hooggevoeligheid·Persoonlijke ontwikkeling·Slow Life

Problemen vs Spirituele ontwikkeling

Problemen zijn eigenlijk een roep om je spiritueel te ontwikkelen.

Hoe ik dat ervaar, verken ik in dit blog.

We kunnen spiritueel ontwikkelen door krachtig te gaan luisteren naar onszelf!

We leren dat niet op school, de richting is meer: je zo goed mogelijk leren handhaven in de maatschappij. En het cognitieve heeft de meeste nadruk.

We zijn zo geconditioneerd om van buitenaf naar binnen te leven.

Maar spirituele ontwikkeling is juist andersom:

Luisteren naar je intuïtie, je innerlijke stem.

Dit inzicht is niet nieuw voor me, maar de verleidingen zijn groot en het is een veel onbekender gebied.

Toch lees ik in mijn bubbel over mensen die hiermee bezig zijn en dat is super.

 

Ik denk zelfs dat veel twintigers verder hiermee zijn, dan ik, die geboren is in de jaren 60, ;-).

Problemen kan ik zien als kansen om anders te gaan kijken naar het leven. Andere dingen na te streven en meer te gaan luisteren naar mijn intuïtie.

Want, ga maar bij jezelf na, problemen hebben altijd te maken met dingen waar je weerstand tegen voelt, dingen die je wil dat anders gaan of juist dat je iets afgenomen wordt wat je graag wilt houden, of dat je iets niet krijgt wat je graag wilt hebben of wilt zijn.

Iets wat je bij je persoonlijkheid vindt horen, iets waarvan je ego opbloeit, iets waarop je trots kan zijn, iets waardoor je wat voorstelt in de maatschappij.

En niet zozeer de dingen als: de eenvoud van het leven zoeken, de werkelijke betekenis in jezelf gaan zoeken, wat is nou werkelijk van belang? De stilte opzoeken en niemand hoeft te weten hoe goed je het doet. Falen en imperfectie, althans je weet nooit hoe de dingen zich kunnen keren. Is er wel zoiets als falen dan?

Vroeg opstaan en op je kussentje gaan zitten, onderzoeken hoe je persoonlijk in elkaar steekt en werkelijk onder ogen gaan zien of je authentiek bent of dat je het doet om iets voor te stellen.

Zo dicht mogelijk gaan komen bij die authenticiteit, een karakter van nature die dicht in contact staat met haar impulsen en intuïtie. In contact in het moment en met wat werkelijk geleefd wil worden.

Het zou kunnen dat ik dat al doe, of al in ruime mate.

Maar er is een verlangen dat roept en dat wringt ergens dat ik er dichterbij wil komen.

Geen idee heb hoe dat er precies uitziet.

Want vele gewoontes en mindsets willen bevrijdt worden, zo voelt het.

En dan komt er een enorme kwetsbaarheid, niet weten en ´niksheid´ naar boven.

Dat uithouden.

Het niet te weten uithouden.

Stilte.

Niet problematiseren, maar kijkend naar wat daar verschijnt, gevoelt en ervaren wordt.

De van buitenaf doet geen dienst meer.

Het van binnenuit is nog onwennig.

Hoe vat ik het in woorden?

Herken je het?

Herken je het verlangen dat er meer is?

De onrust van de veelheid?

De roep om nou eens werkelijk naar jezelf te gaan luisteren?

En niet te weten wat er dan te voorschijn komt.

Dat niet weten geeft ruimte en vrijheid en dan worden we verrast door onszelf.

Niet groots en meeslepend, maar klein en fijn, dichtbij je lijf en wat dat te vertellen heeft.

Niemand heeft spijt van te weinig carrière maken, op zijn sterfbed.

De spijt van mensen die dat gevraagd is, zit hem in de tijd die je b.v. meer had willen doorbrengen met je geliefden. Dat je meer ontspannen was geweest en vanuit vreugde leefde, vreugde voor de natuur en de mensen die je lief hebt.

En dat begint met goed voor jezelf zorgen en van daaruit met je overvloed delen met je omgeving.

Moeiteloos.

Dat voel ik zo, maar kan het nog niet totaal leven, hoeft ook niet.

Maar er is geen weg terug en ik word geholpen door teleurstelling, hoogmoed en problemen.

Hoe is dat bij jou?

img_8713 Liefs Marjan


 

img_8145

 

 

 

Slow Life

Liefhebben én Loslaten, hoe doe je dat?

Processed with Rookie Cam
Voorjaar 2017

De kinderen  zijn nu in het heel Nederland weer naar school. Een jaar verder, dat vraagt ook weer een stuk loslaten er wordt meer van ze gevraagd.

Dat gaat soms heel vloeiend en logisch, maar soms voelt het als nog net een brug te ver of vraag je je af, kan dit al?

