inspiratiecoaching·Persoonlijke ontwikkeling·Vrije Vrijdag Inspiratie

BFF

 

Op Vrije Vrijdag Inspiratie laat ik me voorlopig inspireren door het boek van Julia Cameron, ‘The Artist Way’. De afgelopen week dacht ik aan de term die ik bij puber meiden wel eens hoor, BFF, nl Best Friends Forever. Jij bent mijn BFF. Zij is mijn BFF, wat heerlijk is dat! Ik heb drie zoons de puber daarvan heeft het meer over ‘mattie’ en ‘bro’s’, geloof ik, in ieder geval nog nooit over een BFF gehoord. In ‘The Artist Way’ wordt er gesproken over een kunstenaarsafspraakje met jezelf, de ochtend pagina’s en ook over hoe je goed voor jezelf zorgt. En daarom kwam ik op de BFF. Want hoe fijn is het als je voor jezelf een BFF kan zijn? En ook hoe makkelijk lijkt het, maar zijn we dat eigenlijk wel? Je eigen beste vriendin voor altijd….?

Hoe gaat het met je kunstenaarsafspraakje en de ochtendpagina’s? Misschien start je het langzaam op of vind je een eigen vorm. Ik heb echt niet altijd tijd in de ochtend, dus schrijf ik de ochtend pagina’s ook vaak in de avond. Ik denk dat als je je ermee verbindt dat regelmaat effectief is en is dat niet in de ochtend, ook prima. Vind je eigen ritme, dan kan je er ook langer wat mee. Vandaag gaan we dus op onderzoek naar de BFF in jezelf. 

Het gaat er om hoe je tegen jezelf praat en vaak is dat veel lelijker/negatiever dan je ooit tegen je beste vriendin zou praten. Hoe belachelijk is dat niet? Je zogenaamde ‘inner speech’ is een enorme criticus! Tenminste heel lang bij mij wel en nóg steekt ie wel eens de kop op. Mijn ervaring is dat door de ochtend pagina’s die stemmen er allemaal vanzelf uitgeschreven worden en kan ik ze van een afstandje bekijken. Door in een stroom van ongecensureerd schrijven te komen. De regelmaat van de 3 blz. die ik schrijf, gebeurd dat gewoon. En dat is enorme winst.

De schaduwkant, de kant in jezelf die je liever niet wilt zien, wordt belicht door de ochtend pagina’s. Die schaduwkant werkt toch onbewust door in de ‘inner speech’. Als ik mijn schaduwkant in het licht zet, dan word ik ook milder naar mezelf toe. Zo mocht ik absoluut niet op mijn moeder lijken, b.v. In de zin dat zij enthousiast was, dingen organiseerde, altijd ideeën had. Ze was enorm gedreven en daarbij miste ik haar als kind wel eens. Dus dat stuk zwoer ik af in mezelf. Je kan je voorstellen dat als ik enthousiast word, ideeën krijg, etc. er dan iets naar bovenkomt -omdat ik dat stuk niet waardeer- van: ‘Doe normaal, doe eens rustig, wat overdreven, etc…..’. Nu ik een aantal jaar geleden vrede heb gekregen met mijn moeder en met de dingen waar ik op haar lijk, ben ik ook milder naar mezelf geworden. (Zie blog hierover, klik hier.) De winst is dat mijn enthousiasme er mag zijn, mijn ideeën de ruimte krijgen, etc. én dat het OK is allemaal.

Julie Cameron: blz. 100, Inderdaad, ik vraag je jezelf een beetje te pamperen. We denken dat we als kunstenaar taai, cynisch en intellectueel kil moeten zijn. Maar laat dat maar aan de critici over. Als creatief wezen zul je productiever zijn wanneer je jezelf overtreedt dan wanneer je jezelf afblaft.

Blz. 99, Oefen jezelf in vriendelijkheid jegens jezelf op kleine, maar praktische schaal. Kijk eens naar de inhoud van je koelkast. Voed je jezelf goed? Heb je lekkere sokken? Een extra stel lakens, wat dacht je van een nieuwe plant of een thermosfles voor een lange rit? Sta jezelf toe wat van je oude, versleten kleren weg te doen. Je hoeft niet alles te houden.

Letterlijk en figuurlijk een mooie nieuwe rode jas kopen??? OF…….die dure rozenolie van weleda, of……….een hele goede kapper bezoeken……jezelf op een massage trakteren………..Ik hoor graag in een reactie wat het voor jou is om jezelf een BFF cadeau te geven. Als mooie start van een hernieuwde vriendschap!

Je mag me altijd mailen: mail to Psycholoog Bloem

Super weekend met fijne verrassingen! Voor jouw BFF!!!

selfie3Liefs Marjan, ❤ 


 

TNX to Pinterest, 🙂

 

inspiratiecoaching·Magische Maandag·meditatie·mindfulness

Alleen Zijn is een Geschenk

 

Alleen kunnen zijn is een geschenk, eenzaamheid is pijnlijk. Door met oudere mensen te praten, merk ik dat ze veel moeite hebben om alleen te zijn, terwijl het wel een gegeven is dat je op een bepaald moment meer alleen zult zijn. Alleen zijn heeft te maken met in Stilte kunnen zijn, het Niets te kunnen aanvaarden. In een wereld waar continu vermaak is lijkt het dat we dat niet hoeven leren. En toch……..

