gezin·hooggevoeligheid·Lifestyle·Slow Life

Supermama laat wat balletjes rollen 4.

LOVE SLOW LIFE

Vraag aan je kinderen eens feedback:

  • Wat is leuk in ons gezin?
  • Wat niet?
  • Wat is je leukste herinnering? (Tot nu toe).
  • Doorvragen en luisteren op wat ze vertellen.

Misschien doe je dat wel, indirect, maar het is leuk om te kijken wat nu echt belangrijk voor ze is. Tegenover waar jij je druk om maakt.

Komt dat overeen? Of is dat totaal anders?

Mijn oudste zoon is 23 (bijna) en studeert in Amsterdam maatschappelijk werk. Dat was wel te merken in zijn mailtje die hij me terugstuurde. Hij had net zijn portfolio van het derde jaar ingeleverd, dus zat er lekker in.

Zo leuk om te lezen dat inderdaad de dingen die me waardevol zijn nu bij hem terug te horen zijn. De dingen waar ik mee worstelde hij heel helder aan mij terug geeft.

Wat leuk:
Blij dat ik altijd ben opgegroeid in een open minded gezin, waar als het moet alles bespreekbaar is. Weinig regels en verplichtingen, stimulerend in dingen die WIJ wel leuk vinden en betrokken bij het geen waar we moeite mee hebben. De chaotische sfeer die er altijd is vind k wel leuk. Liedjes zingen met het gitaarspel van Ed. Leeftijd verschil met Levi, het bewust zien (op)groeien van zn menneke van dichtbij, enig. Mensen van buiten af voelde zich altijd erg welkom.
Wat niet:
Alles rondom ### (lastige periode voor iedereen), een debacle in mijn optiek en had nooit mogen gebeuren. Snap jullie overweging, maar ons ”gezin” heeft er uiteindelijk onder geleden.
Weinig vlees bij het avond eten :P, geen auto en ver van het OV (praktische dingen eerder)
Misschien wat meer aandacht naar Levi in de begin jaren, logisch, onontkoombaar, maar wel een feit.
Toch wel heel verschillende persoonlijkheden bij elkaar en verschillende systemen en dynamieken in het gezin, en dan ook nog deels het gezin waarin gedeald wordt met A. en ons. Niet perse slecht, wel merkbaar. (co-ouderschap).
Sleeen in de winter, van de duinen in Schoorl…. zeg maar iets, genoeg leuks!

 

Mijn oudste zonen hebben een andere vader en ik heb met mijn huidige partner nog een zoon  gekregen. Milan is 12 jaar ouder. Levi is nu 10 en Djara 17. We hebben altijd een goed co-ouderschap kunnen voeren.

Levi zegt het heerlijk te vinden als iedereen thuis is en ze leuke dingen met hem doen. En jammer dat dat vaak niet zo is. Door het leeftijds verschil en co-ouderschap zijn we ook vaak met zijn 3-en.

Onder tussen dat jij alle ballen hoog wilt houden ben je ook gewoon een goed genoeg moeder. Het hoeft niet perfect en wat ze onthouden zijn de eenvoudige feestjes in het bos en sleeen in de duinen. Daar waar je niks speciaals deed. Maar wellicht gewoon jezelf was.

En verder leren we met elkaar van allerlei ervaringen.

Mijn belangrijkste ideaal is, dat mijn kinderen mogen opgroeien als personen die authentiek zijn gebleven. Mijn middel is dat zo goed mogelijk voorleven en luisteren naar hun behoeften en werken aan mijn eigen ontwikkeling.

Voor mij is de vrije school daarbij belangrijk, gezien daar het motto is: ´Worden wie je bent´.  Daar kan ik nog veel meer over vertellen, misschien een andere x.

Voor nu lieve vrouwen en moeders, kijk wat je echt belangrijk vindt in je begeleiding van je kinderen. En zorg goed voor jezelf, zodat je genoeg te geven hebt, dat je doet wat je leuk vindt en ruimte genoeg hebt voor de kids. Want voordat je het weet wonen ze in Amsterdam , 3 hoog op een kamer…met een frans balkonnetje, 🙂

Uit mijn notebook: (stond niet bij van wie…)

Ego says:

´Once everything falls into place, I will find peace.´

Spirit says:

´Find peace and everything will fall into place.´

Slow your life, focussen op de vrede en rust in jezelf. Daar ben je thuis en zit je authenticiteit. Nergens te vinden, stop met zoeken, het is allemaal in je aanwezig. Ook in de drukte van een gezin.

 

😉

Kijk eens waar je wat balletjes kan laten rollen, Supermama? En dan verschijnt er een Goed Genoeg Mama*.

