mindfulness

Mini wandeling (museumtuin)

De musea zijn weer open!!

Na de handbal wedstrijd van mijn jongste zoon (yeah, we mochten weer kijken!) Fietsten mijn partner en ik door naar museum Kranenburg in Bergen NH.

Wat heerlijk om de tekeningen van Thé Tjong Khing te bekijken. Hij heeft heel veel kinderboeken geïllustreerd.

In de kelder ‘Die Brücke’, Duitse kunstenaars. Even in komen, en de verwondering zijn werk laten doen…

Na de lunch een korte langzame wandeling door de tuin, met beelden (o.a. van Lucibert), schitterende bomen, een vijver om even bij te zitten en te luisteren naar de kikkers, de waterlelies en een kunstwerk in het water (slangetjes die ad random hele grappige bewegingen maakten.)

Rust en stilte daalde neer bij die vijver, de bomen, de zon, niet zoveel mensen.

Ik nam me voor vaker even langs te gaan voor de tuin en de exposities te bekijken. Lekker koffietje te drinken.

Al is het maar 1 schilderij of even wat korter rondlopen.

Kunst is altijd inspirerend. Je hoeft het niet mooi te vinden, maar vanuit een waarnemende blik (zonder oordeel), gebeurd er altijd wat.

Lastig in woorden uit te drukken… iets van verwondering, vreugde, stilte, energie, enthousiasme, er kan van alles los maken.

Even resoneren op het onuitsprekelijke, zoiets…

Wandelen, verdwalen, opgaan in iets wat groter is dan mijn miezerige zelfje…

Liefs Marjan, 🌸

Tip: zoek een museum uit waar je ook even binnen lopen kan. En jezelf regelmatig met deze wereld te laten inspireren.

mindfulness

No news

Vandaag kwam ik onderstaande tekst weer tegen, ik deel hem graag met je. Ik had het overgeschreven toen ik een week alleen in een boshuisje verbleef.

Voor een zondag of een door de weekse dag, om te realiseren dat altijd maar nieuws hebben veraf staat van het moment.

No News

My hut lies in the middle of a dense forest,

Every year the green ivy grows longer.

No news of the affairs of men, only the occasional song of a woodcutter.

The sun shines and I mend my robe;

When the Moon comes out I Read Buddhist poems.

I have nothing to report, my friends.

If you want to find the meaning, stop chasing after so many things.

~ Ryokan

Uit: Reflections on solitude

Wat ervaar ik nu?

Wat voel ik, wat hoor ik, wat ruik ik, waar vraagt mijn lichaam om?

Waar vraagt mijn ziel om, waar honger ik eigenlijk naar?

Ik honger naar mooie momenten delen met jou. Naar mijn authentieke zelf te leven zonder opsmuk. Naar moeitelozen.

Naar mijn schrijven de ruimte geven. Naar minder hoofd. Naar creatie. Naar vreugde en pijn doorvoelen vanuit mijn tenen tot mijn kruin.

Naar de stilte uitluisteren…

En jij…?

Liefs Marjan, ❤

bloggen·Slow Life

Offline werken aan een van mijn parels.

Lieve trouwe lezers en lezers die mij hier net vinden.

Afgelopen tijd heb ik op allerlei vlak mijn leven eenvoudiger gemaakt.

Zo was ik social media fan van het eerste uur, maar ook gaande weg behoorlijk aan verslingerd, waardoor het me mijn focus op waar het eigenlijk om gaat, vertroebelde.

Dus gaande weg in 2018 gooide ik twitter, LinkedIn, Facebook en uiteindelijk ook Instagram er af.

Mijn blog blijft, daar kan ik mijn creativiteit in kwijt en is mijn uitdrukkings medium.

Ik heb de angst losgelaten hoe ik dan nog lezers naar mijn blog krijg.

Dagelijks word ik gelezen, vaak via een zoekmachine gevonden en dat is voor mij nu genoeg.

De lezers die kwamen via social media, mis ik nu en dat is oké.

Ik kies voor focus.

En dat geeft heel veel rust.

Alhoewel het erg wennen is, niet veel meer te zoeken te hebben op mijn iPhone🙈‼️

En bevrijdend🎈❗️

De komende maanden ga ik offline werken aan mijn parel.

Als het af is, meld ik me weer🔆.

Heel veel goeds en probeer ook wat vaker te focussen op offline leven.

Het is wennen, maar je krijgt er een heel echt en stromend gevoel voor terug♥️.

Liefs Marjan

Dit dus, geniet nooit met mate…

Slow Life

In Stilte kunnen Zijn is een Levenskunst

img_1121
Stilte van een mistlandschap

Stilte kunnen waarderen is een kunst. Het is onwennig en eng, want we leren er van onze ouders, op school, en zo niet mee omgaan. In dit blog vertel ik je mijn belevingen daarbij en wat behulpzaam kan zijn.

Toen ik een tijdje met ouderen werkte viel me op dat het heel moeilijk is, als je partner overleden is of dat je op een andere manier meer alleen bent.

Dat deed me heel sterk realiseren hoe belangrijk het is om te leren met alleen zijn en stilte om te gaan. Vroeg of laat komen er periodes dat je meer op jezelf aangewezen bent en dat hoeft toch niet te betekenen dat je dan eenzaam en ongelukkig wordt.

Alleen zijn hoeft niet eenzaam en ongelukkig te betekenen.

Vorige week stapte ik in een volle trein richting Maastricht. Ik had nog net een plekje gevonden en zat met vier mensen.

