Slow Life

Het leven te leven

Elizabeth Gilbert zegt dat haar belangrijkste dagtaak is: het leven te leven.

Die uitspraak raakte me. Denkend aan dat toen ik nog op facebook, instagram en twitter zat, veel bij mij binnen kwam wat betreft succesvol zijn met je passie.

Het leek wel een wereld waarin iedereen zijn passie volgde of ging volgen. Al het mooie werd geselecteerd om te delen.

Natuurlijk met uitzonderingen, ook ik deed mijn best met mooie foto´s, bijzondere quotes, druk bezig met inspirerende mensen volgen, etc.

Maar ik voelde me daar niet gelukkig van worden. Het gaf me enorm veel stress en mijn gedachten waren vaak bij; hoe ik dit in een mooie post zou kunnen omzetten. En dit is dan een stukje van mijn leven. In plaats van mijn leven te leven, zonder het posten en het volgen van andermans posts.

Gelukkig, ja dat maakte me gelukkiger, heb ik het allemaal losgelaten. Alleen na ruim een jaar ben ik weer op linkedIn gegaan, omdat ik wilde connecten met mensen die beroepsmatig met dingen bezig zijn, waar ik me in wilde verdiepen. (Daarover later meer).

Toen ik een aantal gekke berichtjes kreeg, was de maat vol en heb ik acuut mijn Instagram, Twitter en Facebook accounts gewist. Wat niet eens heel makkelijk was een paar jaar geleden.

Even wennen, maar wat een ruimte gaf dat in mijn leven:

Minder scrollen, minder info, minder brainwash van al die info, minder…

Meer boeken lezen, meer rust, meer gevoel voor mijn intuïtie, meer tijd voor echt contacten, meer…

Geen moment spijt gehad van deze keuze. Jammer dat ik mijn blogs niet meer kon delen, alleen. Tot mijn verbazing heb ik toch bezoekers elke dag en meer dan de jaren ervoor.

Leef ik mijn passie? Heb ik succes? Ben ik waardevol is eigenlijk wat we allemaal willen zijn. Voeg ik waarde aan deze wereld?

Een enorm brede vraag. Ik relativeer het tegenwoordig, door meer van binnenuit te voelen wat mijn waarde is. Het niet meer af te meten aan wat ik zie en denk aan te moeten voldoen.

Heel dichtbij mezelf voelen, dan voel ik waarde, elke dag. Al is het maar dat ik glimlach naar een voorbijganger of een fijn gesprekje heb met iemand. Dat wij waarde geven aan elkaar. Liefdevolle aandacht.
Dat ik ontspannen kan zijn en van de natuur kan genieten door een mooie wandeling, samen met mijn partner en zoontje. Kunnen lachen en kibbelen.

Succesvol zijn in het moment met dat wat er is, met degene die er dan om me heen zijn.

Mijn dagtaak is het leven te leven.

Zo klein en toch zo groots door daarin op te gaan, aan over te geven.

De kracht van het nu, waaruit vanzelf een creatieve stroom vloeit. De passie in het moment ervaren…

Lieve lezers, het succes ligt dichtbij jouw hart en de mensen om je heen!

Kun je dat voelen?

Liefs Marjan, ❤

mindfulness·positieve psychologie·spirituele ontwikkeling

Ga met je kont op dat kussen zitten!

Meditatie is tijd verspillen.

Meditatie is eenvoudig zou je denken.

Zoals ik lees bij Chögyam Trungpa: ´Ga met je kont op dat kussen zitten´.

In het boekje: Het pad is het doel, (2005) van hem legt hij in eerste instantie de eenvoud van meditatie uit. Alhoewel, vaak is het heel moeilijk voor mensen om gewoon te gaan zitten. Die tijd voor jezelf te nemen.

Gedachten komen op als: ´Het is niks voor mij´, ´Ik heb er geen tijd voor, het heeft toch geen zin…´

Maar kan je de eenvoud van meditatie oppakken en jezelf daar een groot cadeau mee geven?