IMG_1636

Liefs Marjan, ❤

Fijne zomervakantie!                       


* LEES meer: Goed genoeg, de imperfectie van het moederschap. KLIKHIER


Dit is mijn vierde maandelijkse gastblog die ik schrijf voor Veganflavours. Wij hebben elkaar gevonden via Instagram. Manon vroeg mij maandelijks een blog te schrijven voor haar site, omdat ze mijn onderwerpen inspirerend vindt en het leuk is elkaars blog te stimuleren. Ik vind haar site prachtig, haar recepten heerlijk en mooi vorm gegeven. 

Dit waren 4 blogs over supermama die wat balletjes laat rollen. Na de zomervakantie, start ik voor mijn gastblog een nieuwe serie.


PICS: Pinterest, Ed Stokman en mezelf.    

img_2367

 

gezin·hooggevoeligheid·Lifestyle·Slow Life

Supermama laat wat balletjes rollen 1.

LOVE SLOW LIFE

Het is me overkomen dat ik mijn oudste zonen naar de Vrije School in Bergen had gebracht, doorreed met de jongste en ik, halverwege op weg naar mijn werk in Alkmaar, in mijn achteruitkijkspiegel ineens mijn kind zag en bedacht dat ik hem vergeten was naar het kinderdagverblijf te brengen…

Met mijn hoofd zat ik al bij mijn eerste afspraak van die dag. En nog veel meer, hier ging wat mis…

Drukdrukdruk ten top.

Dat is u nu wel anders, maar nog heb ik het in me om mezelf voorbij te racen, alleen stop ik het eerder en heb ik mijn leven drastisch veranderd. Dat is geleidelijk gegaan, hoor.

Ik ben een groot voorstander geworden van Slow your Life.  Ik vind het heerlijk jou daarmee te inspireren.

Als je werkt, kinderen hebt, je relatie leuk wilt houden, een gezellige vriendin wilt zijn, familie, sport, hobby’s, theater, actualiteit bijhouden, huishouden, gezond eten, etc, dan heb je heel wat ballen hoog te houden. Zeker als daar nog een flinke dosis perfectionisme en (hoog) gevoeligheid bij komt kijken.

Laten we hier eens kijken naar het huishouden. Hoe perfect ben je daarin? Moet alles elke week gesopt, alle lakens verschoond, de wasjes elke dag weer netjes gestreken terug in de kast, ramen elke week voor, achter, binnen, buiten gedaan? EN EN EN?

Heb je het zo ingericht dat het er clean en opgeruimd uitziet of mag er geleefd worden en ook wat rommel zijn? En als het niet lukt zoals je het eigenlijk het liefste hebt, raak je dan gestressed? Of kan je dat makkelijk laten gaan?

Bij mij zit het er een beetje tussenin. Heel clean ben ik niet, maar ik heb het wel graag opgeruimd. Er mag lekker geknutseld worden, maar als dat klaar is wil ik wel graag dat het opgeruimd wordt. Tassen, jassen, schoenen zie ik graag op de daarvoor bestemde plek. Ramen wassen vind ik niet zo belangrijk, etc..

Maar de gezinsleden die denken er vaak anders over en dat wringt nogal eens.

Of eigenlijk denken ze daar niet over, maar doen gewoon en willen er ook niet over nadenken. Zij doen wat bij hen past. De een komt meer in de richting van mijn gevoel en ideaal en de ander weer helemaal niet.

Dit in allerlei vormen is eigenlijk het-dopje-van-de-tandenpasta-fenomeen. De een zet hem netjes met de dop er goed gedraaid op terug, de ander laat de dop ergens liggen, legt achterloos de tube neer en van alles er tussenin.

Alle discussie en ruzies ten spijt, het valt nauwelijks te veranderen. Of bij jullie wel? Het is vaak gewoon de aard van het beestje, wat netjes is of wat chaotischer (in mijn optiek).

Mijn partner vindt het helemaal niet chaotisch, namelijk. En objectief is dat het misschien ook wel niet. Het is zijn orde.

Dat is samenleven en je schuren aan elkaar. Waar kom je nader tot elkaar en waar verwijderd het?

Een perfecte orde, zoals ik dat wil, bestaat ook niet. Het is leven en laten leven.

In een Slow Life komt het erop neer je perfectionisme eens flink onder de loep te nemen, liefst samen met je gezinsleden. Wat willen jullie minimaal voor elkaar hebben en hoe verdeel je dat? Vaak is er al een soort natuurlijke verdeling en sommige dingen is handig (nog) wat meer vorm te gaan geven.

Met als doel dat er genoeg ontspanning voor iedereen in huis kan zijn.

Supermama heeft namelijk de neiging te veel naar zich toe te trekken.

