Lifestyle·Slow Life

6. Minimalisme

LOVE SLOW LIFE

Minimalisme, ineens zie ik weer allerlei kasten, kapstok, bijkeuken, etc., dichtslippen.

Waar komt het toch allemaal vandaan?

Ieder seizoen vindt er hier wel een minimaliseer ronde plaats.

We zijn er nog geen profs in…

Vandaag maar weer eens aan de slag geweest. Schoonmaken, niet mijn hobby, en daarbij een heleboel rommel weg en opruimen.

Wat een verademing. Ik word er zo blij van, best apart.

Maar snap het ook wel. Met 4 mensen in huis komt er  weer van alles naar binnen. Nieuwe kleding, schoenen, boeken, spelletjes, paperassen, kranten, tijdschriften…

Alhoewel we meestal naar de bieb gaan, oeps laatst een stapeltje tweedehands boeken gekocht van 2,- per stuk, voor de vakantie. Die gaan dan wel weer naar de free library door, straks.

Ah ja, schoenen/kleding verslijten van de kinderen en worden te klein, nog maar van 1 gezinslid…

Papieren, toch nog wel ondanks de e-mails.

Minimalisme doe je zo...

Plastic tasjes, nauwelijks, ik neem altijd zelf stoffen tassen mee.

Toch is er afval en rommel…

Dus er moet, vind ik, ook weer van alles uitstromen.

En daarna zit ik genietend op de bank van een schone en minimalistische huiskamer…

Ik merk wel dat we steeds bewuster omgaan met dingen IN huis slepen. En wat wel te kopen en wat niet.

Is het echt nodig? Is het mooi? Is het duurzaam? etc.

 

Dus wie weet is het op een dag gewoon klaar…. 😉

Liefs Marjan, ❤

Ook nog van de zon genoten…

EERDERE BLOGS OVER MINIMALISME: Waarom minimalisme hip is.Minimaliseer ZinDe illusie van drukdrukdruk doorzien doe je zo


Zesde blogje over HOE ik Slow Life in praktijk breng en wat ik daarbij tegenkom.

Hobbels op mijn pad en een heleboel Bloemen… 

MAILtoMARJAN


 

Reminder of minimalism.

img_2285-1

 

 

Slow Life

Gelukkig is geluk overal te vinden.

LOVE SLOW LIFE

Het kan me ineens overvallen, een intens gevoel dat alles helemaal klopt en oké is.

Het grappige is dat ik daar niks aan doe, dat de voorwaarden heel verschillend kunnen zijn. Sterker nog als ik hard werk aan mijn geluk, komt dat gevoel helemaal niet.

Dat gevoel is er op een onverwacht moment. Als ik sta tanden te poetsen en het licht niet aan heb gedaan. Mezelf in de schemer aankijk en tegelijk iets helemaal okees over me heen komt. 

img_1665

Niks bijzonders of juist toch?

Komt het geluk om de hoek piepen als je er helemaal niet mee bezig bent? Als je gewoon aanwezig bent in ontspannen Zijn? Je ding doet, zonder pretentie, zonder het oog van een ander, zonder ideetjes of concepten, zonder streven…?

Hmmmm, wat een grap van het leven.

Want zijn we niet ontiegelijk hard aan het werk om gelukkig te worden?

Wie niet?

De paradox van het leven, als je stopt met streven naar geluk is het daar ineens.

Je hoeft er niks voor te doen, het is altijd in potentie aanwezig.

Oké, de voorwaarden kan je wel een beetje helpen.

De voorwaarden schep je door een Slower Life Style;

  • Regelmatig offline en het echte leven met volle teugen inhaleren.
  • Aanwezig zijn, in contact met je omgeving.
  • Meditatie en stilte in je leven brengen.
  • Balans tussen spanning en ontspanning.
  • Minder is meer.
  • Emoties komen en gaan.
  • Geluk is er ineens en ongeluk ook.
  • Geluk is een emotie.
  • Stoppen met streven, beginnen met gewoon gewoon zijn.
  • Een glimlach naar je oordelen, goed/fout, mooi/lelijk, etc…
  • Achter je oordelen vind je de rust van Zijn, van acceptatie.
  • Realiseer dit, maar laat het verder weer helemaal gaan……….

img_1816Liefs Marjan

Lees meer op deze site over Slow your Life.


Pics: Pinterest en Selfie

img_1721
Het is er allemaal, in iedereen.
Slow Life

Zen en de kunst van het sokken breien.

LOVE SLOW LIFE

Het kleinste mutsen fabriekje had ik een tijdje en eigenlijk zou ik nu het kleinste sokken fabriekje willen beginnen.

Maar ja, een sok breien is toch echt veel moeilijker dan een muts. Ik zou dan toch eerst sokken moeten kunnen breien, ja duhuh.

De grootste uitdaging zit hem in dat het twee dezelfde moeten worden, hmmm.

En daarbij, de hak, de hiel en dan de tenen nog…

Ik hikte er al tegen aan, soms wat meer, heel vaak wat minder, sinds ik met mijn oma, toen ik een jaar of 10/12 was, een poging deed om ze te maken.img_1621

Ik zat regelmatig bij haar in de keuken met haar oude Singer naaimachine te naaien. Zij leerde me allerlei kneepjes, zo ook het breien, maar de sokken zijn, zo ver ik me kan herinneren, nooit tot 1 eind, laat staan tot een paar gekomen.