Zou je dat willen?

Lees dan verder dan vertel ik nog wat meer, geïnspireerd door het boekje van Chögyam Trungpa.

Maak een mooi plekje voor jezelf.

Ga met je kont op dat kussen zitten!

Oke, je voelt ergens behoefte of ziet het belang van mediteren in, je hebt een plekje gemaakt waar je rustig kan zitten. Je hebt het warm genoeg, je hebt een juist tijdstip genomen, zodat je niet gestoord wordt.

Aan de voorwaarden voldaan.

Waar het nu om gaat is dat je meer gaat realiseren dat je twijfels en je weerstanden, normaal zijn en wat je daar tegenover kan gaan zetten.

Je meditatie als een dagelijkse praktijk in je leven bouwen en de gunstige werking ervan zelf gaat ervaren. Net als dat je ook niet twijfelt of je je tanden wel of niet gaat poetsen.

Voorop staat je eigen ervaring. Laat je niks wijs maken, de ervaring verinnerlijkt en geeft je wellicht de motivatie om ermee door te gaan. Dit is essentieel!

Het Boeddhisme gaat uit van je eigen ervaring, diverse methodes zijn er, kijk wat bij je past.

Chögyam Trungpa zegt; het is gek, maar we gaan zitten zonder doel.

Dat is echt gek, we doen alles met een doel! Toch?

We gaan zitten om te zitten. We gaan tijd verspillen. Creëer tijd, onbezoedelde tijd, tijd zonder agressie, begeerte en haast, zegt hij.

Zit en creëer zuivere tijd.

Leren om zinloos te zijn, diep te ontspannen.

Uit eigen ervaring, weet ik dat als ik denk redelijk ontspannen te zijn er bij volkomen rust en zonder druk, zoals bij een solo retraite, het zeker een paar dagen kost om echt tot ontspanning te komen. Ik verbaas me elke keer weer over hoeveel spanning er toch nog is. We raken gewend en zelfs verslaafd aan spanning. Maar de kwaliteit van je leven veranderd als je subtieler gaat voelen en ervaren.

Door dagelijks een moment te nemen om in meditatie te gaan, je tijd te verspillen, krijgt als vanzelf je gewaarzijn een andere kleur. Zie dit niet als doel, of zoek naar hoe dat eruit moet zien, maar laat dat ontstaan in je zuivere momenten van niets.

Zo minimaal insteken, geen doel, maar zitten en ervaren.

10 minuten, opbouwen naar 20 minuten. Dat elke dag, met je kont op je kussen zitten. Rug recht, gewoon doen, je poetst je tanden, je onderhoudt je gebit. Je mediteert en je onderhoudt je geest.

Zo simpel, niet over nadenken, want je weerstanden, gedachten en mindset houdt je ervan af. Negeer ze en ga zitten elke dag, elke dag, elke dag…

Geen doel, gewoon zitten. Tja, wie is er zo gek? Ik wel…

Als het een tijdje niet gebeurd is, gewoon weer oppakken. Niet moeilijk over doen. Je gewoontes zijn sterk, blijf terugkomen bij het gewoon zitten.

Zie het als leren snelheid terug te nemen, als een rotsblok te worden, de eerste boodschap van de Boeddha, zegt Trungpa. En; het heeft een enorme kracht om dat te kunnen. Je hoeft je niet goed te voelen, gewoon zitten, goed of niet goed, is niet van belang.

Best gek, dit is de basis, laat die eerst eens indalen, zonder oordeel.

Lastig? Dat is precies het dubbele, de paradox van gewoon zitten.

Ingewikkelde Eenvoud…

Best koud vanmorgen in ons meditatietuinhuisje.
Liefs Marjan, ❤
bloggen·Slow Life

Offline werken aan een van mijn parels.

Lieve trouwe lezers en lezers die mij hier net vinden.