De beste TIPS:

  • Minder perfect t.a.v. je eigen ideeën worden.
  • Meer afspreken en verdelen.
  • Chiller mee omgaan in het algemeen.

Niemand krijgt er wat van als de was een dagje blijft liggen, de lakens niet elke week afgehaald worden en de schoenen door de gang zwerven.      Lees meer: KLIKHIER.

Veeeeeel belangrijker is het dat iedereen zich vrij kan voelen om zichzelf te zijn.

TIP: Maak je kinderen snel zelfstandig, geef ze verantwoordelijkheid, daar waar het kan.

Kost even investeren, maar geeft veel ruimte voor Supermama, die in diezelfde tijd lekker kan Chillen…

Kijk eens waar je wat balletjes kan laten rollen, Supermama? En dan verschijnt er een Goed Genoeg Mama*.

IMG_1636

Liefs Marjan, ❤

😉R IS DUS GEEN HAAST.                       


* LEES meer: Goed genoeg, de imperfectie van het moederschap. KLIKHIER


Dit is mijn eerste maandelijkse gastblog die ik schrijf voor Veganflavours. Wij hebben elkaar gevonden via Instagram. Manon vroeg mij maandelijks een blog te schrijven voor haar site, omdat ze mijn onderwerpen inspirerend vindt en het leuk is elkaars blog te stimuleren. Ik vind haar site prachtig, haar recepten heerlijk en mooi vorm gegeven. 


PICS: Pinterest, Ed Stokman.     

gezin·Kinderen·Persoonlijke ontwikkeling

Van die dagen….wat minder ZEN…….

compassieZijn het de hormonen die door mijn lichaam razen, als bij een puber….. Of de herfstige wind die opgestoken is, te veel hooi op mijn vork, te veel was te draaien en lijkt iedereen me tegen te werken of…. In ieder geval was ik niet zo zen en blij vanochtend.

Langzaam trekt het weg, iedereen is naar school of werk en ik kan heerlijk aan het schrijven, doen waar mijn passie ligt.  Maar leuk is het niet, het liefst zou ik alle dagen, natuurlijk hartstikke zen, vrolijk en blij willen zijn. Zodat ik de meest optimale sfeer in huis creëer en iedereen daarop mee kan varen. Maar nee, dat is gewoon niet zo en ja, ik ben ook maar een mens. Moeders zijn ook maar mensen…..pffff, even een kopje rustgevende kruiden thee, of nee doe maar een flinke sterke bak koffie!

Herkenbaar? Van die dagen…? Het is een idee de omgeving of de hormonen of wat dan ook stress, niet accepteren de schuld ervan te geven. Maar ik weet natuurlijk heel goed dat ik alleen mijzelf kan veranderen en daarmee veranderd mijn omgeving mee. Tja, en er is soms vette pech;

Gisteravond lag ik al in bed met een boek en de oudste twee waren nog beneden, zo gaat dat als ze groot worden… ‘Mam, ga je naar bed en lezen?’ Ze voelen prima aan dat het op is na een volle dag van alles en nog wat. Het is een gevleugelde uitspraak geworden. En dat lezen, dat duurt regelmatig niet zo heel lang…..zzzzz. Nu bleek vanochtend 1 van de poezen in de huiskamer opgesloten te hebben gezeten en had een dikke drol achter gelaten. Deze trof al eerder mijn geliefde die daar de schoonheid enorm van in zag, hij was keurig op een matje gelegd. Maar bij mij ontbrak de humor en trof alleen de geur zijn weg naar mijn tere ziel van die ochtend, waardoor ik zo’n beetje explodeerde…nou ja overdreven, maar het deed mee geen goed….

Van die dagen dus……..

ontspannen

Hoe het ook komt, wat helpt is wat warmte en zachtheid! Bij jou toch ook? Daarom een lekker vest aan, een moment weten van rust en ontspanning, vanavond weer vroeg onder de wol met of zonder boek en een dieper weten hebben dat het weer voorbij gaat. En dat ik desondanks een goed genoeg moeder ben en niet perfect hoef te zijn :-). Dan komt ook al snel weer een warme stroom op gang.

Zen zijn, liefde en rust ervaren is geen status quo, maar vergt dagelijks aandacht en het is daarbij ook prima om even te gestressed of overprikkelt te zijn.beetje verwennen, mild voor jezelf

Het is een heerlijk besef, te weten dat je altijd terug kunt keren naar je adem, mindfulness, compassie voor jezelf…..

Wat heb ik nodig? Kan ik mezelf dat geven of het inplannen? 

Fijne week, met mildheid voor jezelf, ❤

Liefs Marjan


M: 7bloemen@gmail.com
  Mail via deze klik.

Foto’s van mezelf en pinterest.