Slow Life

Zo ontwikkel je een creatieve open blik.

img_3441

Een creatieve open blik is heel prettig voor jezelf en je omgeving. Want je reageert niet (meer) vanuit pijn of gewoonte, maar nieuw en fris.

Je ‘recycled’ niet, je bent niet in een patroon gestapt.

Je hebt je open gesteld voor dit bijzondere moment.

Dat is nog al wat, want we hebben vaak een geheugen als een olifant en worden onbewust getriggered door oude pijn en kwetsingen.

Het leven wordt leuker en spannender als we dat kunnen veranderen…

Wat precies het voordeel is?

Je bent veel ruimer en vrijer in jezelf en naar je omgeving.

B.v. Als ik altijd naar erkenning op zoek ben, omdat ik die vroeger niet genoeg gekregen heb, dan reageer ik anders, dan als ik dat heb doorzien en dus de erkenning niet meer nodig is.

Pfffff, kan je het navoelen? Dat geeft lucht aan alles, in je relatie, met je kinderen, collegae, ouders, familie, bij de bakker.

Hoe maak je ruimte voor een creatieve open mind?

Leer hoe het werkt; Een belangrijke Boeddhistische les is die van de twee pijlen; Twee pijlen raken ons als er zich iets aan ons voordoet.

  • De eerste pijl is de gebeurtenis op zich.
  • De tweede pijl is jouw reactie op wat er met je gebeurt.

Door de twee pijlen uit elkaar te gaan houden is er een nieuwe, creatieve reactie mogelijk. Dit vraagt oefening door bij jezelf je gevoelens en gedachten te observeren. Reageer ik vanuit pijn uit het verleden of ideeën die ik gevormd heb, dus reactief?

Of reageer ik fris en creatief?

Bijvoorbeeld: Ik heb de keuken ’s ochtends opgeruimd achter gelaten en als ik thuiskom is het een rommeltje. Er ligt overal wat, kastjes staan open en de afwas is niet gedaan.

Dat is de eerste pijl, gebeurd gewoon, dat is het leven in een gezin.

De tweede pijl is dan: Ik voel me niet gezien, als ik alles netjes achterlaat, wil ik dat een ander het voor mij ook weer net zo achterlaat. Waarom gebeurd dat niet? Ik ben zielig. Er wordt me iets aangedaan. Lijkt het.

Niet gezien voelen is bij mij een thema en dat kan bij zoiets triviaals gewoon weer om de hoek komen kijken.

img_3338
Chill

Is het waar en reëel?

Wat is er nu eigenlijk aan de hand?

Gewoon een gezinslid heeft koffie gezet en een broodje gegeten en het niet volgens mijn inzichten achtergelaten. Geen reden om me niet gezien te voelen. Dat is oud.

Als ik dit kan doorzien kan ik heel anders reageren.

Dit gaat sowieso makkelijker als je ontspannen bent.

Een reactie kan zijn het te zien en het zelf op te ruimen, ik vind dat tenslotte fijn. Een andere reactie is vragen of de ander het opruimt of een briefje neerleggen, liefst met een grapje. Ja, dat grapje kan alleen als ik niet in een kramp van een tweede pijl ben gekomen.

Of het gewoon laten… Het leven is beweging en het huis is niet een toonzaal waar alles perfect schoon en opgeruimd is, kan een gedachte erbij zijn. Of helemaal geen gedachte, door ademen en een lekker broodje voor jezelf maken.

Etc.

Wat zou jij doen?

Wat is een voorbeeld voor jou waar je in oude pijn wordt geraakt? Kan heel simpel zijn, maar steeds terugkerend. Zoek het niet ver, je thema en pijn komt overal tot uitdrukking.

Je kan er op een speelse manier losser van komen.

Wat is de eerste pijl? En de tweede?

Verwelkom ze, vooral de tweede pijl wil je wat interessants vertellen. Daar zit je ontwikkeling en heling.

Hoe weet ik dat ik creatief en open kijk?

  • Daar waar je humor en nieuwe ideetjes krijgt kom je er los van.
  • Een Licht en Luchtig gevoel geeft je aanwijzing dat je creatief en open bent, i.p.v. reactief.

Maak er een spel van, een dans van het leven. 😉

Enneh, veel fouten maken, dan leer je!

Liefs Marjan, ❤


De volgende keer vertel ik iets over, wat hierop aansluit, uit de psychosynthese. En wat mij heel erg geholpen heeft in mijn werk en leven.

dankbaar

 

co-creatie·creatief denken·Persoonlijke ontwikkeling

Zelfonderzoekje

‘Worden wie je bent’

Op de vrije school is het doel: ‘Worden wie je bent’. Door een diversiteit aan te bieden van mogelijkheden, kunst, cultuur, handvaardigheden, sport, etc. Ga je dat ontdekken en eindig je na 12 jaar met een eindwerkstuk. Inmiddels ook met een examen en is het afgekalfd tot 12 jaar vrije school, het was 13 jaar. Maar nog steeds een prachtige weg. Mijn oudste zoon heeft het hele pad doorlopen. Nog met de groep waarmee hij op de kleuterschool heeft gezeten, dit hebben ze ook moeten loslaten, de groepen selecteren zich nu vanuit niveau. 

