Slow Life

Het leven te leven

Elizabeth Gilbert zegt dat haar belangrijkste dagtaak is: het leven te leven.

Die uitspraak raakte me. Denkend aan dat toen ik nog op facebook, instagram en twitter zat, veel bij mij binnen kwam wat betreft succesvol zijn met je passie.

Het leek wel een wereld waarin iedereen zijn passie volgde of ging volgen. Al het mooie werd geselecteerd om te delen.

Natuurlijk met uitzonderingen, ook ik deed mijn best met mooie foto´s, bijzondere quotes, druk bezig met inspirerende mensen volgen, etc.

Maar ik voelde me daar niet gelukkig van worden. Het gaf me enorm veel stress en mijn gedachten waren vaak bij; hoe ik dit in een mooie post zou kunnen omzetten. En dit is dan een stukje van mijn leven. In plaats van mijn leven te leven, zonder het posten en het volgen van andermans posts.

Gelukkig, ja dat maakte me gelukkiger, heb ik het allemaal losgelaten. Alleen na ruim een jaar ben ik weer op linkedIn gegaan, omdat ik wilde connecten met mensen die beroepsmatig met dingen bezig zijn, waar ik me in wilde verdiepen. (Daarover later meer).

Toen ik een aantal gekke berichtjes kreeg, was de maat vol en heb ik acuut mijn Instagram, Twitter en Facebook accounts gewist. Wat niet eens heel makkelijk was een paar jaar geleden.

Even wennen, maar wat een ruimte gaf dat in mijn leven:

Minder scrollen, minder info, minder brainwash van al die info, minder…

Meer boeken lezen, meer rust, meer gevoel voor mijn intuïtie, meer tijd voor echt contacten, meer…

Geen moment spijt gehad van deze keuze. Jammer dat ik mijn blogs niet meer kon delen, alleen. Tot mijn verbazing heb ik toch bezoekers elke dag en meer dan de jaren ervoor.

Leef ik mijn passie? Heb ik succes? Ben ik waardevol is eigenlijk wat we allemaal willen zijn. Voeg ik waarde aan deze wereld?

Een enorm brede vraag. Ik relativeer het tegenwoordig, door meer van binnenuit te voelen wat mijn waarde is. Het niet meer af te meten aan wat ik zie en denk aan te moeten voldoen.

Heel dichtbij mezelf voelen, dan voel ik waarde, elke dag. Al is het maar dat ik glimlach naar een voorbijganger of een fijn gesprekje heb met iemand. Dat wij waarde geven aan elkaar. Liefdevolle aandacht.
Dat ik ontspannen kan zijn en van de natuur kan genieten door een mooie wandeling, samen met mijn partner en zoontje. Kunnen lachen en kibbelen.

Succesvol zijn in het moment met dat wat er is, met degene die er dan om me heen zijn.

Mijn dagtaak is het leven te leven.

Zo klein en toch zo groots door daarin op te gaan, aan over te geven.

De kracht van het nu, waaruit vanzelf een creatieve stroom vloeit. De passie in het moment ervaren…

Lieve lezers, het succes ligt dichtbij jouw hart en de mensen om je heen!

Kun je dat voelen?

Liefs Marjan, ❤

mindfulness·positieve psychologie·spirituele ontwikkeling

Ga met je kont op dat kussen zitten!

Meditatie is tijd verspillen.

Meditatie is eenvoudig zou je denken.

Zoals ik lees bij Chögyam Trungpa: ´Ga met je kont op dat kussen zitten´.

In het boekje: Het pad is het doel, (2005) van hem legt hij in eerste instantie de eenvoud van meditatie uit. Alhoewel, vaak is het heel moeilijk voor mensen om gewoon te gaan zitten. Die tijd voor jezelf te nemen.

Gedachten komen op als: ´Het is niks voor mij´, ´Ik heb er geen tijd voor, het heeft toch geen zin…´

Maar kan je de eenvoud van meditatie oppakken en jezelf daar een groot cadeau mee geven?

Zou je dat willen?

Lees dan verder dan vertel ik nog wat meer, geïnspireerd door het boekje van Chögyam Trungpa.

Maak een mooi plekje voor jezelf.

Ga met je kont op dat kussen zitten!

Oke, je voelt ergens behoefte of ziet het belang van mediteren in, je hebt een plekje gemaakt waar je rustig kan zitten. Je hebt het warm genoeg, je hebt een juist tijdstip genomen, zodat je niet gestoord wordt.

Aan de voorwaarden voldaan.