Afgelopen tijd heb ik op allerlei vlak mijn leven eenvoudiger gemaakt.

Zo was ik social media fan van het eerste uur, maar ook gaande weg behoorlijk aan verslingerd, waardoor het me mijn focus op waar het eigenlijk om gaat, vertroebelde.

Dus gaande weg in 2018 gooide ik twitter, LinkedIn, Facebook en uiteindelijk ook Instagram er af.

Mijn blog blijft, daar kan ik mijn creativiteit in kwijt en is mijn uitdrukkings medium.

Ik heb de angst losgelaten hoe ik dan nog lezers naar mijn blog krijg.

Dagelijks word ik gelezen, vaak via een zoekmachine gevonden en dat is voor mij nu genoeg.

De lezers die kwamen via social media, mis ik nu en dat is oké.

Ik kies voor focus.

En dat geeft heel veel rust.

Alhoewel het erg wennen is, niet veel meer te zoeken te hebben op mijn iPhone🙈‼️

En bevrijdend🎈❗️

De komende maanden ga ik offline werken aan mijn parel.

Als het af is, meld ik me weer🔆.

Heel veel goeds en probeer ook wat vaker te focussen op offline leven.

Het is wennen, maar je krijgt er een heel echt en stromend gevoel voor terug♥️.

Liefs Marjan

Dit dus, geniet nooit met mate…

hooggevoeligheid·Persoonlijke ontwikkeling·Slow Life

Problemen vs Spirituele ontwikkeling

Problemen zijn eigenlijk een roep om je spiritueel te ontwikkelen.

Hoe ik dat ervaar, verken ik in dit blog.

We kunnen spiritueel ontwikkelen door krachtig te gaan luisteren naar onszelf!

We leren dat niet op school, de richting is meer: je zo goed mogelijk leren handhaven in de maatschappij. En het cognitieve heeft de meeste nadruk.

We zijn zo geconditioneerd om van buitenaf naar binnen te leven.

Maar spirituele ontwikkeling is juist andersom:

Luisteren naar je intuïtie, je innerlijke stem.

Dit inzicht is niet nieuw voor me, maar de verleidingen zijn groot en het is een veel onbekender gebied.

Toch lees ik in mijn bubbel over mensen die hiermee bezig zijn en dat is super.

 

Ik denk zelfs dat veel twintigers verder hiermee zijn, dan ik, die geboren is in de jaren 60, ;-).

Problemen kan ik zien als kansen om anders te gaan kijken naar het leven. Andere dingen na te streven en meer te gaan luisteren naar mijn intuïtie.

Want, ga maar bij jezelf na, problemen hebben altijd te maken met dingen waar je weerstand tegen voelt, dingen die je wil dat anders gaan of juist dat je iets afgenomen wordt wat je graag wilt houden, of dat je iets niet krijgt wat je graag wilt hebben of wilt zijn.

Iets wat je bij je persoonlijkheid vindt horen, iets waarvan je ego opbloeit, iets waarop je trots kan zijn, iets waardoor je wat voorstelt in de maatschappij.

En niet zozeer de dingen als: de eenvoud van het leven zoeken, de werkelijke betekenis in jezelf gaan zoeken, wat is nou werkelijk van belang? De stilte opzoeken en niemand hoeft te weten hoe goed je het doet. Falen en imperfectie, althans je weet nooit hoe de dingen zich kunnen keren. Is er wel zoiets als falen dan?

Vroeg opstaan en op je kussentje gaan zitten, onderzoeken hoe je persoonlijk in elkaar steekt en werkelijk onder ogen gaan zien of je authentiek bent of dat je het doet om iets voor te stellen.

Zo dicht mogelijk gaan komen bij die authenticiteit, een karakter van nature die dicht in contact staat met haar impulsen en intuïtie. In contact in het moment en met wat werkelijk geleefd wil worden.

Het zou kunnen dat ik dat al doe, of al in ruime mate.