In mijn puberteit heb ik wel heel veel kleding zelfgemaakt op die Singer, die je met de hand aandraaide. Met stofjes van de lapjesmarkt uit Wageningen, wat een feest. Dan had ik een originele broek voor een paar gulden.

Nu was ik een tijdje terug in de geweldige wolwinkel die Bergen rijk is en heb daar maar gewoon sokken wol gekocht en speciale naaldjes.

img_1613
Drops heeft vele hippe patronen.

Het lag er alweer even en nu moest het er toch maar eens van komen.

Ik heb wel eens horen zeggen (heel erg): dat meiden wiskunde nodig hebben om breipatronen te kunnen lezen. Mijn god…

Nu heb ik een aardig wiskundig inzicht, maar met brei en haakpatronen is het altijd stoeien. Je moet het gewoon gaan doen en ondervinden.

Uiteindelijk heb ik met 2 verschillende patronen en een paar echte zelfgebreide sokken (door iemand anders), het tot 1 sok kunnen brengen.

En de tweede gaat al richting de teen. (Sommige patronen beginnen bij de teen.)

Ik voel een lichte euforie, het lukt me, ik kan het!

Een periode breide ik met een vriendin met oudere vrouwen en daar zeiden ze dat als een breisel helemaal oké is, je dan expres een foutje moet maken.

De schoonheid van imperfectie, zeg maar.

Nu is mijn eerste paar verre van perfect en dat is helemaal oké.

Want door gewoon fouten te maken, te weten ´ik kan het altijd nog uithalen´ en ook: het hoeft niet perfect, anders moet ik er toch nog een foutje in maken…

Juist daardoor is het me gelukt.

Nu voel ik dat ik het bij de tweede sok al veel beter snap en wil ik door. Ik wil door naar mijn kleinste sokken fabriekje.

Ik wil sokken maken met liefde, voor iedereen die ze maar dragen wil… 😉

Het is mijn therapie, ontspanning,  mindfulness oefening en geeft nog een nuttig product ook…, voor op koude dagen.

Zen en de kunst van het sokken breien.

(Voor sokken breien kan je ook iets anders invullen, wat je zou willen leren.)

Eenmaal onder de knie is het een fluitje van een cent en een groot genot.

Wat zou jij -nu eindelijk eens- op willen pakken?

img_1616Just do it.

Liefs Marjan, ❤


Pics: van Pinterest, Ed Stokman en mezelf.

gezin·Kinderen·Persoonlijke ontwikkeling

Van die dagen….wat minder ZEN…….

compassieZijn het de hormonen die door mijn lichaam razen, als bij een puber….. Of de herfstige wind die opgestoken is, te veel hooi op mijn vork, te veel was te draaien en lijkt iedereen me tegen te werken of…. In ieder geval was ik niet zo zen en blij vanochtend.

Langzaam trekt het weg, iedereen is naar school of werk en ik kan heerlijk aan het schrijven, doen waar mijn passie ligt.  Maar leuk is het niet, het liefst zou ik alle dagen, natuurlijk hartstikke zen, vrolijk en blij willen zijn. Zodat ik de meest optimale sfeer in huis creëer en iedereen daarop mee kan varen. Maar nee, dat is gewoon niet zo en ja, ik ben ook maar een mens. Moeders zijn ook maar mensen…..pffff, even een kopje rustgevende kruiden thee, of nee doe maar een flinke sterke bak koffie!

Herkenbaar? Van die dagen…? Het is een idee de omgeving of de hormonen of wat dan ook stress, niet accepteren de schuld ervan te geven. Maar ik weet natuurlijk heel goed dat ik alleen mijzelf kan veranderen en daarmee veranderd mijn omgeving mee. Tja, en er is soms vette pech;

Gisteravond lag ik al in bed met een boek en de oudste twee waren nog beneden, zo gaat dat als ze groot worden… ‘Mam, ga je naar bed en lezen?’ Ze voelen prima aan dat het op is na een volle dag van alles en nog wat. Het is een gevleugelde uitspraak geworden. En dat lezen, dat duurt regelmatig niet zo heel lang…..zzzzz. Nu bleek vanochtend 1 van de poezen in de huiskamer opgesloten te hebben gezeten en had een dikke drol achter gelaten. Deze trof al eerder mijn geliefde die daar de schoonheid enorm van in zag, hij was keurig op een matje gelegd. Maar bij mij ontbrak de humor en trof alleen de geur zijn weg naar mijn tere ziel van die ochtend, waardoor ik zo’n beetje explodeerde…nou ja overdreven, maar het deed mee geen goed….

Van die dagen dus……..

ontspannen

Hoe het ook komt, wat helpt is wat warmte en zachtheid! Bij jou toch ook? Daarom een lekker vest aan, een moment weten van rust en ontspanning, vanavond weer vroeg onder de wol met of zonder boek en een dieper weten hebben dat het weer voorbij gaat. En dat ik desondanks een goed genoeg moeder ben en niet perfect hoef te zijn :-). Dan komt ook al snel weer een warme stroom op gang.

Zen zijn, liefde en rust ervaren is geen status quo, maar vergt dagelijks aandacht en het is daarbij ook prima om even te gestressed of overprikkelt te zijn.beetje verwennen, mild voor jezelf

Het is een heerlijk besef, te weten dat je altijd terug kunt keren naar je adem, mindfulness, compassie voor jezelf…..

Wat heb ik nodig? Kan ik mezelf dat geven of het inplannen? 

Fijne week, met mildheid voor jezelf, ❤

Liefs Marjan


M: 7bloemen@gmail.com
  Mail via deze klik.

Foto’s van mezelf en pinterest.