integreren? 

Dit kan je bij jezelf onderzoeken? Wat maakt het dat je niet kan aanvaarden dat iemand of iets is zoals het is? Waar vecht je tegen?  Welke verwachtingen heb je t.a.v. de ander? 

Maar vooral ook: Wat heb jíj nodig? Waar heb jij op zo’n moment behoefte aan, wat zie je wellicht over het hoofd?

Kan je een moment nemen voor jezelf en wat afstand creëren? Hierdoor kan je vaak beter voelen wat er eigenlijk is en je behoefte erkennen. Vaak een wat diepere behoefte aan erkenning, warmte of aandacht. Wellicht raakt het aan een stukje uit je verleden waarin je ook niet erkent werd? Of….? Schrijf er over, hou een tijdje bij hoe dit bij je werkt.

Acceptatie en aanvaarding zijn grote dingen en ‘je moet het accepteren’ is makkelijk gezegd. In de praktijk gaat dat pas als je het helemaal gezien hebt hoe het zit, als je kan ervaren dat jij er anders naar kan kijken en van daaruit er anders over gaat voelen.

Onderzoek ook wat er gebeurd als je er wel goed mee om kan gaan. Wat is er dan anders? Vaak ben je dan opener en flexibeler in je zijn. Of…?

En soms is het er gewoon even niet en dat is ook het leven.

Wat de ander je onbedoeld geeft bij en machteloos gevoel, bij iets wat je even niet kan aanvaarden is een spiegel om bij jezelf naar binnen te gaan en zorgvuldig te kijken: hé, wat heb ik nu nodig? Waar laat ik mezelf in de steek? Wat projecteer ik op de ander en kan ik naar mezelf terug halen? 

Een uitnodiging om persoonlijk te ontwikkelen door bij jezelf op onderzoek te gaan. Wellicht helpen bovenstaande vragen je verder op weg.

Zie ook een eerder blog die hier min of meer over gaat: Lentebriesje over mijn stoffige gedachtengoed.

liefde is het antwoord

Heb je er wat aan of roept het weer nieuwe vragen op? Mail Psycholoog Bloem

~Vraag hulp als je er niet alleen uitkomt,dat is geen zwakte,maar het betekent dat je er niet alleen voor staat....~ 

LIEFS MARJAN ❤

Foto van schilderij van Monet en Pic van Byron Katie

bewustzijn·co-creatie·creatief denken·Gezondheid·positieve psychologie·Vraag van Lezer

Piekeren wordt Fantaseren

bewegende stilstandPiekeren, malen, denken, herhalen, nog eens doorlopen, eindeloos en machteloos door een woud zwerven waar geen veilig plekje te vinden lijkt.

Het gevoel dat het niet veilig is en het nooit meer goed komt, er is geen uitweg, een vicieuze cirkel. En als dat ook nog in de nacht plaatsvindt ziet het er letterlijk donker voor je uit.

Je beweegt in je hoofd, maar staat stil, er is geen creatieve stroom meer.

Hoe komt er weer beweging? Hoe kan je je weer veilig gaan voelen en hoe komt het contact met je gevoel en je kracht weer tot stand?

Als je veel dingen hebt in je leven die niet makkelijk lopen is er genoeg reden om veel te piekeren, heel begrijpelijk, maar oplossingen zitten daar niet. Oplossingen komen uit onverwachte hoek, als je even niet oplet, zeg maar.

Fantaseren
Een veilig plekje om weg te dromen.

Toch heeft het piekeren ook een functie, denk ik, je bekijkt de dingen waar je over piekert heel zorgvuldig en dat is goed. Alleen het heeft begrenzing nodig. Daarom wordt er in de psychologie aangeraden om een pieker half uurtje te nemen. Maar het mag wat langer, laten we zeggen een uur, waarin je ook nog wat acties kan ondernemen, iets opzoeken, iemand bellen, etc. Maar dan stop je het ook echt. 

Dan is het tijd voor andere dingen. Piekeren kan anders je hele dag in beslag nemen. Elke keer als je toch weer merkt dat je gedachten uitgaan naar van alles wat lastig en problematisch is, zeg je als het ware tegen het ‘piekermonstertje’: ‘Morgen om 10 uur dan ben jij weer aan de beurt.’

Je traint jezelf in begrenzen van eindeloos herhalen van zetten, want dat is het vaak. En je zal zien dat dat uurtje een heel productief uurtje kan gaan worden, maar ga daar in eerste instantie niet van uit. Het is je miserabele piekeruurtje en je gaat je enorm rot voelen, dat mag er helemaal zijn!

Och en wie weet daarna neem je een boek, lekker kop thee en leest en terwijl je heerlijk geniet, dwalen je gedachten af naar mooie momenten die geweest zijn of gaan komen, je fantaseert over………Je hebt los gelaten, je kan ontspannen en je weet dat overal een tijd voor is.

Of je gaat naar buiten en loopt, pakt een park of een stukje bos mee, ruikt de frisse lucht, ziet een vogeltje en misschien regent het, maar daar wordt je hoofd ook lekker koel van. Je schrobt je vloer of doet boodschappen, je rijdt ergens heen, je werkt……..

Ineens is daar een ingeving, die zo voor de hand leek te liggen. Dat je daar niet eerder op bent gekomen…..

Het lijkt even makkelijk opgeschreven zo, kom je er alleen niet uit, ga kijken waar je hulp kan krijgen. 

Wat ik wil laten zien is dat begrenzen van piekeren je kan helpen en eigenlijk kun je het alleen maar gaan doen om te kijken of het echt zo is…..

Geïnspireerd op een bijzonder mailtje wat ik kreeg van een lezer, dank je wel!

Liefs Marjan

Vragen of opmerkingen, mail me gerust: Psycholoog Bloem