Tegenover me zaten 2 vrouwen van middelbare leeftijd en die babbelden voluit. Ze hadden er zin in, een dagje Utrecht, zo bleek. Ook in het blokje daarnaast werd volop gebabbeld. Ineens, riep een vrouw van een blokje erachter: ´Sorry, maar dit is de Stilte Coupeeee´… Verbazing. Opluchting bij mij…ik had het ook nog niet waargenomen, gezien er niet veel keuze was, maar als ik de keuze heb zit ik in de Stilte coupé.

De dames giebelden als kleine meisjes die door de juf op hun vingers werden getikt. Er klonk nog een keer dat het een stilte coupé betrof en het moment kwam dat de andere kletskonten de ernst ervan zagen en tot Stilte overgingen, hihihihi.

Ik genoot stiekem van hoe dat allemaal ging. Ze gaven zich er giebelend aan over.

Daarna is het interessant, vind ik, wat er dan gebeurd. Ze fluisterden nog: als het straks leger is gaan we ergens anders zitten. Ze zagen er de humor wel van in.

Ik vond het ongemak wat ontstond mooi om waar te nemen, want dat is precies wat er met je gebeurd als alles stil valt om je heen.

Met leegte zijn we niet zo gewend te dealen.

Een leegte die je niet gewend bent en misschien niet verkozen hebt.

Er is toch zeker overal afleiding.

Ook biedt de trein heel veel afleiding: lekker naar buiten kijken, andere mensen, je mobiel.

Maar toch is het heel onwennig als je gezellig met je vriendin wilt praten om dan ineens zwijgend naast elkaar te zitten.

Als een workaholic geen baan meer heeft, wordt zij enorm met zichzelf geconfronteerd. Wie ben ik zonder mijn werk? Of met een burn-out op de bank belanden of als je ineens weduwe wordt…

Eigenlijk gaat het niet precies om werkelijke stilte, maar de stilte, het rustpunt, je open en vrije zelf leren voelen. Daar helpt letterlijke stilte bij, maar is geen noodzaak.

Zo zit ik nu te bloggen in een koffietentje met veel geluiden. Ik vind dat prettig en het wordt als ik bezig ben heel makkelijk achtergrond.  Het grappige is dat ik me dan heel goed kan focussen en bij mezelf kan blijven.
Maar ook werkelijke stilte is fijn, alleen door het bos lopen en de natuur echt zien en voelen. Heel erg helend vind ik dat.

Door het bos lopen en de helende stilte ervaren.

Maar je stille punt in jezelf, daar waar alles is en waar niks is. Daar stel je niks voor, hoef je nergens heen en is het gewoon oké.

Alleen dat ervaren, kan in het begin beangstigend zijn, waardoor je snel opvulling en afleiding zoekt om het niet te hoeven voelen.

Zoals altijd, kom ik terug op meditatie. Door te -leren- mediteren, leer je dit te ervaren en te waarderen.

En dat is enorm behulpzaam op moeilijke momenten en momenten, die zeker gaan komen, van niet gekozen alleen zijn.

De Stilte is er altijd en kan je naar -leren- terug keren als basis voor je Zijn.

De Volheid EN de Leegte van dat Stille punt is er altijd en kan je altijd naar terug keren.

Door dat nu al te beoefenen bereid je je voor op moeilijke momenten in de toekomst.

En ook, nu is het al behulpzaam, want er zijn op een dag altijd momenten die makkelijk en fijn zijn, afgewisseld met moeilijke(re) momenten.

Verandering is er altijd en de Stilte ook.

img_1815Kijk of je met de Stilte Zijn als Levenskunst kan gaan zien.

Liefs Marjan, ❤


 

 

Offline zo op zijn tijd is een uitdaging, ik lees dan meer, maar oefen daarbij ook in even helemaal niks. Vanuit de stilte en helemaal niks komt er altijd een creatieve stroom op gang.

In de Stilte gaat alles op en kan alles ontstaan. 

Die schoonheid voel en ervaar je als je hebt ontdekt dat alle afleiding je niet echt gelukkig maakt.

Afleiding is leuk, maar tijdelijk en de Stilte is permanent.

Processed with Rookie Cam

 

mindfulness·Slow Life·zelfonderzoek

5. Mindfulness

LOVE SLOW LIFE

Mindfulness,  mijn hoofd vol gedachten, niet zo mindful. Te druk, te veel aan mijn hoofd, dan is het niet makkelijk me mindful te voelen. En toch ben ik ervan overtuigd dat het in elke situatie kan.

Op een ontspannen dag is het makkelijker, maar de kunst is juist om door oefening steeds meer als vanzelf in AANDACHT TE ZIJN.

Het is essentieel voor me, ook al vergeet ik het nog wel eens en maak ik me druk om van alles en nog wat.

Eenvoudig en toch niet makkelijk.

Processed with Rookie Cam

Stemmingen en gedachten komen en gaan, maar lijken zo echt.

In de rust en stilte van meditatie en momenten van even niks, even gewoon zitten, waar dan ook. Daarin kan soms door schemeren dat er achter al die drukte niets is.

Net als de zee in de diepte geen golven heeft. En een orkaan in het oog stil is.

Zo´n punt is er ook in ons te vinden, dat wat het grote bewustzijn is. Toeschouwer van het leven. Zonder weg, zonder oordeel, zonder verhaal, zonder drukte, zonder afkeuring, zonder sympathie zelfs.

GEWOON WAARNEMING.

Hmmmm, liefdeskracht die alles omvat.

Herken je het in jezelf, al is het maar met vlagen?

img_2090

Liefs Marjan, ❤


Vijfde blogje over HOE ik Slow Life in praktijk breng en wat ik daarbij tegenkom.

Hobbels op mijn pad en een heleboel Bloemen… 

MAILtoMARJAN


 

img_2112-1
Reminder of silence.