In dit blog ga ik wat dieper in op het loslaten van je kinderen. Vaak hebben wij als ouders er meer moeite mee dan de kinderen. Wat zegt ons dat?

img_3038
Ontwikkeling gaat zo hard, als je erop terug kijkt, waar is de tijd gebleven?

Loslaten is zo makkelijk gezegd, vind ik altijd. Iets laat zich pas los als het oké voor je is en dan gaat het eigenlijk vanzelf. Het gaat dan over vertrouwen kunnen geven en van daaruit vertrouwen gaan voelen en dan kan je in vertrouwen laten gaan.

Dat neemt niet weg dat er angst om de hoek kan komen kijken. Maar dat blijft. Er kan altijd van alles gebeuren, nl.

Maar geef je je kind vertrouwen dat het alleen naar school kan fietsen? Of naar de grote stad naar school kan gaan? Of het die boom in kan klimmen? Of voor het eerst alleen op vakantie? Of dat ze goed met hun geld omgaan? Etc….

Wat is er voor jou aan de orde op dit moment?

Vanaf het moment dat de navelstreng wordt doorgeknipt ben je aan het los laten. Is het spannend, is er angst of het wel goed gaat, verwonder je je, geef je vertrouwen en heb je lief.

Die spanning tussen angst en vertrouwen zal er altijd blijven. Dat is een leerweg voor ons als ouders om daar zo goed mogelijk mee om te gaan.

En soms geef ik te veel vertrouwen en soms bemoei ik me te veel, dat spiegelt zich onmiddellijk terug. Zeker bij pubers: Waar bemoei je je mee!!!!

Balanceren, vanuit goed kijken en luisteren naar je kind en jezelf.

Waar hou ik terug, waar pak ik even wat terug? Dat is allemaal oké. Het leven is geen status-quo, maar altijd in verandering/ontwikkeling, dus dat vraagt weer aanpassing.

We willen wat we kennen en plezierig is vasthouden. En tegelijker tijd worden we bang het te verliezen.

 

Wat kan je helpen?
  1. Zelfonderzoek van je gedachten en gevoelens.

Wat gebeurd er met mij? Is het veilig? Ben ik bang of overbezorgd? Is het kind er oké mee? Wat is er nodig om het oké te laten voelen? Heb ik nog steeds moeite, waar voel ik dat? Is het iets van mij? Is het reëel?

Er is geen goed antwoord op deze vragen.

Probeer bewust van je gevoelens en gedachten te zijn. Open in je voorstelling je hart en je handen om je kinderen te laten groeien, en dat ze zijn wie ze zijn en dat ze een stukje van je af groeien op dat moment.

Je open handen zijn een sterk beeld hiervoor. Je bent er, maar je klampt niet vast.

2. Open staan voor verandering.

Relaties veranderen, we worden ouder, het klimaat veranderd, de eb en vloed van het leven.

Leren omgaan met verandering helpt je, je ervoor afsluiten helpt je in geen geval. Het enige antwoord is de openheid naar de realiteit te ontwikkelen, of we die nu leuk vinden of niet.

Je kind kan een weg inslaan die je niet bevalt, b.v. Als je daar toch open naar kan -leren- kijken geeft dat enorme groei. Een groei naar openheid t.a.v het leven in het algemeen.

Openheid; tolerantie, geduld en acceptatie. Voelen dat je lief hebt en dat je laat gaan wat je lief hebt, dat jij daar geen controle meer over hebt, dat je het niet vast kan houden.

Hierop kan je reflecteren, dat alleen  al geeft je een bewustzijn waarbij je anders naar je kind en veranderingen gaat kijken.

Kleine  momentjes nemen, voelen en overdenken, wat gebeurd er. Ik hou van ze met heel mijn hart én ik laat gaan. Een paradox die op alle vlakken van het leven terugkomt.

LEES ook <klik>.

3. Mediteer op liefde.

Mediteren om elke dag een beetje meer vriendelijker te worden, een beetje meer onvoorwaardelijk lief te hebben. Dit kan een streven zijn.

De aandacht voor jezelf, de rust en balans die je daarmee steeds verder ontwikkelt.

Juist in tijden van grote spanning en drukte of tijdens een nieuwe fase, kan mediteren een moment worden om naar uit te kijken al is het maar 5 minuten, zitten en je adem volgen.

Laat komen wat er komt.

Een fijne app die je kan helpen is: Insight Timer.

Je kan je meditatie instellen, er staan geleide meditaties op, maar ook zie je wie er op dat moment nog meer mediteert en kan je een bedankje geven voor het samen mediteren.

Ik vind het heel grappig en stimulerend. Meestal geef ik 1 bedankje na mijn meditatie. Door sterretjes te verdienen helpt het je om ermee door te gaan.

Je doet het voor jezelf en toch merk ik dat het leuk is dat ik b.v. 10 dagen achter elkaar heb gemediteerd en dan een sterretje erbij heb. Daar is de mens nu eenmaal gevoelig voor.

