mindfulness·Persoonlijke ontwikkeling·Slow Life

Slower my Life

img_8097Ze zeggen er is haast geen tijd…

Maar er is tijd.

Tijd in overvloed.

Vanaf nu, dit moment ga ik mijn leven vertragen.

Het concept loslaten dat het leven druk en vol moet zijn.

Dat ik iets voor moet stellen en daar keihard voor moet werken.

Dat ik meetel als ik een belangrijke functie heb.

Dat ik voor mezelf meetellen mag in dit leven.

Of een heleboel andere ideeën die daar bij horen, bewust of onbewust, geloof ik dingen die niet werkelijk waar zijn.

Drukdrukdruk, interessant doenerij, ik weet het beter, zie mij, zie mij…

Maar alles is nooit verzadigd, zolang als ik van de buiten wereld mijn goede gevoel af laat hangen.

Het goede gevoel is dan niet duurzaam, want het kan door een opmerking of foutje, zomaar instorten.

Waar komt mijn duurzame goede gevoel vandaan?img_8085

Hoe voel ik een ontastbaarheid die onafhankelijk is van wat er zich buiten mij afspeelt?

Doordat ik heel erg onderuit ben gegaan afgelopen zomer kwamen deze vragen op, al zoekend, onderzoekend in mezelf.

Nog niet als een phoenix uit de as herrezen, nee dit is geen succes verhaal.

Maar kleine inzichtjes komen er door het even allemaal niet zo goed te weten.

Vrijdag had ik een super ochtend.

Sinds tijden trok ik me terug met mijn laptop in een koffietentje, heerlijk en productief zonder afleiding.

Het leven in het tentje is mijn achtergrond, maar rust, omdat niemand me nodig heeft en de koffie geserveerd wordt.

Er overviel me een gevoel van rust in mezelf die ongekend was.

Waarschijnlijk een geluks gevoel…

Maarrrr in het verdere verloop van de dag leek alles erop uit te zijn mij daarvan af te brengen.

Mara?

Een test op het diepe zelf oké gevoel?

En nog 1 en nog 1?

En toen raakte ik ervan af.

Maar ergens kon ik nog een pietsie voelen dat eigenlijk dat diepere zelf niet aangetast kon worden.

Ergens.

Een glimlach kon blijven en kijken naar gedoe van mij in interactie met buiten.

Dit hoef ik niet vast te houden of te cultiveren het is er,

AL Tijd.

Ik heb afgelopen week besloten mijn leven te vertragen, te kijken wat er gebeurd als ik niet zo hard loop, niet zo hard werk, niet zo veel vind, niet zo naarstig zoek naar vervulling.

Een flinke pas op de plaats, bezinning en Sabbatical.

Verder te kijken dan wat ik ken.

Slower my Life.

Nieuwsgierig ?

Volg mijn blog…

Of Instagram @marjanzevenbergen

img_8099Liefs Marjan


Er is tijd

Om te bloggen

te genieten

te dansen

te planten

te oogsten

te zijn

te

img_8098

 

Lifestyle·Slow Life

In mijn tuin vind ik geluk.

Zondagochtend ik zit in mijn eentje in de tuin. Er overvalt mij een gevoel van puur geluk. En ik realiseer me dat ik dat op deze plek de laatste maanden wel vaker heb gehad. Hoe dat kan, terwijl ik meestal mijn geluk verder weg zoek? In dit blog probeer ik een antwoord te vinden.

In mijn tuin vind ik geluk.

Misschien omdat dit voorjaar zo heerlijk is of omdat ik zoveel meer met de tuin bezig ben geweest dan andere jaren?

Of ben ik me er meer bewust van? Ik ben tenslotte de 50 gepasseerd, daar hoort toch bij dat je interesses wat meer naar de vogeltjes en de bloemetjes gaan, toch? (hihihi).

Het begon allemaal met het voornemen dit jaar een goede poging te doen om te moestuinieren. Niet meteen de hele tuin op de schop, (Ik heb een aantal jaar geleden de tuin vol pompoenen willen zetten, echter het werd een slecht pompoenen jaar, de opbrengst was 1 beste pompoen.) nee , dit keer in het klein wat dingetjes verbouwen. In potten en meer vlinders aan gaan trekken. Dus meer bloemen en vlinderplanten regelen.

Er stond wel wat, maar er ging niet al te bijster veel aandacht naar uit.

