Gezondheid·Lifestyle·meditatie·mindfulness·Persoonlijke ontwikkeling·warme aandacht

Warmte zoeken

Een witte deken lag over de wereld vanmorgen. Een maagdelijk onbedorven dek. De kinderen op het schoolplein waren super vrolijk van de sneeuwballen die gemaakt konden worden, de meester was nog niet ingezeept, dat mocht in de pauze, zei hij. Levi van 8 luisterde daar naar. Ik dacht nog had  je mijn andere zoon moeten hebben, die had zich niks van deze aanwijzing aangetrokken. Heerlijk hoe verschillend kinderen zijn. 

De winter vraagt ook wat extra zelfzorg. De kou, de verkoudheidjes, griep, de donkere ochtenden, dat kan makkelijk tot een winterdip leiden. Een belangrijke vraag die ik me dan stel is; Waar heb ik behoefte aan? Hoe kan ik wat meer aandacht geven aan mezelf en warmte zoeken? In plaats van tegen de dip te gaan vechten en het anders te willen. Warm kopje thee, extra dekentje op de bank, een lekker boek, een warm bad, wandelen, daarna sauna, iemand die echt naar me luistert.

Waar heb jij behoefte aan als het niet lekker gaat? Kan je die vraag stellen en er lang genoeg bij stil staan? Een beetje terugtrekken en warmte zoeken, op allerlei manieren, geeft je de mogelijkheid om weer meer in contact met je gevoel te komen. Dat is een heel ander gebied dan wat je allemaal wil en moet van jezelf. Vanuit de vraag, waar heb ik behoefte aan? Is het de kunst om niet het meest voor de hand liggende antwoord te nemen, want je werkelijke behoefte ligt vaak dieper. Het kan heel eenvoudig zijn, maar je moet er meestal wel wat voor laten of veranderen. Uit de maalstroom van de dag stappen en zoeken naar de stroom die je werkelijke behoefte kan bevredigen en waar je van oplaadt. Als je al heel lang niet gewend meer bent om daar naar te luisteren vergt het wat tijd en ruimte om daar weer mee in contact te kunnen komen. Gun jezelf die tijd, vandaag begonnen is  morgen al winst!

Hoe doe je dat?

Doe iets wat je eigenlijk overdreven vindt, waar wat weerstand op zit. B.v. overdag in bed kruipen met thee en de boel de boel laten. Of je weekend leeg houden van afspraken. Eigenlijk is de truc om ruimte te creëren waarin niks hoeft, al is het maar een uur, maar liefst wat langer. Voor drukke mensen is de neiging om dat snel weer op te vullen, maar kan je kijken of je eraan over kan geven? Dan kom je op een diepere laag en ga je anders voelen en krijg je contact met je diepere behoeften. Dat is pure warmte voor jezelf, daar krijg je zelfwaardering van, want je erkent de behoeften van je systeem, i.p.v. ze te negeren. Zelfzorg is eigenlijk ook zorg voor de ander, want zij hoeven niet bezorgd over je te zijn en ze kunnen mee genieten van jouw energie die fijn is als je goed voor jezelf zorgt. Meditatie kan je ook helpen om -weer- in contact met je behoeften te komen. Het hoeft niet op een kussentje in de lotushouding te zijn. Ook wat staren uit het raam is je hoofd leeg maken, niet sturen met je gedachten. Aandacht voor wat er om je heen is. De prachtige witte sneeuw, de kinderen die zich te goed doen aan sneeuwpret, daarna binnen warmen aan de kachel. Heel dichtbij ligt heel veel vreugde, als je er aandacht voor hebt, als je kan vertragen, als je warmte toevoegt aan je leven. Dat kan nooit te veel zijn.

Heb je vandaag al naar de Stilte geluisterd?

IMG_1066

Veel Liefs en Warmte,

Marjan

Mailto: Psycholoog Bloem

persoonlijk blog·Persoonlijke ontwikkeling

Belofte, het belooft wat….

Belofte vind je overal in terug. In de natuur waar nu al wat groene puntjes boven de aarde prijken van de bloei die gaat komen, de kale bomen waar als je goed kijkt al een begin van blaadjes te zien is. Een leeg podium, in afwachting op de artiest. Een wit onbeschreven vel, maagdelijk straalt het je toe, het kan nog alle kanten op. Duizenden manieren van invulling zijn er mogelijk op zo’n wit vel, een lege schaal, op een open podium. Belofte is ook het ‘open podium’ van jouw leven.