Hij studeert in Amsterdam en de harde kern trekt al vanaf 4 jarige leeftijd met elkaar op, zo bijzonder. En allemaal mooie mensen geworden. Alhoewel het niet meteen betekent dat je weet wat je wilt studeren, studies zijn ook niet altijd de weg om helemaal JIJ te zijn. 

Heb je nu niet dit geluk gehad of matchde je niet met het vrije school onderwijs, dan is er nog steeds heel veel mogelijk, maar zal je dat zelf meer op moeten gaan zoeken. Dit kan ook als je al 50 bent, het is nooit te laat om helemaal Jouw Intenties te gaan volgen. Die intenties heb je meegekregen, dat kun je karma noemen of genen, dat doet er niet zoveel toe. Iedereen kan voelen dat je altijd naar bepaalde dingen toegetrokken wordt en andere dingen laat liggen. 

Laten we een zelfonderzoekje gaan doen.

Neem de tijd om wat weg te kunnen dromen en daarna dingen op te schrijven.  Laat komen wat er komt aan beelden, gevoelens, ideeën, verlangens. Zonder te censureren, zonder er kritisch naar te kijken. Alles open en alles is mogelijk. (Het is jouw voorstellingsvermogen er gebeurd nog niks).

De volgende vragen kunnen je daarbij helpen.

  • Wat deed je vroeger graag, spontaan. Kan je 10 dingen opschrijven? 1 is al prima hoor!
  • Loop door je huis of kamer en laat je raken door wat je daar hebt verzameld, schrijf over minimaal 1 ding.  (Wat? waar? hoe? vragen kunnen helpen.) Begin met wat het is en er komt vanzelf meer.
  • Heb je spijt van bepaalde keuzes? Wat had je anders willen doen, maar kreeg je b.v. de kans niet voor of zag je toen de kans niet voor. Niet om in spijt te gaan zitten, maar meer om te kijken wat was je intentie, eigenlijk? Op welke basis maakte je die keuzes? 
  • Op wie of wat ben je jaloers? Welke aspecten benijd je in die ander? Zou je dat eigenlijk zelf ook niet willen? Schrijf erover.
  • Waarbij vergeet je de tijd en twinkelen je ogen, gaat je hart van open en krijg je energie? Dit kan van alles zijn. Bv. herhalende handelingen met handwerken vind ik heerlijk, kijken naar kinderen, nergens heen hoeven en toch op pad gaan, schrijven.
  • Als je in een boekenwinkel of bibliotheek loopt welke afdelingen bezoek je dan altijd?
  • Waar denk je vaak aan, maar schuif je maar weg, omdat het niet haalbaar lijkt? (Ik hou de mijne nog even geheim, is vaak teer en kwetsbaar.) Gedachten, het kan ook een onderbuik gevoel zijn of een beeld. Schrijf of teken erover.

Je kan met deze suggesties een tijdje aan de slag gaan, laat het weer even liggen en loop ermee. Schrijf of teken en plak erover, leef een tijd met een open ruimte waarbij je kan voelen, ‘hé er is van alles mogelijk, tot nu toe heb ik van alles gedaan en geleerd’. Wellicht klopt het al heel erg, maar vaak ligt er ook nog een schat verborgen die ontdekt wil worden.

droom groot
Inspiratie gaat  bloeien!

Je hoeft dit niet perse in werk te zien, het kan en is heel leuk. Want wat is er leuker dan dat je werk, je passie is? Maar naast je werk kan je heel veel doen aan wat dicht bij je ligt, bij jouw intenties en dromen.

Door met de bovenstaande vragen te werken, ben je eigenlijk al aan het creëren. Dus let goed op wat er aan ‘toevalligheden’ kunnen gebeuren. Er is zoveel meer mogelijk dan je denkt en het kan heel moeiteloos waarheid worden, vaak uit onverwachtse hoek.

Zo kwam ik een jaar geleden in de keuken terecht bij een retraite en was ineens aan het koken, de kok werd ziek, en ben ik nu bezig met een huisrestaurantje…………..

Je kan een klein stapje zetten bij iets wat je ontdekt uit het zelfonderzoekje of wat eigenlijk altijd al ergens aan je aan het trekken was………

Leuk als je het me laat weten, ❤   

Be Happy

Ik wens je een verrassende week,

Marjan


Mail voor Marjan, Psycholoog Bloem

Persoonlijke ontwikkeling·positieve psychologie·ware zelf

Dans het leven!