Dus dat ging dit jaar anders worden.

Vanaf dat ik er heel actief mee bezig ben en elke avond een rondje tuin doe. Kijk hoe alles erbij staat, onkruid weg haal, bewater toen het heet was en een aantal dingen net boven de grond kwamen of geplant waren.

Vanaf dat moment ben ik steeds meer gaan houden van mijn tuin en voelde ik me er steeds gelukkiger van worden.

Ik kan me verwonderen over het proces van de pompoenzaden die ik uit een pompoen spaarde, die nu al kleine pompoentjes draagt.

Ik hou van mijn hortensia´s die dit jaar volop bloem krijgen. De beeldjes die overal te vinden zijn en het wat grappiger maken. Het gras wat de buurman voor me maait als hij toch met zijn maaier mijn tuin passeert.

De momenten dat ik heerlijk kan ontspannen en lekker in slaap val op een oud bankje dat we al jaren willen vervangen, maar elk jaar weer denken, het kan nog wel een jaartje.

Of dat we samen met vrienden een maaltijd nuttigen of ontbijten met elkaar.

Ik kan weg dromen als ik zit en kijk. De dieren die in het aangrenzende weiland lopen; geiten, schapen, zwanen met jongen…

De aandacht die ik aan de tuin geef, lijkt een geschenk aan me terug te geven.
Van letterlijke bloei, van vruchten, gezelligheid en rust.

En dat is eigenlijk alles wat ik werkelijk nodig heb.

Alhoewel ik dan weg kan dromen van meer zelfvoorzienend. Van een leven met en van een tuin. Is dit al volop geluk. Dromen mag, maar ik zie het meer als elk jaar zet ik een stapje verder met wat ik weet en kan met een tuin.

Zelfs als dat niet zo is, is dit voor mij geluk.

Gelukkig zijn met aandacht geven aan een tuin. Het brengt me bij een basis gevoel die me vervult.

Het zegt me het is oké, hier en nu.

Probeer maar eens met wat in jou meer geleefd wil worden.

Is dat tuinieren, wandelen, of tekenen, …..

Ik lees het graag in een reactie.

Liefs Marjan, ❤


Pics van mezelf.

Volg meer inspiratie pics via mijn instagram, klik.

persoonlijk blog·Slow Life

Waarom de wereld meer Bubbels nodig heeft.

LOVE SLOW LIFE

img_1423
April 2017, Gent

De ´Bubble man´, was in Gent, wat een belevenis, ik keek mijn ogen uit. En ik niet alleen, kinderen liepen rond hem alsof hij de rattenvanger van Hamelen was. Maar ook de grote kinderen waren gefascineerd en werden blij van de ´Bubble man´. Bij zijn bakjes waar je wat geld in kon doen stond:

´The world needs more bubbles´

Hij fascineerde me. Met de grootste aandacht en plezier maakte hij keer op keer een slinger van bubbels. Met een groot stuk touw waar aparte lusjes aangemaakt waren, tussen twee bamboestokken, had hij een geweldige ´bubble maker´ gecreëerd. Deze doopte hij in een bakje met sterk sop en door een soepele beweging vlogen daarna de bubbels over het plein. Grote, kleine, lange, met prachtige kleuren en telkens weer nieuw. Iedere keer weer verwonderde je je over dit spektakel.

Zo eenvoudig en zo fantastisch.

Hij heeft gelijk de wereld heeft meer bubbels nodig.

Waarom?

Daarom!

De verwondering, het spelen, het magische, het kleine, het grootse, het ontspannende, het levendige, de glimlach, de dans, het creatieve, het gewone, het bijzondere, het langzame, het aandachtige, het dromerige, het mooie, het schone, het gewoon zomaar, het maakt niet uit vandaag, het er is alleen maar NU, het geluk, het dwaze, het zonder doel, het kan mij het schelen ik maak  bubbels vandaag, het luchtige, het even vergeten, het liefdevolle, het kleurige, het nooit vervelende, het blaast in de wind, het is voorbij , het loslaten, het is oké, het alledaagse, het zit op je neus, het vergeet je niet, het kan altijd langer, het komische, het verlangen, het zonder angst, het vertrouwen, het leven, het leven, het leven, liefhebben, zonder terughouding, genieten…..

 :-)Er is tijd om Bubbels te maken(-:

Liefs Marjan, ❤


 Pics van; Ed Stokman en mezelf.