Slow Life

Boek & Thee

 

Na een heerlijke retraite merk ik extra hoe snel stress zich in mijn systeem sluipt.

Dat is op zich al heel wat, dat ik het verschil beter kan voelen. Maar het is ook belangrijk de ontspanning regelmatig op te zoeken. Naast goed voelen wat er nodig is om weer te balansen.

Stress op zich is geen punt, het is een kracht die je voortstuwt. Chronisch in de stress gaat je wel ondermijnen, daar waar geen fijne ontspanning meer tegenover alle spanning staat.

Daarom is het natuurlijk essentieel je momentjes te pakken.

Voor mij zijn boeken een heerlijke manier om weg te duiken in een verhaal, in een ander leven, of inspiratie. Met een kop thee naast me. Vaak vergeet ik die op te drinken en is de thee koud geworden.

En ik ben vast niet de enige, want er zijn heel veel plaatjes, foto´s en schilderijen die dit gevoel uitdrukken. Als ik daar even doorheen scrol word ik al ontspannen.

 

  • Waar ontspan jij optimaal en makkelijk van?
  • Neem je daar genoeg tijd voor?
  • Hoe is de balans van spanning en ontspanning bij jou?

Onderzoek het eens een week, kijk dagelijks even terug op je dag hoe het gaat en doe er je voordeel mee.

Liefs Marjan, ❤

 

Slow Life

In Stilte kunnen Zijn is een Levenskunst

img_1121
Stilte van een mistlandschap

Stilte kunnen waarderen is een kunst. Het is onwennig en eng, want we leren er van onze ouders, op school, en zo niet mee omgaan. In dit blog vertel ik je mijn belevingen daarbij en wat behulpzaam kan zijn.

Toen ik een tijdje met ouderen werkte viel me op dat het heel moeilijk is, als je partner overleden is of dat je op een andere manier meer alleen bent.

Dat deed me heel sterk realiseren hoe belangrijk het is om te leren met alleen zijn en stilte om te gaan. Vroeg of laat komen er periodes dat je meer op jezelf aangewezen bent en dat hoeft toch niet te betekenen dat je dan eenzaam en ongelukkig wordt.

Alleen zijn hoeft niet eenzaam en ongelukkig te betekenen.

Vorige week stapte ik in een volle trein richting Maastricht. Ik had nog net een plekje gevonden en zat met vier mensen.

Tegenover me zaten 2 vrouwen van middelbare leeftijd en die babbelden voluit. Ze hadden er zin in, een dagje Utrecht, zo bleek. Ook in het blokje daarnaast werd volop gebabbeld. Ineens, riep een vrouw van een blokje erachter: ´Sorry, maar dit is de Stilte Coupeeee´… Verbazing. Opluchting bij mij…ik had het ook nog niet waargenomen, gezien er niet veel keuze was, maar als ik de keuze heb zit ik in de Stilte coupé.

De dames giebelden als kleine meisjes die door de juf op hun vingers werden getikt. Er klonk nog een keer dat het een stilte coupé betrof en het moment kwam dat de andere kletskonten de ernst ervan zagen en tot Stilte overgingen, hihihihi.

Ik genoot stiekem van hoe dat allemaal ging. Ze gaven zich er giebelend aan over.

Daarna is het interessant, vind ik, wat er dan gebeurd. Ze fluisterden nog: als het straks leger is gaan we ergens anders zitten. Ze zagen er de humor wel van in.

Ik vond het ongemak wat ontstond mooi om waar te nemen, want dat is precies wat er met je gebeurd als alles stil valt om je heen.

Met leegte zijn we niet zo gewend te dealen.

Een leegte die je niet gewend bent en misschien niet verkozen hebt.

Er is toch zeker overal afleiding.

Ook biedt de trein heel veel afleiding: lekker naar buiten kijken, andere mensen, je mobiel.

Maar toch is het heel onwennig als je gezellig met je vriendin wilt praten om dan ineens zwijgend naast elkaar te zitten.

Als een workaholic geen baan meer heeft, wordt zij enorm met zichzelf geconfronteerd. Wie ben ik zonder mijn werk? Of met een burn-out op de bank belanden of als je ineens weduwe wordt…

Eigenlijk gaat het niet precies om werkelijke stilte, maar de stilte, het rustpunt, je open en vrije zelf leren voelen. Daar helpt letterlijke stilte bij, maar is geen noodzaak.