Zullen we de vrijheid nog meer gaan pakken?

hersailsfilledwithdream.blogspot.com
Dans jouw Dans

Op mijn blogserie: ‘Up to 50 with a big smile’, kreeg ik mooie reacties, waarop ik beloofde daar nog verder op in te gaan bij een volgend blog. Zie: ‘Alles wankelt, 1 ding is zeker’.

Als een vrouw in haar kracht gaat staan, straalt en haar diepste zijn kan leven, voelt dat ook kwetsbaar en komt er vast een stemmetje om de hoek die zegt dat je wel heel erg veel aan jezelf denkt! (DUHUH).

Aan één kant is het heerlijk en ben je vrij, maar die geconditioneerde gewoontes lijken te zeggen: ‘Kom terug, doe weer zoals eerst, zet jezelf niet op de eerste plaats, doe niet zo egoïstisch, zorg voor de anderen!!!!’ Dit heeft tot gevolg, SCHULDIG voelen, aaaaahhh. Dat willen we niet, HELPPP!!!!

Een eerste geruststelling; Het fysieke lichaam helpt je na je 45ste, de zorghormonen trekken zich terug. Een beetje onwennig zetten vrouwen dan vaak steeds meer stapjes in de richting van: ‘zichzelf op de eerste plaats zetten’. Geheel onwennig en met gemengde gevoelens. 

Maar ben je jonger, dan nog lieve vrouwen en wellicht ook mannen, mag je eerst voor jezelf zorgen en jouw behoeften voldoende erkennen!

Een van de reacties gebruikte de prachtige woorden: ‘Geconditioneerde duister verlichten’.

Hoe fijn is het ook niet voor de Ander (partner, kinderen, collegae, buren, vrienden, alle levende wezens, 🙂 ) als jij ok met jezelf bent. Je kan dan véél meer geven, eigenlijk alleen al door te ZIJN geef je al. Want, zo zei een yogajuf eens heel mooi, als jij niet goed voor jezelf zorgt, vraagt dat juist heel veel van je omgeving. Dan heb je veel van je omgeving nodig aan zorg en erkenning.

Jouw omgeving kan rusten bij jou, als jij ok bent. En je zult echt als vanzelf het goede doen. Maar vanuit een totaal andere intentie dan voorheen.

Tweede geruststelling; Je bent nooit schuldig! Stap voor stap verlicht jij jezelf naar een stralend persoon, naar meer vrijheid, naar vertrouwen in jezelf dat jij ten diepste en ten aller tijden goed bent zoals je bent, met alle vallen en opstaan. Maar je bent nooit schuldig, want je doet je best, je uiterste best! De vertroebeling komt van verkeerde aangeleerde aannames. Laat die langzaam gaan en voel dat jouw beste jij daar los van staat, in wezen!!

Voel wat in het hier en nu klopt, wat je intuïtie je ingeeft in een moment, in verbinding met een ander. Zoek wat zuiver en kloppend is, elk moment opnieuw en laat de conditioneringen voor wat ze zijn, geef er steeds minder aandacht aan.

Oude en gestolde ideeën kunnen nooit kloppen met een Fris en Nieuw Moment.

Derde geruststelling; Dat wat vertrouwd voelt en zich regelmatig herhaalt, is meestal conditionering/het ego die spreekt (het ego wil nooit uit de ‘comfort-zone’ of veranderen), herken het en weet dat dit niet de frisse, creatieve jij van dit moment is, maar een herhaling van zetten.

Laat los, doe het schuldgevoel bij het vuilnis….. dat is net zoiets als zeggen: DOE SPONTAAN…. Nee, dat wordt vaak te makkelijk gezegd. Maar met bewustzijn en daarmee elke keer herkennen dat het gebeurd, kan je stap voor stap bij jezelf onderzoeken waar het ego aan het werk is en het gaan tackelen…. In het begin achteraf en steeds vaker in het moment zelf. Totdat het een gewoonte is geworden. Vertrouw erop, die kan er eerder zijn dan je denkt. Want eigenlijk is je diepste ware zelf altijd al aanwezig, maar we laten het vertroebelen door wat we zijn gaan geloven door ons leven heen…………

Krypto, tumbler
Heerlijk vrij! Foto: Krypto, tumbler

De spontane dans van het leven verschijnt als jij jezelf steeds meer kan bevrijden van het oude vertrouwde, maar al lang niet meer functionele, aangeleerde. Dat wat je weghoudt van ZIJN WIE JE WERKELIJK BENT. Dat is nl. niet vertrouwd, dat is elk moment een verrassing, een creatieve daad. Die buiten je comfortzone zich afspeelt. Het paradoxale is, dat je dáár pas echt vertrouwen mee gaat winnen, vertrouwen in het moment. Het moment is altijd creatief, niet altijd leuk ofzo, maar wel open en vrij….