Waar het nu om gaat is dat je meer gaat realiseren dat je twijfels en je weerstanden, normaal zijn en wat je daar tegenover kan gaan zetten.

Je meditatie als een dagelijkse praktijk in je leven bouwen en de gunstige werking ervan zelf gaat ervaren. Net als dat je ook niet twijfelt of je je tanden wel of niet gaat poetsen.

Voorop staat je eigen ervaring. Laat je niks wijs maken, de ervaring verinnerlijkt en geeft je wellicht de motivatie om ermee door te gaan. Dit is essentieel!

Het Boeddhisme gaat uit van je eigen ervaring, diverse methodes zijn er, kijk wat bij je past.

Chögyam Trungpa zegt; het is gek, maar we gaan zitten zonder doel.

Dat is echt gek, we doen alles met een doel! Toch?

We gaan zitten om te zitten. We gaan tijd verspillen. Creëer tijd, onbezoedelde tijd, tijd zonder agressie, begeerte en haast, zegt hij.

Zit en creëer zuivere tijd.

Leren om zinloos te zijn, diep te ontspannen.

Uit eigen ervaring, weet ik dat als ik denk redelijk ontspannen te zijn er bij volkomen rust en zonder druk, zoals bij een solo retraite, het zeker een paar dagen kost om echt tot ontspanning te komen. Ik verbaas me elke keer weer over hoeveel spanning er toch nog is. We raken gewend en zelfs verslaafd aan spanning. Maar de kwaliteit van je leven veranderd als je subtieler gaat voelen en ervaren.

Door dagelijks een moment te nemen om in meditatie te gaan, je tijd te verspillen, krijgt als vanzelf je gewaarzijn een andere kleur. Zie dit niet als doel, of zoek naar hoe dat eruit moet zien, maar laat dat ontstaan in je zuivere momenten van niets.

Zo minimaal insteken, geen doel, maar zitten en ervaren.

10 minuten, opbouwen naar 20 minuten. Dat elke dag, met je kont op je kussen zitten. Rug recht, gewoon doen, je poetst je tanden, je onderhoudt je gebit. Je mediteert en je onderhoudt je geest.

Zo simpel, niet over nadenken, want je weerstanden, gedachten en mindset houdt je ervan af. Negeer ze en ga zitten elke dag, elke dag, elke dag…

Geen doel, gewoon zitten. Tja, wie is er zo gek? Ik wel…

Als het een tijdje niet gebeurd is, gewoon weer oppakken. Niet moeilijk over doen. Je gewoontes zijn sterk, blijf terugkomen bij het gewoon zitten.

Zie het als leren snelheid terug te nemen, als een rotsblok te worden, de eerste boodschap van de Boeddha, zegt Trungpa. En; het heeft een enorme kracht om dat te kunnen. Je hoeft je niet goed te voelen, gewoon zitten, goed of niet goed, is niet van belang.

Best gek, dit is de basis, laat die eerst eens indalen, zonder oordeel.

Lastig? Dat is precies het dubbele, de paradox van gewoon zitten.

Ingewikkelde Eenvoud…

Best koud vanmorgen in ons meditatietuinhuisje.
Liefs Marjan, ❤
bloggen·Slow Life

Offline werken aan een van mijn parels.

Lieve trouwe lezers en lezers die mij hier net vinden.

Afgelopen tijd heb ik op allerlei vlak mijn leven eenvoudiger gemaakt.

Zo was ik social media fan van het eerste uur, maar ook gaande weg behoorlijk aan verslingerd, waardoor het me mijn focus op waar het eigenlijk om gaat, vertroebelde.

Dus gaande weg in 2018 gooide ik twitter, LinkedIn, Facebook en uiteindelijk ook Instagram er af.

Mijn blog blijft, daar kan ik mijn creativiteit in kwijt en is mijn uitdrukkings medium.

Ik heb de angst losgelaten hoe ik dan nog lezers naar mijn blog krijg.

Dagelijks word ik gelezen, vaak via een zoekmachine gevonden en dat is voor mij nu genoeg.

De lezers die kwamen via social media, mis ik nu en dat is oké.

Ik kies voor focus.

En dat geeft heel veel rust.

Alhoewel het erg wennen is, niet veel meer te zoeken te hebben op mijn iPhone🙈‼️

En bevrijdend🎈❗️

De komende maanden ga ik offline werken aan mijn parel.

Als het af is, meld ik me weer🔆.

Heel veel goeds en probeer ook wat vaker te focussen op offline leven.

Het is wennen, maar je krijgt er een heel echt en stromend gevoel voor terug♥️.

Liefs Marjan

Dit dus, geniet nooit met mate…