Zo zit ik nu te bloggen in een koffietentje met veel geluiden. Ik vind dat prettig en het wordt als ik bezig ben heel makkelijk achtergrond.  Het grappige is dat ik me dan heel goed kan focussen en bij mezelf kan blijven.
Maar ook werkelijke stilte is fijn, alleen door het bos lopen en de natuur echt zien en voelen. Heel erg helend vind ik dat.

Door het bos lopen en de helende stilte ervaren.

Maar je stille punt in jezelf, daar waar alles is en waar niks is. Daar stel je niks voor, hoef je nergens heen en is het gewoon oké.

Alleen dat ervaren, kan in het begin beangstigend zijn, waardoor je snel opvulling en afleiding zoekt om het niet te hoeven voelen.

Zoals altijd, kom ik terug op meditatie. Door te -leren- mediteren, leer je dit te ervaren en te waarderen.

En dat is enorm behulpzaam op moeilijke momenten en momenten, die zeker gaan komen, van niet gekozen alleen zijn.

De Stilte is er altijd en kan je naar -leren- terug keren als basis voor je Zijn.

De Volheid EN de Leegte van dat Stille punt is er altijd en kan je altijd naar terug keren.

Door dat nu al te beoefenen bereid je je voor op moeilijke momenten in de toekomst.

En ook, nu is het al behulpzaam, want er zijn op een dag altijd momenten die makkelijk en fijn zijn, afgewisseld met moeilijke(re) momenten.

Verandering is er altijd en de Stilte ook.

img_1815Kijk of je met de Stilte Zijn als Levenskunst kan gaan zien.

Liefs Marjan, ❤


 

 

Offline zo op zijn tijd is een uitdaging, ik lees dan meer, maar oefen daarbij ook in even helemaal niks. Vanuit de stilte en helemaal niks komt er altijd een creatieve stroom op gang.

In de Stilte gaat alles op en kan alles ontstaan. 

Die schoonheid voel en ervaar je als je hebt ontdekt dat alle afleiding je niet echt gelukkig maakt.

Afleiding is leuk, maar tijdelijk en de Stilte is permanent.

Processed with Rookie Cam

 

Lifestyle·Magic Monday

Heb jij wel eens een: ‘Lazy day with a good book’?

                      Vandaag is het ‘Dress Red Day’, :-), KLIKHIER, leuk ander blog hierover.

Zo’n dag, vaak op zondag, want dan kan het makkelijk.

Helemaal overgeven aan niks willen, niks hoeven, nergens heen, geen internet, niemand bezoeken, niemand op bezoek, even helemaal niks.

Nou ja, met een gezin is er altijd wel een wasje, een broodje te smeren enzo, maar goed verder helemaal niks.

Niks bijzonders. Overgeven aan wat ik het liefste doe op dat moment.

Ja, dat ene boek uit lezen. Dat boek die ik voor het slapen gaan lees, maar na 10 minuten boven in slaap val. Waar, daardoor, maar geen eind aan lijkt te komen.

Maar vandaag ga ik ervoor!

Ik hoef niks, ga nergens heen en laat me zo min mogelijk lastig vallen. Ja mama heeft een ‘off-day’, een ‘offline-day’, ‘off-mam-day’, ‘off-working-day’.

Kortom een ‘LAZY DAY WITH A GOOD BOOK’. 

En ik weet morgen ben ik er weer helemaal voor jou, jou en jou…

Opgeladen aan een boek, heerlijk tevreden geslapen, want het boek is uit en ik heb me daar helemaal in verloren.

Zo’n dag dat moet iedereen zich af en toe gunnen.

Ik plan het niet, maar voel in de ochtend: Vandaag wil ik even helemaal niks!!

Doe jij dat wel eens?

 

Geniet nooit met mate!

Liefs Marjan ❤


PICS van Pinterest: KLIKHIER    Lees mijn vorige blog voor een leuke actie: KLIKHIER.

inspiratiecoaching·Vrije Vrijdag Inspiratie·zelfonderzoek

Twee weken offline

Pas over een week ben ik voor 2 weken teruggetrokken -retraite-. Innerlijk ben ik er al op aan het voorbereiden. Na mijn experiment van een weekend offline wil ik nog een stap verder zetten en 2 weken offline gaan.  Ik heb er zin in en schrijf daarom dit blog in de late uurtjes. Dat gebeurd me niet vaak.

Ik heb er behoefte aan en ga vanaf vrijdag offline, dus ruim twee weken. Ik merk ook dat het weer makkelijk toeneemt om meer on-line te zijn en dat geeft weer meer onrust. 

In de komende weken laat ik mijn gezin en werk even los om nog meer naar mijn innerlijke stem te kunnen luisteren. Veel in stilte zijn, mediteren, wandelen, lezen en schrijven.