Maar er is een verlangen dat roept en dat wringt ergens dat ik er dichterbij wil komen.

Geen idee heb hoe dat er precies uitziet.

Want vele gewoontes en mindsets willen bevrijdt worden, zo voelt het.

En dan komt er een enorme kwetsbaarheid, niet weten en ´niksheid´ naar boven.

Dat uithouden.

Het niet te weten uithouden.

Stilte.

Niet problematiseren, maar kijkend naar wat daar verschijnt, gevoelt en ervaren wordt.

De van buitenaf doet geen dienst meer.

Het van binnenuit is nog onwennig.

Hoe vat ik het in woorden?

Herken je het?

Herken je het verlangen dat er meer is?

De onrust van de veelheid?

De roep om nou eens werkelijk naar jezelf te gaan luisteren?

En niet te weten wat er dan te voorschijn komt.

Dat niet weten geeft ruimte en vrijheid en dan worden we verrast door onszelf.

Niet groots en meeslepend, maar klein en fijn, dichtbij je lijf en wat dat te vertellen heeft.

Niemand heeft spijt van te weinig carrière maken, op zijn sterfbed.

De spijt van mensen die dat gevraagd is, zit hem in de tijd die je b.v. meer had willen doorbrengen met je geliefden. Dat je meer ontspannen was geweest en vanuit vreugde leefde, vreugde voor de natuur en de mensen die je lief hebt.

En dat begint met goed voor jezelf zorgen en van daaruit met je overvloed delen met je omgeving.

Moeiteloos.

Dat voel ik zo, maar kan het nog niet totaal leven, hoeft ook niet.

Maar er is geen weg terug en ik word geholpen door teleurstelling, hoogmoed en problemen.

Hoe is dat bij jou?

img_8713 Liefs Marjan


 

img_8145

 

 

 

Slow Life

Liefhebben én Loslaten, hoe doe je dat?

Processed with Rookie Cam
Voorjaar 2017

De kinderen  zijn nu in het heel Nederland weer naar school. Een jaar verder, dat vraagt ook weer een stuk loslaten er wordt meer van ze gevraagd.

Dat gaat soms heel vloeiend en logisch, maar soms voelt het als nog net een brug te ver of vraag je je af, kan dit al?

In dit blog ga ik wat dieper in op het loslaten van je kinderen. Vaak hebben wij als ouders er meer moeite mee dan de kinderen. Wat zegt ons dat?

img_3038
Ontwikkeling gaat zo hard, als je erop terug kijkt, waar is de tijd gebleven?

Loslaten is zo makkelijk gezegd, vind ik altijd. Iets laat zich pas los als het oké voor je is en dan gaat het eigenlijk vanzelf. Het gaat dan over vertrouwen kunnen geven en van daaruit vertrouwen gaan voelen en dan kan je in vertrouwen laten gaan.

Dat neemt niet weg dat er angst om de hoek kan komen kijken. Maar dat blijft. Er kan altijd van alles gebeuren, nl.

Maar geef je je kind vertrouwen dat het alleen naar school kan fietsen? Of naar de grote stad naar school kan gaan? Of het die boom in kan klimmen? Of voor het eerst alleen op vakantie? Of dat ze goed met hun geld omgaan? Etc….

Wat is er voor jou aan de orde op dit moment?

Vanaf het moment dat de navelstreng wordt doorgeknipt ben je aan het los laten. Is het spannend, is er angst of het wel goed gaat, verwonder je je, geef je vertrouwen en heb je lief.

Die spanning tussen angst en vertrouwen zal er altijd blijven. Dat is een leerweg voor ons als ouders om daar zo goed mogelijk mee om te gaan.

En soms geef ik te veel vertrouwen en soms bemoei ik me te veel, dat spiegelt zich onmiddellijk terug. Zeker bij pubers: Waar bemoei je je mee!!!!

Balanceren, vanuit goed kijken en luisteren naar je kind en jezelf.