Dus, Dé Vrije Dans, zonder vaste pasjes, gaan dansen, die je ingegeven wordt door de muziek van het leven…….Zullen we samen dansen???

Liefs Marjan liefde love


Zwart-wit Foto: hersailsfilledwithdream.blogspot.com                                                             Vrouw danst foto: Dries van Noten, imgbox.com

Boekentips:

Lichter leven, Lightstyle inspiratieboek, Docters van Leeuwen & Hanssen (2013),  Bekijk op bol.com                     

Dans het Leven, lessen van een Shamaan, Gabrielle Roth (1990), Bekijk op bol.com

byron katie·Persoonlijke ontwikkeling·positieve psychologie·relaties·Vraag van Lezer

Dingen die zo Zijn

Blog over een vraag, wellicht herken je het?

De vraag: Graag zou ik wat willen lezen over hoe om te gaan met dingen die je niet kunt veranderen? M.

Kleine toelichting: B.v. als je partner bepaalde trekken heeft, waar je vaak goed mee kan omgaan, maar je ook erg tegenaan kan lopen, je machteloos bij kan voelen.  

DE DINGEN DIE JE NIET KUNT VERANDEREN

Een partner is een persoon in je leven die je enorm veel geeft, ook onbedoeld. Doordat je samen leeft, elkaar intensief meemaakt en lief&leed deelt.

Maar ook door de intense band is de afstand wel eens te klein en kom je in irritatie en ergernissen. Waar je vroeger verliefd op was; ‘wat kan hij goed loslaten’, is nu ‘wat maakt hij toch een troep’ geworden, of andersom, 🙂 ! 

Ben je vermoeid dan kan je ook minder relativeren en speelt irritatie eerder op. Je kan je machteloos voelen: Houdt het nu nooit op? Kan het niet anders? Elke keer weer dit…….

Je wil het veranderen, maar weet ook dat je de ander niet veranderen kunt. Althans het is ten alle tijden belangrijk met elkaar te blijven communiceren, maar bepaalde dingen blijven, is een karakterstructuur of een beperking.

Dan kom je bij jezelf uit, kan jij accepteren en aanvaarden dat dit zo is? Of is er nog iets in jou die dit eigenlijk niet kan accepteren? Dit niet kan integreren? 

Dit kan je bij jezelf onderzoeken? Wat maakt het dat je niet kan aanvaarden dat iemand of iets is zoals het is? Waar vecht je tegen?  Welke verwachtingen heb je t.a.v. de ander? 

Maar vooral ook: Wat heb jíj nodig? Waar heb jij op zo’n moment behoefte aan, wat zie je wellicht over het hoofd?

Kan je een moment nemen voor jezelf en wat afstand creëren? Hierdoor kan je vaak beter voelen wat er eigenlijk is en je behoefte erkennen. Vaak een wat diepere behoefte aan erkenning, warmte of aandacht. Wellicht raakt het aan een stukje uit je verleden waarin je ook niet erkent werd? Of….? Schrijf er over, hou een tijdje bij hoe dit bij je werkt.

Acceptatie en aanvaarding zijn grote dingen en ‘je moet het accepteren’ is makkelijk gezegd. In de praktijk gaat dat pas als je het helemaal gezien hebt hoe het zit, als je kan ervaren dat jij er anders naar kan kijken en van daaruit er anders over gaat voelen.

Onderzoek ook wat er gebeurd als je er wel goed mee om kan gaan. Wat is er dan anders? Vaak ben je dan opener en flexibeler in je zijn. Of…?

En soms is het er gewoon even niet en dat is ook het leven.

Wat de ander je onbedoeld geeft bij en machteloos gevoel, bij iets wat je even niet kan aanvaarden is een spiegel om bij jezelf naar binnen te gaan en zorgvuldig te kijken: hé, wat heb ik nu nodig? Waar laat ik mezelf in de steek? Wat projecteer ik op de ander en kan ik naar mezelf terug halen? 

Een uitnodiging om persoonlijk te ontwikkelen door bij jezelf op onderzoek te gaan. Wellicht helpen bovenstaande vragen je verder op weg.

Zie ook een eerder blog die hier min of meer over gaat: Lentebriesje over mijn stoffige gedachtengoed.

liefde is het antwoord

Heb je er wat aan of roept het weer nieuwe vragen op? Mail Psycholoog Bloem

~Vraag hulp als je er niet alleen uitkomt,dat is geen zwakte,maar het betekent dat je er niet alleen voor staat....~ 

LIEFS MARJAN ❤

Foto van schilderij van Monet en Pic van Byron Katie