Maandag 16 mei ben ik weer thuis en zal in de loop van die week mijn volgende blog schrijven. 

Ik laat me verrassen.

Lieve lezers  een hele fijne, goede tijd met mooie inspiraties.

Liefs Marjan,


Pics van Pinterest                   MailtoMarjan (tot 30 mei en na 16 mei 2016)

Inspiratiemail van mei 2016

 

inspiratiecoaching·persoonlijk blog·Persoonlijke ontwikkeling·Psycholoog Bloem

Lezen in een rode jurk

‘The more I read, the more I acquire, the more certain I am that I know nothing’    Xue Yangun

Lezen is zo heerlijk. Ik scharrel graag in de bieb, soms een paar keer per week. Er is altijd meer te lezen dan mogelijk is in een etmaal. Honger naar kennis, beelden, verhalen, inspiratie. Maar lezen in een rode jurk, dat maakt het allemaal nog veel specialer. En dan mijn fantasie over een boekwinkeltje, jij hebt vast ook zulke fantasieën. En nee, niet alle dromen hoeven uitgewerkt te worden!

rodejurk1Gister verzamelde ik spontaan op pinterest foto’s van lezende vrouwen. Dat is een eindeloos gebied in de kunst, bleek.

Al eeuwen zochten vrouwen een weg om te lezen, ik vind het ook een teken van emancipatie, want in beginsel was het aan mannen voorbehouden en was scholing voor vrouwen geen vanzelfsprekendheid. Die tijd ligt al ver achter ons. Maar toch hoe geëmancipeerd is de wereld? Hoeveel vrouwen staan er aan de top, etc. Maar goed een licht blogje dit keer. Lees is inspiratie i.i.g.!

Het viel me op dat er allerlei kunstwerken tussen de foto’s waren met vrouwen die lezen in een rode jurk, :-).  Wat mooi! (Gek genoeg had ik deze week een rood rokje aan die al jaren in de kast lag, het gaf me ook een speciaal gevoel, rood is magisch….)

In het geweldige boek Big Magic van Elizabeth Gilbert (zie hier op bol.com) las ik het volgende, ze vertelt hoe ze haar inspiratie weer terugkrijgt, als die verdwenen lijkt, blz. 154:

‘Ik probeer altijd voor ogen te houden dat ik een verhouding met mijn creativiteit heb, en ik doe mijn best om me aan mijn inspiratie te presenteren als iemand met wie je echt een verhouding zou willen hebben – niet als iemand die thuis de hele week in het ondergoed van haar man loopt omdat ze zichzelf totaal waardeloos vindt. Ik verzorg me van top tot teen (‘van mijn ene tot mijn andere uiteinde’, in de woorden van Tristram Shandy) en dan ga ik weer aan de slag. Het werkt elke keer weer. Als ik een fris bepoederde achttiende-eeuwse pruik had, net als Tristram, zou ik die zo nu en dan ook opzetten, eerlijk waar. ‘Fake it till you make it’, luidt het devies. Of, met andere woorden: ‘Kleed je voor het boek dat je wílt schrijven.’ Verleid Big Magic, en het zal altijd bij je terugkomen, net zoals een ekster door een glimmend, ronddraaiend voorwerp wordt aangetrokken’.

En dat koppelde ik aan de rode jurk. Ik denk dat schrijven in een rode jurk ook iets speciaals geeft. Of schilderen, tuinieren, etc…, rode lippen, rode pumps…. Ach probeer het eens, wat is er anders? (hihihi)


rodejurk3En weet je, dan droom ik van een boekenwinkeltje waar ik heerlijk zit te lezen met een pot thee erbij. Stapels boeken omringen me, het lijkt een chaos, maar ik weet precies waar wat ligt. Af en toe vergezeld een klant mij, we praten over onze lievelings schrijvers, wat onze passie is en drinken er een theetje op. De klant verlaat de winkel weer en ik lees weer lekker verder.

5297893318_9143ac5de6_nKlanten -in rode jurken- brengen hun boeken en mogen ook weer boeken meenemen. Het is een heerlijke plek om te zijn en waar het geld vandaan komt??? Dat weet ik niet… ik denk totaal niet commercieel in mijn dromen en daarbuiten eigenlijk ook niet.

Een fijne tijd met veel leesvoer om je heen………

Liefs Marjan, ❤


Zie voor meer vrouwen die lezen in de kunst: Vrouw Lees! en de afkomst van bovenstaande ‘pics’. Misschien valt jou iets heel anders op als je die plaatjes bij elkaar ziet. Laat het me weten in een reactie, hieronder.