Mijn moeder kon ook heel slecht alleen zijn. Toen mijn vader overleed heeft zij nog 6 jaar geleefd en dat was niet makkelijk voor haar. Wij als kinderen hielpen haar door meer op bezoek te gaan, ze had ook nog een rijk sociaal leven, maar er zijn dan toch veel momenten, als je alleen woont, dat je alleen bent. Dit kunnen verdragen is een kunst.

Kan ik alleen zijn met al mijn gevoelens die opkomen, als er geen afleiding is? Als er geen mogelijkheid meer voor doet voor een nieuwe relatie, dan kom je telkens in een leeg huis thuis. Dat kan enorm pijnlijk zijn, juist na de gezelligheid die je hebt ervaren is het huis zo enorm leeg, daarna.

Mijn moeder kreeg steeds meer last van psychoses en later bleek ze ook dement. Daar verscheen  wel een mogelijkheid. Ze was aanwezig en tijd speelde geen rol meer, ook zocht ze steeds minder afleiding in tv, boeken, etc. Er gebeurde veel met haar fysiek en psychisch, maar ze werd heel rustig en mooi. Om van te houden, zo los van oordelen, moeilijke gedachtes, verwachtingen… Van haar leerde ik dat de stilte geen tijd kent, dat het leven aanvaardbaar is door Aanwezig te Zijn. Het verwonderde me en ik ben dit steeds meer gaan snappen. Niet dat ze dit bewust gedaan heeft, het gebeurde gewoon.

Als je aanwezig bent, als je er bent, zo kaal, zo stil, zo zonder ergens heen te willen, dan ben je liefde.

Door deze ervaring ben ik me, denk ik, nog meer gaan interesseren voor de stilte, het alleen alleenokkunnen zijn, voor meditatie. (Realiseer ik me nu ik dit schrijf). Mijn moeder is komende februari 4 jaar overleden. Zij was mijn grote leermeester, omdat we enorme strijd hebben gestreden en we in harmonie met elkaar waren gekomen. We in stilte afscheid hebben kunnen nemen en ik bij haar was, met mijn broer, toen ze het leven losliet.

Zonder te dementeren, dan glij je als het ware in een lichtere zone, althans bij haar was dat zo, is het ook mogelijk om alleen te kunnen zijn en dat is een enorm geschenk.

Ik bedoel daar niet mee dat je nooit meer mensen ziet. Ik bedoel ermee dat je ten alle tijden ok kan zijn met of zonder een ander of afleiding. Dat je je demonen ‘in de bek hebt gekeken’. Het kan zomaar gebeuren en je kan oefenen door te mediteren, op retraite te gaan, je bewust te worden van wie je werkelijk bent. Dat antwoord kan je vinden door zelf op zoek te gaan. Wellicht kun je het vinden door nog andere wegen te bewandelen, ja letterlijk lopen door de natuur is ook een manier.

Ik weet niet of ik het helemaal kan, maar als ik alleen ben, dan geniet ik juist enorm. Ik heb het ook nodig. Maar ik denk niet dat ik alle demonen al ‘in de bek heb gekeken’. Ik blijf voorlopig lekker oefenen en onderzoeken. alleen

Osho heeft het heel mooi gezegd, dat inspireert mij.

Ik wens je een mooie week met momentjes in stilte, al is het maar even, ❤

Liefs Marjan

5dagenalleen op het strand
5 dagen alleen met de zee

 

MAILTO: Psycholoog Bloem

 

inspiratiecoaching·mindfulness·Persoonlijke ontwikkeling·positieve psychologie·Psycholoog Bloem

De Uitnodiging

Lieve lezers van mijn blog.
Ik wens jullie een prachtige, stille kersttijd toe.
Bij deze een gedicht die mij altijd erg inspireert.
The Invitation
It doesn’t interest me
what you do for a living.
I want to know
what you ache for
and if you dare to dream
of meeting your heart’s longing.
It doesn’t interest me
how old you are.
I want to know
if you will risk
looking like a fool
for love
for your dream
for the adventure of being alive.
It doesn’t interest me
what planets are
squaring your moon…
I want to know
if you have touched
the centre of your own sorrow
if you have been opened
by life’s betrayals
or have become shrivelled and closed
from fear of further pain.
I want to know
if you can sit with pain
mine or your own
without moving to hide it
or fade it
or fix it.
I want to know
if you can be with joy
mine or your own
if you can dance with wildness
and let the ecstasy fill you
to the tips of your fingers and toes
without cautioning us
to be careful
to be realistic
to remember the limitations
of being human.
It doesn’t interest me
if the story you are telling me
is true.
I want to know if you can
disappoint another
to be true to yourself.
If you can bear
the accusation of betrayal
and not betray your own soul.
If you can be faithless
and therefore trustworthy.
I want to know if you can see Beauty
even when it is not pretty
every day.
And if you can source your own life
from its presence.
I want to know
if you can live with failure
yours and mine
and still stand at the edge of the lake
and shout to the silver of the full moon,
“Yes.”
It doesn’t interest me
to know where you live
or how much money you have.
I want to know if you can get up
after the night of grief and despair
weary and bruised to the bone
and do what needs to be done
to feed the children.
It doesn’t interest me
who you know
or how you came to be here.
I want to know if you will stand
in the centre of the fire
with me
and not shrink back.
It doesn’t interest me
where or what or with whom
you have studied.
I want to know
what sustains you
from the inside
when all else falls away.
I want to know
if you can be alone
with yourself
and if you truly like
the company you keep
in the empty moments.
By Oriah © Mountain Dreaming

from the book The Invitation


Liefs Marjan, ❤
GRATIS: Stuur je levensvraag en krijg een inspirerend antwoord, klik hier.
the earth is singing