Waar hou ik terug, waar pak ik even wat terug? Dat is allemaal oké. Het leven is geen status-quo, maar altijd in verandering/ontwikkeling, dus dat vraagt weer aanpassing.

We willen wat we kennen en plezierig is vasthouden. En tegelijker tijd worden we bang het te verliezen.

 

Wat kan je helpen?
  1. Zelfonderzoek van je gedachten en gevoelens.

Wat gebeurd er met mij? Is het veilig? Ben ik bang of overbezorgd? Is het kind er oké mee? Wat is er nodig om het oké te laten voelen? Heb ik nog steeds moeite, waar voel ik dat? Is het iets van mij? Is het reëel?

Er is geen goed antwoord op deze vragen.

Probeer bewust van je gevoelens en gedachten te zijn. Open in je voorstelling je hart en je handen om je kinderen te laten groeien, en dat ze zijn wie ze zijn en dat ze een stukje van je af groeien op dat moment.

Je open handen zijn een sterk beeld hiervoor. Je bent er, maar je klampt niet vast.

2. Open staan voor verandering.

Relaties veranderen, we worden ouder, het klimaat veranderd, de eb en vloed van het leven.

Leren omgaan met verandering helpt je, je ervoor afsluiten helpt je in geen geval. Het enige antwoord is de openheid naar de realiteit te ontwikkelen, of we die nu leuk vinden of niet.

Je kind kan een weg inslaan die je niet bevalt, b.v. Als je daar toch open naar kan -leren- kijken geeft dat enorme groei. Een groei naar openheid t.a.v het leven in het algemeen.

Openheid; tolerantie, geduld en acceptatie. Voelen dat je lief hebt en dat je laat gaan wat je lief hebt, dat jij daar geen controle meer over hebt, dat je het niet vast kan houden.

Hierop kan je reflecteren, dat alleen  al geeft je een bewustzijn waarbij je anders naar je kind en veranderingen gaat kijken.

Kleine  momentjes nemen, voelen en overdenken, wat gebeurd er. Ik hou van ze met heel mijn hart én ik laat gaan. Een paradox die op alle vlakken van het leven terugkomt.

LEES ook <klik>.

3. Mediteer op liefde.

Mediteren om elke dag een beetje meer vriendelijker te worden, een beetje meer onvoorwaardelijk lief te hebben. Dit kan een streven zijn.

De aandacht voor jezelf, de rust en balans die je daarmee steeds verder ontwikkelt.

Juist in tijden van grote spanning en drukte of tijdens een nieuwe fase, kan mediteren een moment worden om naar uit te kijken al is het maar 5 minuten, zitten en je adem volgen.

Laat komen wat er komt.

Een fijne app die je kan helpen is: Insight Timer.

Je kan je meditatie instellen, er staan geleide meditaties op, maar ook zie je wie er op dat moment nog meer mediteert en kan je een bedankje geven voor het samen mediteren.

Ik vind het heel grappig en stimulerend. Meestal geef ik 1 bedankje na mijn meditatie. Door sterretjes te verdienen helpt het je om ermee door te gaan.

Je doet het voor jezelf en toch merk ik dat het leuk is dat ik b.v. 10 dagen achter elkaar heb gemediteerd en dan een sterretje erbij heb. Daar is de mens nu eenmaal gevoelig voor.

Probeer het maar eens.

Misschien zie ik je daar?

Het liefhebben en loslaten is een proces wat niet stopt, maar waar je wel steeds beter mee om kan leren gaan.

Je gezin en kinderen zijn een mooi oefengebied, een wisselwerking om samen te ontwikkelen.

img_2090
Just sit

 

 

Liefs Marjan, ❤

 


Laat je me weten of je wat aan deze tips hebt? Hieronder of via MAILtoMARJAN.

Ik maak gebruikt van het boekje: A path for parents van Sara Burns. KLIKnaarBOL.

Pics van mezelf, jongste zoontje. Boom van pinterest.