Van een lieve client krijg ik regelmatig een mailtje met lees of kijk tips en vandaag bekeek ik de tip van het programma ‘Boeken’ van de VPRO, waarin Dirk de Wachter te gast is om over zijn nieuwe boek te praten: ‘Liefde’. Al eerder schreef hij ‘Borderline times’. Dirk is psychiater en psychotherapeut in België. Hij vertelde over de illusie van maakbaarheid waar we in onze westerse cultuur door gevangen zijn. Het gevoel dat dingen maakbaar zijn en te koop. Maar de liefde laat zich niet maken, vangen op die manier. De andere kant is om te leren de dingen een beetje meer te laten zijn, zo vertelde hij o.a.

Als je de controle, die je denkt te hebben, meer kan laten vieren, hoe zou dat zijn? De controle die ook een illusie is, want hoe zou je ooit alle factoren in het leven onder controle kunnen hebben? Het gaat toch altijd anders dan we willen of verwachten? Ga maar na bij jezelf. Het kan erop lijken, maar de dingen gaan toch altijd net even anders. Sterker nog, daar waar ik mijn wil opzet, maak ik de druk enorm hoog. Naar de ander of mijzelf. Ik wil succesvol zijn. Ik wil dat mijn kind gehoorzaam is. Ik wil dat het mooi weer is. Ik wil…. Daarmee sluit ik alle spontane factoren uit en kan alleen maar teleurgesteld worden. Want wat is succesvol, b.v? Dat ik 100 clienten op de wachtlijst heb staan? Of dat ik 5 clienten heb kunnen begeleiden die zich gezien en gehoord hebben gevoeld? Ik zou alle spontaniteit en eigenheid bij mijn kind weghalen als het altijd zou gehoorzamen. 

Belofte, het belooft wat, spannend, nieuwsgierig word ik ervan, een verwonderende, onderzoekende blik naar wat er gaat komen….. 

Het is een ‘mindswitch’, zo worden we niet groot gebracht. Het kan namelijk heel onveilig aanvoelen op het open podium van je leven. Zelfs de theatermaker heeft veiligheid aan zijn programma en teksten. In de rol voelt ie zich veilig. Ik moet terug denken aan dat Roeland de Fletter (clown/trainer), iemand uitnodigde om helemaal kaal met zichzelf op het podium te komen staan voor een grote zaal met mensen. Er was een vrouw die dat aandurfde. Ik had echt het idee dat ze het zag als de kans van haar leven. En ik denk ook dat het haar veel gebracht heeft. Wat was het nu helemaal. Ze mocht alleen maar staan, geen gezichten gaan trekken of reageren, gewoon, haast nog minder dan bloot, ook al droeg ze kleding, alleen maar dat. Leef het maar eens in, het kan haast een nachtmerrie zijn. Ken je dat? Je loopt nakend over straat, in een droom, heel onveilig.

Ik zing heel graag, maar heb wel eens te horen gekregen dat het niet goed genoeg was. Dus

open podium
Op het open podium van jouw leven helemaal jou zijn. ❤

had ik die behoefte wat weggestopt. Inmiddels ben ik al 12 jaar met Ed en hij vindt het heerlijk om te zingen, ik zit in zijn zanggroepje, we zingen thuis veel. Maar om nu op te gaan treden, hmm, te eng. Toch gaande weg ging het plezier boven de prestatiedrang gelden. En door een spontane uitnodiging van Ed ging ik af en toe ook wat uitvoeren. Afgelopen zaterdag b.v. zong ik met hem voor zijn zus het prachtige liedje van Claudia de Breij, ‘Mag ik dan bij jou’. Ik stond daar kaal met mezelf en kon me ineens overgeven aan de emotie van het lied en ik denk ook mensen raken. Ik kan dit nu, omdat ik er niks meer van verwacht. En perfect ging het echt niet.

Belofte, er wil wat ontstaan, kan je het laten ontstaan?

Kan je zo kwetsbaar met jezelf worden dat je mag zijn, anders mag zijn, fouten mag maken, ongelukkig mag zijn en weer blij en vreugdevol?

Kan je jouw leven een kunst laten zijn?

alleenEnneh, je bent niet alleen, deel je angsten en succesjes en geniet van het proces.

Liefs Marjan

MAil To:Psycholoog Bloem