Probeer het maar eens.

Misschien zie ik je daar?

Het liefhebben en loslaten is een proces wat niet stopt, maar waar je wel steeds beter mee om kan leren gaan.

Je gezin en kinderen zijn een mooi oefengebied, een wisselwerking om samen te ontwikkelen.

img_2090
Just sit

 

 

Liefs Marjan, ❤

 


Laat je me weten of je wat aan deze tips hebt? Hieronder of via MAILtoMARJAN.

Ik maak gebruikt van het boekje: A path for parents van Sara Burns. KLIKnaarBOL.

Pics van mezelf, jongste zoontje. Boom van pinterest.

 

 

 

 

Slow Life

Het ouderschap als ontwikkelingsweg.

img_3040

Soms schieten de goede dingen er gewoon bij in. Terwijl je uit ervaring weet dat het je goed doet, maar toch.

Zo lijkt ouderschap en spiritualiteit niet samen te gaan. Moeders die het te druk hebben met werk en gezin combineren en dan ook nog aan jezelf werken, pffff.

Zie ook, >klik<., >klik<.

In de vakantie las ik een heel interessant boekje van een Boeddhiste hierover en ik zal daar een aantal blogs aan wijden. Haar visie is heel verhelderend, vind ik en deel ik graag met je.

img_2961A Path for Parenths, Sara Burns, What Buddhisme can offer. KLIKnaarBOL.com

De sterke Liefde die je voor je kind voelt is enorm. Grenzeloze hartekracht. Je kan het zien als een start om je hart nog verder te leren openen, ook naar anderen.

HOE DAN?

Het ouderschap biedt je mogelijkheden die je anders moeilijker zou verwerven.

In plaats van te blijven denken dat je geen tijd hebt, omdat je gezin alles van je vraagt, kan je het omkeren en gaan zien dat juist je gezin een uitdaging is, op allerlei vlakken, om jezelf te ontwikkelen.

Waarden uit het Boeddhisme en Mindfulness (specifieke oefeningen vanuit het Boeddhisme) kan je oefenen met je kinderen, je relaties en alles wat bij het gezinsleven komt kijken.

CONCRETE VOORBEELDEN

De was op hangen is een mindful oefening en een momentje voor jezelf.

Ook afwassen en andere huishoudelijke klusjes kan je met al je aandacht doen en oefenen om in ontspanning te blijven.

Eten maken voor je kinderen en je gezin is een oefening in vrijgevigheid (dana). Je deelt je eten met je kinderen. Natuurlijk, maar met bewustzijn leer je wat met liefde geven werkelijk is.

Het ervaren dat je af en toe een time-out of me-time nodig hebt. Om er goed voor de ander te kunnen zijn is het nodig dat je eerst goed voor jezelf zorgt.

Het zorgen voor jezelf is een daad van liefde voor je kinderen. Want wat hebben ze aan een moeder die zich uitgeknepen, een sloof of depressief voelt?

Zonder schuldgevoel, maar uit zorg voor het gezin neem je tijd voor jezelf.

  • Per dag een half uur mediteren.
  • Per week een dagdeel wat leuks doen.
  • Per maand wat langer en een paar dagen per jaar.

LOSLATEN

Een time-out nemen geeft een mogelijkheid in het leren loslaten van je kinderen. Helemaal afhankelijk van de leeftijd, natuurlijk. Loslaten is nooit klaar, er komt elke keer een nieuw moment waarbij je weer een stukje loslaat aan zorg en omhulling.

Loslaten is onthechten, dat is een groot begrip en het allermoeilijkste bij je kinderen.

Daar kom ik nog op terug.

Voor nu wil ik benadrukken hoe je anders kan kijken naar je spirituele ontwikkeling, vanuit de drukte van wat je gezin en het leven van je vraagt.

Juist daarin liggen grote kansen om te oefenen. (Ook zonder kinderen, hoor).

OUDERSCHAP WORDT ZO EEN ONTWIKKELINGSWEG

Spiritualiteit ontwikkelt zich door bewustzijn en beoefening.

Meditatie, mindfulness, reflectie en retraite helpen daarbij.

Ik ervaar zelf hoeveel me dat oplevert en dat ik de laatste jaren hele andere keuzes ben gaan maken. Voor degene die mijn blogs volgen hebben daar al meer over kunnen lezen.

Het is heerlijk om kinderen te mogen begeleiden en het staat jouw ontwikkeling totaal niet in de weg.

Heb je momenten dat je denkt: oh neeee, wat zwaar, wat veel of wat dan ook, volg dan mijn blogs… Stel eventueel je vragen via MAILtoMARJAN.

De komende blogs ga ik dit verder verdiepen met behulp van o.a. het boekje van Sara Burns.

Liefs Marjan, ❤